Dodaj do listy

Żony Napoleona

15 sierpnia 1769 roku w Ajaccio na Korsyce urodził się Napoleon Napoleon G. Orwell Folwark zwierzęcy; bohater główny
W znaczeniu dosłownym: Jest młodym knurem rasy Berkshire, obdarzonym talentem przywódczym. Z powodu swojego dzikiego wyglądu wzbudzał respekt. Od...
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum
Bonaparte. W jego życiu na przestrzeni lat kobiety pełniły różne role. We wczesnych latach najzwyczajniej je zdobywał, chcąc potwierdzić swoją męskość. Biografowie wymieniają liczne kochanki Napoleona. Z czasem zauważył on, że dzięki przedstawicielkom płci pięknej może wysoko awansować w hierarchii społecznej. Tak też się stało. Wreszcie służyły mu do odgrywania się za zdrady (w ten sposób głównie mścił się na pierwszej małżonce). Oczywiście Napoleon chciał też mieć męskiego potomka, co pozwoliłoby przedłużyć rządy rodziny Bonaparte.

Marie Josephe Rose Tascher de la Pagerie urodziła się w 1763 roku na Martynice. W 16 lat później czyli w 1779 roku została żoną hrabiego Aleksandra de Beauharnais. Jednak od początku lat dziewięćdziesiątych XVIII wieku małżonkowie żyli w separacji. W 1794 roku Aleksander Aleksander Homer Iliada, bohater drugoplanowy; Parys
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum
de Beauharnais został zgilotynowany. Wkrótce po jego śmierci - już w 1795 roku - poznała młodego generała Napoleona Bonaparte. Ów Korsykanin był wtedy jednym z ulubieńców Paula Barrasa zasiadającego w Dyrektoriacie. Ponadto miał szansę objąć samodzielne stanowisko w armii.

Wcześniej Barras miał romans z Marie Josephe Rose Tascher de la Pagerie. To ten polityk przyczynił się, że wdowa Wdowa J. Słowacki Balladyna, bohaterka epizodyczna; prosta, wiejska kobieta, strudzona ciężką pracą, matka Aliny i Balladyny. Marzy o lepszym życiu dla swoich córek. Kocha je, zwłaszcza Balladynę. I... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum poznała Napoleona. Była ona wtedy właścicielką wpływowego salonu w Paryżu. To właśnie tam spotykali się wpływowi politycy oraz dowódcy wojskowi. Między tą dwójką szybko zrodziło się uczucie. Choć trzeba zaznaczyć, że to Bonaparte bardziej nalegał na ślub. Zmiana stanu cywilnego mogła mu pomóc w karierze wojskowej. . Ostatecznie 9 marca 1796 roku Napoleon zmienił stan cywilny, a jego żoną została starsza od niego o sześć lat - Marie Josephe Rose Tascher de la Pagerie. Już 11 marca 1796 roku czyli w dwa dni po zaślubinach Bonaparte wyruszył na wojnę do Włoch, aby z północnej części tego kraju wyprzeć Austriaków. Kampania była pasmem sukcesów Napoleona. 16 maja 1796 roku uroczyście wjechał do Mediolanu i proklamował Republikę Lombardzką. Uczynił to jednak bez konsultacji z Dyrektoriatem. Już na początku czerwca 1796 roku armia francuska wkroczyła do Państwa Kościelnego, a papież Pius VI musiał zapłacić kontrybucję oraz wydać dzieła sztuki.

Olbrzymie znaczenie dla wojny miały bitwy pod Castiglione (5 sierpień 1796 rok), Arcole (15-17 listopad 1796 rok) oraz Rivoli (14 styczeń 1797 rok). Francuzi zwyciężyli w nich. Dlatego 18 kwietnia 1797 roku Austriacy zawarli z Napoleonem zawieszenie broni. Ustalono wstępne warunki pokojowe (tzw. preliminaria z Leoben). Traktat Traktat rodzaj rozprawy na temat najważniejszych problemów z danej dziedziny wiedzy lub życia społecznego, politycznego. Często pojawia się w tytułach prac naukowych. Tego wyrazu użył także Cz. Miłosz... Czytaj dalej Słownik terminów literackich pokojowy został zawarty 17 października 1797 roku w Campo Formio. Na jego mocy Austria Austria Republika Republika ustrój polityczny, w którym organy władzy pochodzą z demokratycznych wyborów. Występuje wyraźny trójpodział władzy. Głową państwa jest zazwyczaj prezydent. Władzą ustawodawczą jest jedno-... Czytaj dalej Słownik geograficzny Austrii. Państwo położone w Europie Środkowej. Członek Unii Europejskiej od 1995 roku. Powierzchnia 83 849 km2. Liczba ludności 8 075 tys. (2001 r.). Stolica Wiedeń. Język urzędowy niemiecki.... Czytaj dalej Słownik geograficzny zrzekła się Lombardii, Belgii, posiadłości Rzeszy na zachód od Renu. Utworzona została Republika Cisalpińska, zależna od Francji. Bonaparte zaczął zdobywać mocną pozycję, czym wyraźnie zaniepokojony był Dyrektoriat.

