Dodaj do listy

Charakterystyka Pojezierza Pomorskiego

Pojezierze Pomorskie - jest to wspólna nazwa dla trzech Pojezierzy Południowobałtyckich. W skład jego wchodzą następujące:

1. Pojezierze Pojezierze obszar o rzeźbie młodoglacjalnej (polodowcowej), ukształtowany przez ostatnie zlodowacenie w plejstocenie. Jego charakterystycznymi formami są jeziora polodowcowe i wysokie moreny czołowe. W Polsce... Czytaj dalej Słownik geograficzny Zachodniopomorskie

2. Pojezierze Wschodniopomorskie

3. Pojezierze Południowopomorskie

Usytuowane jest w północno-zachodniej części Polski i sąsiaduje z Niziną Szczecińską od strony zachodniej, z Pobrzeżem Słowińskim od strony północnej, z Żuławami Wiślanymi ze strony wschodniej i z Pojezierzem Wielkopolskim z południa.

Pojezierze Pomorskie zajmuje 11% powierzchni Polski, jego granicami są następujące cieki rzeczne: Odra, Wisła oraz Noteć.

Współczesny krajobraz Pojezierza Pomorskiego ukształtował się dzięki występującemu tu niegdyś lądolodowi w trakcie zlodowacenia bałtyckiego. Od zachodu na wschód ciągną się wzgórza morenowe. Kulminacyjne wysokości osiągają na wchodzie Pojezierza Kaszubskiego -szczyt Wieżyca 229 m. n.p.m. W kierunku południowym od pasa moren pola sandrowe zajmują duże obszary. Dział wodny biegnie wzdłuż ciągu morenowego pomiędzy rzekami uchodzącymi do Bałtyku, a dopływami Noteci, Wisły i Warty. Znajduje się tutaj ponad 4000 jezior, z czego znaczny odsetek to jeziora rynnowe, np. : Raduńskie, Koronowskie, Charzykowskie. Klimat Klimat przebieg pogody na pewnym obszarze, ustalony na podstawie wieloletnich obserwacji.
Czytaj dalej Słownik geograficzny
Pojezierzy odznacza się większą wilgotnością i jest znacznie zimniejszy w porównaniu do terenów sąsiadujących. Lato trwa krótko, a zima długo i jest łagodna. Okres wegetacji wynosi od 190 do 210 dni. Średnie roczne sumy opadów osiągają od 600mm do ponad 700 mm. Typowymi dla regionu glebami są bielice i gleby brunatne. Dominującym zbiorowiskiem roślinnym jest buczyna pomorska, która stopniowo zanika ku wschodowi a także bory mieszane, na sandrach występują bory sosnowe. W części południowej regionu występują torfowiska wysokie oraz przejściowe a także wrzosowiska. W krajobrazie zaznacza się występowanie oligotroficznych jezior lobeliowych. Panujące tu warunki glebowo - klimatyczne nie sprzyjają rolnictwu, brakuje tu jest także surowców mineralnych za wyjątkiem czwartorzędowych.

Drawieński Park Narodowy:

Obejmuje powierzchnię 11 tysięcy km2, z częścią dolin rzecznych Drawy i dolną częścią jej lewego dopływu Płociczną oraz sporą częścią Puszczy Drawskiej. Wody stanowią ok. 13 % parku, w tym liczne jeziora rynnowe, m.in. Ostrowiec, Czarne, Martwe. W szacie roślinnej dominują buki, graby, dęby, oraz bory sosnowe. Z roślin chronionych występuje wawrzynek wilcze łyko, rozmarynek, trzmielojad oraz bóbr i wydra, która jest symbolem parku. Spływ kajakowy rzeką Drawą, prowadzący przez park, należy do największych atrakcji turystycznych.

Na obszarze Pojezierza Pomorskiego zlokalizowany jest Park Narodowy Bory Tucholskie, a także wiele rezerwatów przyrody:

1. "Torfowisko nad Jez. Mętne"

Jest to rezerwat ścisły zajmujący powierzchnię ok. 53 ha..

2. "Bagno Grzybna"

Utworzony został w roku 1980 ma powierzchnię równą 6,26 ha , a głównymi jego zbiorowiskami roślinnymi są torfowiska.

3. "Ustronie"

Zajmuje powierzchnię 3,87 ha .

4. "Kręgi kamienne"

Jest to rezerwat archeologiczny oraz przyrodniczy znajdujący się nad rzeką Wdą. Stanowi cenny zabytek kultury.

5. "Czaplowisko Wysoka"

Jest to rezerwat faunistyczny. W drzewostanie liczącym sobie około 170 lat znajduje się kolonia Kolonia w botanice zespół komórek należących do jednego gatunku, luźno ze sobą połączonych tworzących funkcjonalną całość. Brak jest między nimi blaszek środkowych i plazmodesm, np. u glonów:... Czytaj dalej Słownik biologiczny czapli siwej.

6. "Osiny"

Jest on jednym z najbardziej pierwotnych torfowisk pomorskich

7. "Dury"

Rezerwat ten tworzy grupa 4 małych jezior dystroficznych wraz z przybrzeżnymi pasami roślinności torfowej. 8. 8. "Szczerkowo"

Rezerwat ten jest położony pośród rozległych kompleksów borowych, jest częścią dobrze zachowanego drzewostanu liściastego, typu grądy. Rosną tu dęby i graby, czasem też buki. Pojawia się także charakterystyczna dla Pomorza brekinia.

9. "Jezioro Zdręczno"

10. "Cisy nad Czerską Strugą"

11. "Jezioro Małe Łowne"

12. "Bagna nad Stążką"

Zajmuje powierzchnię 677,88 ha, rozpościera się tutaj wspaniały krajobraz na największe w Borach Tucholskich torfowisko Torfowisko ekosystem lądowy występujący na terenie o znacznej wilgotności podłoża, którego organizmy roślinne tworzą torf. Torfowiska powstają na skutek wypłycania zbiorników wodnych lub utrudnionego odpływu... Czytaj dalej Słownik biologiczny niskie. Występuje tutaj charakterystyczny typ roślinności torfowej ze znaczącą przewagą turzyc, określane są jako tak zwane murawy turzycowe. Duże tereny bagienne stanowią doskonałe warunki siedliskowe dla dużej liczby gatunków ptaków, prawdziwą ozdobą mokradeł jest żuraw Kuźnica.

Rezerwat usytuowany jest w nadleśnictwie Warlubie.

13. "Cisy Staropolskie im. Leona Wyczółkowskiego"

Rezerwat znajduje się w Nadleśnictwie Wierzchlas, zajmuje powierzchnię około 37ha., jest to zabytek pierwotnej puszczy pomorskiej, występują tu najpiękniejsze i największe skupienia cisów na całym kontynencie Europejskim. Cisy w dużej ilości (4000 sztuk) występują tu pośród sosen, starych dębów, grabów, lip, brzóz, olch, jaworów. Ten zabytek chroniony był przez leśniczych od ponad stu lat i zachował się do naszych czasów za sprawą swego korzystnego położenia. Najgrubszy i zapewne najstarszy cis, zwany cisem Chrobrego ma obwód o średnicy 250 cm i sięga czasów Bolesława Chrobrego, a może nawet wcześniej.