Dodaj do listy

Płytka równoległościenna

Mianem płytki równoległościennej określana jest warstwa jednorodnej, przepuszczającej światło substancji.

Płytki takie stosuje się w rozmaitych układach optycznych. Umieszczane są one na drodze promieni świetlnych, w celu uzyskania ich równoległego przesunięcia.

W płytce płasko-równoległej wykorzystuje się zjawisko załamania światła czyli zmiany kierunku rozchodzenia się fali świetlnej przy przechodzeniu z jednego ośrodka do drugiego.

Zjawiskiem tym rządzi prawo załamania światła, które mówi, że stosunek sinusa kąta padania do sinusa kąta załamania jest równy względnemu współczynnikowi załamania światła n2,1 czyli stosunkowi bezwzględnego współczynnika załamania ośrodka drugiego n2 do bezwzględnego współczynnika załamania ośrodka pierwszego n1.Ten stosunek jest z kolei równy ilorazowi prędkości rozchodzenia się fali świetlnej w ośrodku pierwszym v1i prędkości tej fali w ośrodku drugim v2.

Kątem załamania określa się kąt między normalną a promieniem załamanym.

W płytce równoległościennej można uzyskać przesunięcie wiązki świetlnej o odległość daną wzorem:

gdzie d jest grubością płytki a n współczynnikiem załamania światła dla materiału, z którego zrobiona jest płytka.

Płytki stanowią część konstrukcji lunet czy mikroskopów, gdzie ich zadaniem jest ochrona obiektywów. Stosuje się je również do produkcji filtrów ochronnych i barwnych.

równoległymi, wykorzystuje się często do ochrony obiektywów lunet, mikroskopów itp. Wykonuje się z nich również różnego rodzaju filtry, zarówno ochronne, jak i barwne stosowane np. w fotografii.