Niewątpliwie Józefina pomogła Napoleonowi w jego błyskotliwej karierze. Można nawet zaryzykować stwierdzenie, że pomogła mu najbardziej ze wszystkich kobiet. Ale mimo to nie odwzajemniała wielkiego uczucia jakim darzył ją Bonaparte. Przełom w małżeństwie nastąpił, gdy Bonaparte powrócił z kampanii włoskiej. Wtedy dowiedział się o niestałości uczuć Józefiny. Był jednak w niej tak mocno zakochany, że wybaczył jej błędy. Ale część historyków przypuszcza jednak, że to właśnie wtedy Napoleon zaczął być oziębły dla swojej małżonki.

Bonaparte zmieniał się bardzo szybko. Widać to było już chociażby w trackie kampanii egipskiej (1798-1799), kiedy zawarł niezobowiązującą znajomość. W następnych latach Bonaparte podkochiwał się w kolejnych kobietach. Oficjalnie jednak cały czas był związany z Józefiną. Miłosne podboje Napoleona nie wróżyły jednak jego małżeństwu zbyt dobrze na przyszłość.

Kolejny przełom w życiu osobistym nastąpił, gdy Bonaparte umocnił swoje rządy poprzez politykę zewnętrzną (zwycięskie wojny z kolejnymi koalicjami antyfrancuskimi) oraz wewnętrzną (szereg imponujących reform). 18 maja 1804 roku Senat proklamował Napoleona "cesarzem Francuzów". Zaznaczono, że w przypadku bezpotomnej śmierci jego następcą zostanie brat Józef, a w dalszej kolejności - następny brat Ludwik. Już od października 1804 roku intensywnie przygotowywano się do uroczystej koronacji cesarskiej Napoleona i Józefiny. Zdawano sobie sprawę, że mogą być problemy, ponieważ para nie miała ślubu kościelnego. Ostatecznie więc 30 października 1804 roku miał miejsce ślub kościelny w Tuilerie. Uroczysta koronacja odbyła się 2 grudnia 1804 roku. Jednak nie w Reims, lecz w słynnej katedrze Notre Dame w Paryżu. Koronatem był papież Pius VII, ale koronę na głowę Napoleon sam sobie włożył. W ten sposób chciał podkreślić, że panuje z woli narodu. Później założył koronę na głowę swojej żony Józefiny.

Cesarzowa była lubiana przez Francuzów. Zmieniał się również jej stosunek do męża. Mianowicie coraz silniej przywiązywała się do niego. Jednak biografowie surowo ją oceniają. W wielu tekstach znaleźć można określenia, iż interesowały ją jedynie stroje oraz zabawy. Z czasem Bonaparte zaczął myśleć o rozwodzie. Jednak podjęcie tej decyzji nie przychodziło mu łatwo. W trakcie jednego z zebrań został poproszony przez dostojników państwowych, aby zmienił stan cywilny po raz drugi. Miało to być niezwykle korzystne rozwiązanie dla Francji.

Kariera dostojników była ściśle związana z osobą cesarza. Dlatego chcieli, aby ród Napoleona utrzymał się przy władzy. Dla nich było więc istotne, żeby Bonaparte doczekał się wreszcie potomka. W przeciwnym razie istniało niebezpieczeństwo powrotu na tron dynastii Bourbonów.

