Dodaj do listy

Czym jest kondensator i do czego służy?

Kondensator stanowi układ dwóch przewodników, pomiędzy którymi znajduje się warstwa dielektryka. Przewodniki w tej konstrukcji noszą nazwę okładek kondensatora.

Ze względu na rodzaj Rodzaj jednostka systematyczna - jedna z kategorii w systemie klasyfikacji roślin i zwierząt, wyższa od gatunku, a niższa od rodziny, np. rodzaj szczur obejmuje gatunki: szczur śniady, szczur wędrowny; rodzaj... Czytaj dalej Słownik biologiczny materiałów przewodzących i dielektryka, kondensatory można podzielić na:

  • kondensatory powietrzne - między okładkami znajduje się powietrze
  • kondensatory elektrolityczne - jako dielektryk wprowadza się cienką warstwę tlenku, a jedną z okładek stanowi elektrolit
  • kondensatory poliestrowe - między okładkami umieszcza się folię poliestrową
  • kondensatory ceramiczne - do pracy przy wysokich częstotliwościach

Odkrycie kondensatora, jako urządzenia gromadzącego ładunek elektryczny, nastąpiło w roku 1746 w Lejdzie, w Holandii. Jeden z uczonych tamtejszego uniwersytetu przeprowadzając proces elektrycznego ładowania wody został porażony iskrą elektryczną. Stało się tak, ponieważ trzymał ręką mokrą butelkę. To doświadczenie pozwoliło mu na konstrukcję pierwszego kondensatora. Było to po prostu szklane naczynie Naczynie martwy element drewna charakterystyczny dla okrytonasiennych. Naczynia mają postać długich rur utworzonych przez szereg komórek zwanych członami naczyń. Człony naczyń mają postać krótkich, szerokich... Czytaj dalej Słownik biologiczny z wodą. Przez korek Korek S. Szmaglewska Czarne Stopy, bohater epizodyczny; harcerz.
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - gimnazjum
wychodził na zewnątrz miedziany drut. Podczas przyłożenia pręta do ciała następował przepływ prądu do wnętrza butelki i następowało ładowanie ścianek.

Następnie inny uczony - Watson udoskonalił nieco to urządzenie oklejając jego wewnętrzne i zewnętrzne ścianki folia cynkową.

Od nazwy miasta, w którym został wynaleziony, pierwszy kondensator nosi nazwę "butelki lejdejowskiej".

Kondensatory charakteryzowane są przez wielkość zwaną pojemnością kondensatora C. Określa ona zdolność kondensatora do gromadzenia ładunku elektrycznego i zależy od konfiguracji geometrycznej okładek oraz od przenikalności elektrycznej dielektryka między okładkami.

Jest stałą proporcjonalności w równaniu obrazującym wzajemną zależność ładunku q zgromadzonego na okładkach od różnicy potencjałów V między nimi.

Pojemność wyrażana jest w jednostkach zwanych faradami F. W praktyce jednak wprowadza się jednostki mniejsze jak: mikrofarad i pikofarad.

Najprostszym przykładem kondensatora jest kondensator płaski. Składa się on z dwóch równoległych okładek wykonanych z przewodnika i warstwy dielektryka między nimi.

Wzór na pojemność takiego kondensatora będzie przyjmował postać:

gdzie A - powierzchnia okładek a d to odległość między nimi. Natomiast to względna przenikalność elektryczna danego dielektryka.

Kondensatory zazwyczaj łączy się w większe układy. Mogą być połączone:

  • szeregowo
  • równolegle

W kondensatorach połączonych szeregowo bezwzględna wartość ładunku na każdej z płytek jest identyczna.

Wypadkowe napięcie jest więc równe sumie napięć na poszczególnych kondensatorach składowych.

Zatem całkowita pojemność układu dana będzie wzorem:

+….

Natomiast w przypadku łączenia równoległego różnica potencjałów na każdym z kondensatorów jest taka sama. Całkowity ładunek będzie więc równy sumie ładunków na kondensatorach składowych, a pojemność wypadkowa będzie sumą poszczególnych pojemności:

Obecnie na kondensatorach opiera się cała elektronika. Wraz z innymi urządzeniami wykorzystuje się je m.in. do zmniejszania wahań napięciowych w zasilaczach, do generacji drgań elektromagnetycznych i podtrzymywania opóźnień czasowych.