Dodaj do listy

Najsłynniejsze czynne wulkany Europy

Aż trzy z czterech najbardziej znanych wulkanów w Europie znajdują się we Włoszech. Są to wulkany: Etna , Wezuwiusz Wezuwiusz jedyny czynny wulkan na kontynencie europejskim znajdujący się we Włoszech na Półwyspie Apenińskim, w okolicach Neapolu. Jego maksymalna wysokość wynosi 1227 m n.p.m.
Czytaj dalej Słownik geograficzny
oraz Stromboli.

ETNA- w czasach średniowiecza wulkan ten był nazywany Mongibello. Położony jest na Sycylii i należy do wulkanów czynnych o czym świadczy wydobywająca się z jego krateru para i różnego rodzaju gazy. Ten powstały w trzeciorzędzie wulkan obecnie jest największym i najwyższym w Europie, osiąga wysokość 3323 metrów. Budują go przede wszystkim trachity i bazalty. Posiada około 270 bocznych kraterów. Na wschodniej ścianie stożka znajduje się rozpadlina Valle del Bove o głębokości dochodzącej do 1000 metrów i bardzo stromych ścianach. Mimo ciągłego zagrożenia ze strony wulkanu jego niższe stoki są dość gęsto zaludnione a sady, winnice oraz pola uprawne położone są do wysokości około 900 metrów. Występują tu lasy dębowo- kasztanowo- bukowe, które na zimę pozbywają się swych liści. Jeśli chodzi o piętra roślinne to wygląda to w sposób następujący. Na 2200 metrach znajduje się górna granica lasu, murawy naskalne sięgają 3000m. Ponad tą wysokością występuje już tylko zastygła lawa, która przez większość roku pokryta jest śniegiem. Miejscami mogą występować nawet pola firnowe. Na 2942 metrów wybudowano obserwatorium wulkanologiczne. Zanotowano tu 203 erupcje wulkaniczne od roku 6190 p.n.e. Najpotężniejszy z nich zniszczył Katanie w 1669 roku. Ostatni raz Etna wybuchła 14 grudnia 1991 roku.

WEZUWIUSZ - ten jedyny aktywny wulkan lądowy w Europie wznosi się na wysokość 1277 metrów. Utworzył się w plejstocenie (ok. 200 tys. lat temu) nad obecną Zatoką Neapolitańską. Kaldera Kaldera rozległe kotlinowate zagłębienie terenu powstałe w miejscu dawnego stożka wulkanicznego przez zapadnięcie się skał nad opróżnionym ogniskiem wulkanicznym. Kaldera może powstać także na skutek rozerwania... Czytaj dalej Słownik geograficzny Wezuwiusza pochodzi prawdopodobnie z 79 r.n.e. Wymiary Krateru: średnica 700 metrów, głębokość 30 metrów. Dzisiejszą kalderę otacza krawędź o wiele większego dawnego stożka zwanego Monte Somma na którym położone jest teraz obserwatorium wulkanologiczne. Jest to wulkan mieszany co oznacza, że podczas erupcji wyrzuca lawę jak również materiały piroklastyczne takie jak: lapille, popioły czy bomby wulkaniczne. Wezuwiusz wykazuje się zmienną aktywnością. Gwałtowny i bardzo silny wybuch w 79 roku doprowadził do zalania materiałem piroklastycznym Herkulanum i Stabii, a Pompeje zostały przykryte warstwą pumeksu. Po kolejnych erupcjach w 472 oraz 512 roku nastąpił długi okres spokoju, który trwał ponad 1000 lat. Później erupcje miały miejsce w latach: 1631, 1794, 1872, 1906 oraz 1944.

STROMBOLI- to trzeci i ostatni z włoskich czynnych wulkanów. Położony jest na Morzu Tyrreńskim w archipelagu Wysp Liparyjskich. Wznosi się na wysokość 926 metrów nad poziom morza i tworzy Wyspę Południową, której powierzchnia wynosi 12,6 km2. Jest ona zamieszkała przez około 600 stałych mieszkańców. Jest to zaledwie część całego wulkanu, którego podstawy należy szukać na głębokości 2300 m. Wulkan należy do typu stratowulkanu, budują go andezyty, bazalty oraz ryolity. W odstępach 10 minutowych wyrzuca on materiał piroklastyczny, a nad kraterem zawsze unosi się chmura Chmura widoczne skupienie kropel wody lub kryształków lodu swobodnie zawieszonych najczęściej w troposferze powstałe wskutek kondensacji lub resublimacji pary wodnej. Chmury mogą rozwijać się na różnych wysokościach.... Czytaj dalej Słownik geograficzny dymu. Ostatni poważny wybuch miał miejsce w 1954roku. Mimo wszystko stoki wulkanu zagospodarowano pod winnice i rozwija się ruch turystyczny.

HEKLA -Do tego znakomitego grona należy włączyć również islandzki wulkan Hekla. Wznosi się on na wysokość 1491 metrów, należy jednak zaznaczyć że jego wysokość jest zmienna. W historii odnotowano ponad 20 bardzo silnych wybuchów. Ostatni z nich miał miejsce na przełomie 1980-81 roku. Ogromny wybuch w 1947 roku spowodował zwiększenie się jego wysokości do 1502 m, jednak późniejsze obrywy ponownie go obniżyły do dzisiejszych rozmiarów.