Istniało podejrzenie, że cesarz jest bezpłodny. Wynikało to z tego, że Józefina urodziła swojemu poprzedniemu mężowi Aleksandrowi - dwójkę dzieci Dzieci Z. Nałkowska Medaliony - Dorośli i dzieci w Oświęcimiu, bohaterowie autentyczni; dzieci przybywające do Oświęcimia nie miały wielkich szans przetrwania. Mniejsze i słabsze natychmiast kierowano... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum (Eugeniusza oraz Hortensję). Z Napoleonem nie mogła jednak doczekać się dzieci. W 1806 roku Bonaparte doczekał się wreszcie potomka. Syna Karola de Leon urodziła mu... jego kochanka Eleonore Denuelle de la Plaigne. Kobieta Kobieta Z. Nałkowska Medaliony - Kobieta cmentarna, bohaterka autentyczna; prosta, niewykształcona kobieta, opiekująca się grobami. Niedaleko cmentarza znajduje się getto żydowskie, otoczone murem. Wedle... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum ta nie miała najlepszej opinii, więc cesarz wątpił, że to właśnie on jest ojcem. Ostatecznie zmienił ten pogląd w 1809 roku, kiedy dziecka spodziewała się Maria Maria A. Malczewski Maria, bohaterka główna i tytułowa; córka Miecznika. Wcześnie straciła matkę, bardzo kocha ojca. Zakochana z wzajemnością w Wacławie, jest wierną i cierpliwą żoną. Bardzo tęskni,... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum Walewska. Owocem tego związku był urodzony w 1810 roku Aleksander Walewski. Nieco wcześniej Napoleon postanowił więc rozwieść się z Józefiną. Najpierw w 1809 roku był rozwód cywilny, a w 1810 roku rozwód kościelny.

Wtedy Józefina przeniosła się do Rueil-Malmaison. Mimo, że została odsunięta na bok, to pozwolono jej zachować prestiżowy tytuł cesarski. Zmarła 29 maja 1814 roku. Śmiertelne dla niej okazało się zapalenie płuc.

Dyplomaci zabiegali o pozyskanie dla Napoleona kobiety wywodzącej się albo z Austrii albo z Rosji. Małżeństwo miało też być również strategicznym rozwiązaniem. Oznaczałoby przecież pokój po okresie wojen. Choć konflikty kończyły się zwycięsko dla Francji, to jednak kraj był już wyczerpany przygotowywaniem kolejnych starć. Powstały więc dwie opcje, gdyż na dłuższe poszukiwanie kandydatek nie wchodziło w rachubę. Część osób (wśród nich Joseph Fouche) łączyła Napoleona z księżniczką rosyjską, inni wskazywali córkę Franciszka Franciszka G. Zapolska Żabusia, bohaterka epizodyczna; niańka, służąca w domu Bartnickich.
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - gimnazjum
I oraz Marii Teresy- arcyksiężniczkę Marię Luizę.

Ostatecznie zwyciężyła ta druga opcja. Najpierw 11 marca 1810 roku Napoleona per procuram reprezentował arcyksiążę Karol. Wtedy odbył się ślub w wiedeńskiej katedrze świętego Stefana. Co ciekawe Maria Luiza nie miała okazji zobaczyć Napoleona ani przed ślubem, ani nawet w jego dniu. Bonaparte twierdził, że nie musi przybywać do stolicy Austrii... na własny ślub. Dyplomacja austriacka musiała się pogodzić z takim nietypowym rozwiązaniem. Wreszcie ślub cywilny odbył się 2 kwietnia 1810 roku w Saint-Cloud. Trzeba zwrócić uwagę, że między małżonkami było 22 lata różnicy. Maria Luiza była najstarszym dzieckiem Franciszka i urodziła się w 1791 roku.

Napoleon oczekiwał teraz potomka. Już w lipcu 1810 roku okazało się, że Maria Luiza jest w stanie błogosławionym. Od tego momentu wyczekiwano na poród. Sytuację komplikowała nieco diagnoza lekarzy, którzy przewidywali kłopoty. Wtedy Bonaparte stwierdził, że gdy zagrożone będzie życie matki, to w pierwszej kolejności mają właśnie ją ratować, a później dopiero dziecko. Cesarz Francuzów doczekał się potomka. Francois Charles Joseph Bonaparte nazywany również "Orlątko" urodził się 20 marca 1811 roku.

Kiedy w 1814 roku Bonaparte zmuszony był abdykować, to Maria Luiza wróciła do Austrii. Korsykanin sądził jednak, że go odwiedzi w trakcie zesłania. Nie zrobiła tego. Za to w 1816 roku przeniosła się do księstwa Parmy. Ziemie te przyznano jej w trakcie kongresu wiedeńskiego, który regulował porządek po epoce napoleońskiej. Gdy już Bonaparte zmarł, to Maria Luiza jeszcze dwa razy zmieniała stan cywilny. Zmarła 18 grudnia 1847 roku w Parmie na zapalenie opłucnej.