Dodaj do listy

Jak narodziło sie państwo polskie w X wieku

Pierwsze wieki średniowiecza (V-X w.) to czasy przemieszczania się wielu plemion w poszukiwaniu nowych siedzib. Część Słowian podobnie jak Germanów opuściła swoje terytoria i przeniosła się na wielkie obszary Europy, m.in. tereny między Odrą a Łebą, Półwysep Bałkański oraz rozległe treny wschodniej Europy.

Rozproszenie i podział Słowiańszczyzny wpłynął na odmienność jednego języka. Pojawiały się nowe słowa i określenia. Kontakty z innymi ludami wpłynęły na zmianę lub przejmowanie niektórych zwyczajów. Ostatecznie Słowianie podzielili się na trzy grupy: zachodnią, wschodnią i południową. W skład każdej z nich wchodziło wiele plemion. Każde plemię czciło swoje bóstwo. Nasi przodkowie czcili rzeczki, strumyki, niektóre drzewa i siły przyrody. Pierwotnie bogom nie stawiali świątyń, lecz czcili ich w gajach, ewentualnie w miejscach ogrodzonych gdzie również odbywały się sądy.

Na okres wojny wybierano wodza, zwanego księciem lub wojewodą. Jego rządy trwały tak długo jak długo trwały walki.

Ziemie w dorzeczach Odry i Wisły zamieszkiwali plemiona słowiańskie zaliczane do Słowian zachodnich. Podstawą utrzymania było rolnictwo. Zajmowano się myślistwem, rybołówstwem i bartnictwem. W obrębach domowego gospodarstwa rozwijali niektóre umiejętności typu rzemieślniczego, jak ciesiołka, kołodziejstwo, tkactwo oraz garncarstwo.

Słowianie żyli we wspólnotach sąsiedzkich zwanych opolami. Opola łączyły się w większe wspólnoty - plemiona.

Stopniowo jednak największe i najsilniejsze plemiona zaczęły narzucać władzę mniejszym. W ten sposób tworzyły się organizacje, które możemy nazwać pierwszymi państwami słowiańskimi.

Na obszarach wokół Krakowa i Wiślicy powstało państwo Wiślan. Nie przetrwało jednak długo, gdyż zostało pokonane przez znacznie potężniejszego sąsiada - Państwo Wielkomorawskie.

Bardzo dobre warunki rozwoju miało państwo plemienne Polan. Nie miało ono potężnych sąsiadów i jego władcy mogli skupić się na wzmacnianiu swojego państewka. Jego centralnym ośrodkiem było Gniezno. Była to silnie obwarowana osada, której ludność utrzymywała ożywione kontakty handlowe. Do takich grodów warownych zaliczyć możemy również Poznań.

Władcą Polan był Piast. Jego następcy m.in. Ziemowit, Leszek, Ziemomysł dążyli do rozszerzenia terytorium swojego państwa. Po nich nastąpiło władanie Mieszka I. 

Mieszko, pierwszy historycznie poświadczony władca Polski- odziedziczył rozległe ziemie zamieszkałe przez Polan oraz plemiona Goplan i Mazowszan. Zdobył też część terytorium Pomorzan oraz ziemie Luboszan. Państwo Mieszka było, więc znacznie większe niż pierwotne państewko plemienne Polan. Objął terytorium rozległe, około 200tyś. kilometrów kwadratowych.

Wraz z powiększeniem się terytorium państwowego Mieszko stworzył armię (na początku było to 3000 pancernych), którą zaopatrywał w odzież, broń, konie i żywność. Wypłacał im regularnie żołd. Utrzymanie przez władzę kilkunastotysięcznej drużyny wymagało bardzo wysokich dochodów, których nie mogły pokryć łupy wojenne ani pierwotne, dorywcze świadczenia ludności. Mieszko stworzył, zatem system skarbowy. Polegał on na obciążeniu całej ludności (z wyjątkiem wojów i możnych, którzy bezpośrednio z władzą współdziałali) stałą rentą gruntową o charakterze publicznym.

Państwo Polan, jak wspomniałam, stanowiło zlepek różnych plemion, które zostały zmuszone do posłuszeństwa księciu. Potrzebne było coś wielkiego, coś decydującego, co połączyłoby je wszystkie w całość i podniosło rangę władcy wśród panujących w Europie.

Mieszko zdecydował się na przyjęcie chrześcijaństwa i w 966 roku przyjął chrzest. Stało się to za namową córki księcia czeskiego Bolesława I, Dobrawy, z która zawarł związek w 965 roku. Związek ten miał cel polityczny - zawrzeć sojusz z Czechami. Miało to na celu uchronić ziemie polskie od podporządkowania się niemieckim placówkom misyjnym. Czesi zerwali przymierze z plemionami Wieletów, którzy zagrażali państwu Mieszka od północnego zachodu.

Przyjęcie chrztu przez Mieszka oznaczało, że będzie na równi traktowany z innymi książętami. Polska Polska Rzeczpospolita Polska. Państwo położone w środkowej Europie nad Morzem Bałtyckim. Powierzchnia 312 685 km2. Liczba ludności 38 641 tys. (2001 r.). Stolica Warszawa. Język urzędowy polski. Jednostka... Czytaj dalej Słownik geograficzny natomiast weszła do społeczności chrześcijańskiej, w obręb cywilizacji i kultury łacińskiej. Przed naszym państwem otworzyły się korzyści polityczne.

Do Polski przybywali księża i zakonnicy, którzy przynieśli ze sobą między innymi znajomość pisma. Pojawiały się pierwsze budowle sakralne - kamienne kościoły. Kościół spajał i wzmacniał organizm państwa. Chrześcijaństwo powoli wypierało lokalne kultury plemienne. Nowa religia oraz jednolita organizacja powodowała zacieranie się różnic pomiędzy plemionami i kształtowała jednolicowy system.

Przed Polską roztaczały się duże horyzonty.

Mieszko zmarł w 992 roku.

Źródła podają nie jednolicie ilość pozostawionych po sobie dzieciach. Jednak należy wspomnieć o Bolesławie zwanym Chrobrym. Jednym z synów, którego pozostawił w związku z Dobrawą. Kończył on budowę ojca, zabiegają o polską prowincję kościelną oraz koronę. Pogłębiał sojusz z cesarstwem.

Biografia:

"Poczet królów i książąt polskich", "Historia Polski", "Historia - razem przez wieki. Zrozumieć przeszłość".

Warszawa 10,11,06