Dodaj do listy

Omów przemiany społeczne i cywilizacyjne w Polsce XIX i XX wieku

W XIX i XX wieku nastąpiły liczne zmiany zarówno na polskiej wsi, jak w mieście. Był to czas, kiedy zlikwidowano pańszczyznę i zniesiono poddaństwo. Chłopi zostawali właścicielami ziemskimi, otrzymywali prawa obywatelskie, takie jak, podleganie powszechnemu sądowi. Chłopi zaczęli także uczestniczyć w życiu politycznym, tworzyli różne organizacje, np. samorządy wiejskie. Był to czas, kiedy nastąpiły reformy agrarne, przez co właściciele ziemscy musieli do swych majątków zatrudniać chłopów. Nastąpiła mechanizacja rolnictwa, stosowano melioracje, używano sztucznych nawozów do zwiększenia plonów, stosowano płodozmian, hodowano nowe rasy bydła. Oprócz tego, w majątkach ziemskich powstawały nowe zakłady przemysłowe.

Dzięki tym zmianom gospodarstwa chłopskie stawały się bardziej nowoczesne, zaczęto używać nowych narzędzi rolniczych. To wszystko sprawiło, że również na wsi zróżnicował się poziom życia. Ci bardziej majętni posyłali dzieci Dzieci Z. Nałkowska Medaliony - Dorośli i dzieci w Oświęcimiu, bohaterowie autentyczni; dzieci przybywające do Oświęcimia nie miały wielkich szans przetrwania. Mniejsze i słabsze natychmiast kierowano... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum do szkół. W konsekwencji tych zmian społecznych i cywilizacyjnych nastąpiła eksplozja demograficzna. Coraz więcej ludzi poszukiwało pracy w miejscach, gdzie rozwijał się przemysł. Powstawały wielkie urbanizacje w niektórych miastach kraju. Przemysł hutniczy i górniczy rozwinął się na Górnym Śląsku oraz w Zagłębiu Dąbrowskim. W stolicy rozwijał się przemysł metalowy, a Łódź była ośrodkiem włókiennictwa, zaś ropę wydobywano w Zagłębiu Borysławskim.

Społeczność miejska to:

  • świetni, wielcy przedsiębiorcy, handlowcy, bankowcy zwani burżuazją,
  • drobni kupcy, rzemieślnicy, właściciele niewielkich przedsiębiorstw to drobnomieszczaństwo,
  • inteligencja, pracująca umysłowo, przyczyniająca się do rozwoju kultury i nauki, kierowała życiem politycznym narodu Polskiego,
  • robotnicy, proletariat, którzy przybyli do miasta.

Począwszy od drugiej połowy XIX wieku, jak widać z powyższych rozważań powstał nowy podział społeczeństwa. Zniknęła szlachta, a jej miejsce zajęło ziemiaństwo. Chłopi powoli też zaczęli się przekwalifikowywać w robotników.

Pojawiła się nowa klasa społeczna, a mianowicie robotnicy. Liczba robotników miastach stale wzrastała. Byli to przede wszystkim emigranci ze wsi, niewykwalifikowani chłopi, którzy w poszukiwaniu pracy przyjeżdżali do miast i zatrudniali się w fabrykach, bądź innych zakładach pracy. Propagowali oni hasła i idee socjalistów.

Żydzi w Polsce. Stanowili oni część społeczeństwa polskiego o bardzo różnorodnym pochodzeniu, a tym samym położeniu materialnym, obyczajowym czy kulturowym. Z reguły byli oni jednak ubodzy, żyli według swojej religii, jej nakazów. W owym czasie nastąpił proces asymilacji, przystosowania Żydów do kultury albo polskie, albo niemieckiej. Społeczeństwo polskie niestety przestało tolerować Żydów, ponieważ oskarżano ich o

rusyfikację. Taki stosunek mieli Polacy do Litwaków, tj. Żydów, którzy uciekali z Rosji. Uważano, iż kultura polska Polska Rzeczpospolita Polska. Państwo położone w środkowej Europie nad Morzem Bałtyckim. Powierzchnia 312 685 km2. Liczba ludności 38 641 tys. (2001 r.). Stolica Warszawa. Język urzędowy polski. Jednostka... Czytaj dalej Słownik geograficzny jest im obojętna i nie rozumieją jej.

Ukształtował się naród Polski. Sytuacja Polaków zmieniła się wraz ze zniesieniem stanów. Powstało społeczeństwo współczesne. Wcześniej, podejmowano próby zaangażowania chłopów do walk narodowo-wyzwoleńczych, ale z miernym skutkiem. Tak było zarówno w przypadku rabacji galicyjskiej z 1846 roku, tak było też podczas powstania styczniowego. Spora Spora zarodnik.
Czytaj dalej Słownik biologiczny
część chłopów była obojętna na te walki. Zapewne dużo sprawniej rozwijał by się proce tworzenia nowoczesnego społeczeństwa, gdyby nie zabory, pod którymi była Polska. Co prawda, polscy inteligenci starali się upowszechniać i propagować idee nauki pisania i czytania, nauki historii Polski. Inteligenci działali poprzez oświatę, Kościół i czasopisma. Przemawiała do robotników i chłopów, dzięki czemu ich stosunek znacznie zmienił się w porównaniu z wcześniejszą obojętnością patriotyczną. Rosła świadomość narodowa, która zdominowała chęć germanizacji, czy rusyfikacji ludności polskiej.

Nastąpił gwałtowny rozwój partii politycznych.Były zarówno ugrupowania konserwatywne, jak i socjalistyczne, ludowe, a także nacjonalistyczne. W każdym z zaborów miały one możliwość rozwoju. Z jednej strony partie te dążyły do wyzwolenia Polski, a z drugiej walczyły ze sobą, by objąć władzę, by zdominować resztę partii. W wyniku tych konfliktów doszło w 1905 roku do zamieszek zbrojnych między różnymi ugrupowaniami politycznymi. W dzień przed wybuchem I wojny światowej partie doszły do porozumienia.

Kultura Polski. Polska, będąc pod zaborami starła się utrzymać ogólnopolską kulturę, by nie doszło do całkowitej germanizacji, czy rusyfikacji narodu. Ponadto, kontakty Polakom w różnych zaborach umożliwiała pośrednio prasa i książki, dzięki którym mogliśmy przetrwać złe chwile.

Pozytywizm rozwijał się w pierwszych latach po klęsce powstania styczniowego. Odrzucał idee walki zbrojnej, by móc skupić się na pracy, ta była wg pozytywistów najważniejsza i tylko dzięki niej można było coś osiągnąć Pozytywizm Pozytywizm okres w literaturze polskiej, uformowany po r. 1864, trwający do około 1890, któremu charakter nadało pokolenie urodzone w latach 40. XIX w., zwłaszcza zaś wychowankowie warszawskiej Szkoły Głównej.... Czytaj dalej Słownik terminów literackich wywarł doniosłą rolę w literaturze piękniej w Polsce. Wówczas zasłynęli tacy pisarze, jak Bolesław Prus, Eliza Eliza Molier Skąpiec, bohaterka drugoplanowa; córka Harpagona, siostra Kleanta, poczciwa, dobra, ale naiwna, jest w o wiele gorszej sytuacji niż brat. Jako młodziutka dziewczyna nie jest samodzielna, a tymczasem... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum Orzeszkowa, Maria Maria A. Malczewski Maria, bohaterka główna i tytułowa; córka Miecznika. Wcześnie straciła matkę, bardzo kocha ojca. Zakochana z wzajemnością w Wacławie, jest wierną i cierpliwą żoną. Bardzo tęskni,... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum Konopnicka i Henryk Henryk Pieśń o Rolandzie, bohater epizodyczny; bratanek Ryszarda Starego, jeden z doradców Karola
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum
Sienkiewicz. Oprócz literatury pięknej o tematyce typowo pozytywistycznej rozwijała się powieść historyczna. Program polskiego pozytywizmu najaktywniej rozwijał się na przełomie lat 60-tych i 70-tych. Pozytywiści głosili hasła:

- "praca u podstaw", zwolennikiem, której był Aleksander Aleksander Homer Iliada, bohater drugoplanowy; Parys
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum
Świętochowski, pisarz, społecznik, publicysta,

  • "praca organiczna", popierana przez Bolesława Prusa,
  • emancypacją kobiet zajęła się Eliza Orzeszkowa,
  • asymilacją Żydów również zajmowała się E. Orzeszkowa.

Czas Młodej Polski. W latach 90-tych XIX wieku nastąpił kryzys myśli pozytywistycznej. Debiutujący wówczas twórcy radykalnie odcinali się od dorobku poprzedników. Byli w swych poglądach bardziej odważni i otwarci na świat. W przypadku Polski tego okresu, mówi się o Młodej Polsce albo neoromantyzmie. W innych krajach używano nazwy analogicznej, posługując się określeniem na przykład Młode Niemcy, czy Młode Włochy. W tym czasie, w Polsce ośrodkiem kultury był niewątpliwie Kraków. Ze względu na bliskie kontakty z Paryżem oraz Monachium, artyści stykali się z najnowszymi trendami w sztuce europejskiej i doskonalili swój warsztat. Była to sztuka różna od pozytywistycznej, a tym samym realistycznej "mody". Neoromantycy, jak nazwa wskazuje opierali się na osiągnięciach romantyków, na filozofii F. Nitzsche, no i przede wszystkim korzystali z obcych kultur i sztuk.