Dodaj do listy

Charakterystyka ropy naftowej

Wstęp:

W skład ropy naftowej, mieszaniny różnorodnych węglowodorów wchodzą: cykloalkany, alkany, areny, kwasy tłuszczowe, tioalkohole, fenole, pochodne tiofenów, związki metaloorganiczne, heterocykliczne związki azotowe. Ropa to niezbędny i bardzo ważny surowiec dla branży przemysłowej. Wykorzystywana jest: benzyna, parafina nafta Nafta North American Free Trade Agreement, Północnoamerykańskie Porozumienie o Wolnym Handlu utworzone w 1992 roku, obejmujące USA, Kanadę i Meksyk. Celem organizacji jest zapewnienie każdemu członkowskiemu... Czytaj dalej Słownik geograficzny oraz olej smarowy. Ropa naftowa to ciecz oleista o specyficznym zapachu. Nie jest w stanie mieszać się dobrze z wodą. Surowiec ten tworzy złoża biogenne. Dlatego tez nazywana jest często paliwem kopalnym.

Ropa naftowa to ciecz o ciemnobrunatnym zabarwieniu. Jej gęstość wynosi 0,79 - 0,96 g/cm3. Charakteryzuje się charakterystycznym, łatwo rozpoznawalnym zapachem. Ropa naftowa może przybierać także barwę jasną oraz słabo opalizującą. W wodzie surowiec ten nie może ulec rozpuszczeniu.

Powstanie ropy naftowej

Występują rożne teorie odnośnie powstania ropy naftowej. Jeden ze słynnych chemików- Mendelejew głosił teorię, że ropa naftowa powstała ze związków nieorganicznych. Substancją ta mógł być węglik jakiegoś metalu, który wchodzi w skład jądra Ziemi. W wyniku działania wody węgliki metali ulegają rozłożeniu na węglowodory i w konsekwencji powstaje ropa naftowa. Teoria ta nie miała licznym zwolenników. Nie tłumaczy skąd w ropie naftowej są obecne substancje optycznie czynne (związki chiralne) oraz związki azotowe. Zupełnie inna teorie głosili naukowcu z naszej zachodniej granicy Engler oraz Hoefer twierdzili, że surowiec ten mógł powstać ze zwierzęcego tłuszczu, które żyły w bardzo dawnych czasach. W 1877 roku polski naukowiec Bronisław Radziszewski stwierdził, że ropa naftowa mogła powstawać również z organizmów roślinnych. Zgodnie z teorią Englera w wyniku destylacji rybiego tranu pod podwyższonym ciśnieniem jesteśmy w stanie otrzymać produkty ropopochodne. Zgodnie z hipotezą Bronisława Radziszewskiego w wyniku fermentacji celulozy w obecności pewnego typu bakterii, które egzystują w mule jezior, powstaje metan oraz dwutlenek węgla. Innym uzasadnieniem teorii polskiego naukowca jest fakt, że w ropie są obecne śladowe ilości chlorofilu (zielony barwnik wszystkich roślin odpowiedzialny za fotosyntezę).

Budowa chemiczna ropy naftowej

Ropa naftowa to mieszanka różnorodnych substancji chemicznych. W jej skład głównie wchodzą węglowodory. Skład ropy naftowej jest w dużej mierze uzależniony od obszaru, z którego jest wydobywana. Ropa naftowa ma barwę ciemnobrązową przechodzącą w czarną. Ropa naftowa składa się w głównie z węglowodorów ciekłych, w których mogą być rozpuszczony węglowodory stałe oraz gazowe. Zanieczyszczenia, które wchodzą w skład ropy naftowej to sole nieorganiczne oraz woda.

W ropie naftowej możemy wyróżnić trzy typy związków:

1. Związki nienasycone;

2. Kwasy naftalenowe (łańcuchy węglowe łączą się w pierścienie);

3. Parafiny (różna długość łańcuchów węglowych).

W ropie występują także śladowe ilości: żelaza, niklu, chromu, manganu, sodu, wodoru, rtęci, chlorku sodu, amoniaku oraz siarkowodoru. Obecnie jest znanych 600 związków wchodzących w skład ropy naftowej, jednakże ich ilość jest znacznie większa (około kilka tysięcy).

Ropa pensylwańska zawiera w przeważającej ilości węglowodory parafinowe.

Ropa kaukaska zawiera w przeważającej ilości węglowodory naftenowe (90%).

Skład ropy podkarpackiej jest pośredni między składem ropy naftowej kaukaskiej i pensylwańskiej.

Obok węglowodorów w skład ropy naftowej mogą wchodzić związki organiczne, które zawierają siarkę, tlen oraz azot. Ropę naftowa ze względu na ilość siarki możemy podzielić na: wysokosiarkową (ilość siarki przekraczająca 0,1%) oraz niskosiarkową (ilość siarki większa niż 0,5%). Ilość siarki może wynieść więcej niż 6%.

Ropę naftowa możemy podzielić także ze względu na rodzaj związku będącego w przewadze nad innymi (ropa parafinowa, aromatyczna, bezparafinowa, naftanowa).

Powstanie ropy naftowej

Istnieją rożne teorie odnośnie pochodzenia ropy naftowej. Część badaczy uważa, że ropa powstała ze związków nieorganicznych w czasie reakcji zachodzących w jądrze Ziemi. Liczniejsza grupa badaczy głosi jednak inna hipotezę odnośnie pochodzenia ropy naftowej. W myśl tej teorii reakcje, które miały miejsce kilka milionów lat temu, złoża środkowej oraz północnej części Morza Północnego powstały z bakterii oraz glonów. Organizmy te w jurze (około 200 milionów lat temu) występowały na dnie morza pod iłem oraz mułem. W taki sposób przykryta materia organiczna, w skład której wchodziły tłuszcze, białka, bakterie Bakterie organizmy jednokomórkowe niekiedy tworzące układy zbudowane z kilku luźno ze sobą związanych komórek. Zaliczane są do królestwa Monera. Wielkość bakterii wynosi od 0,2 do kilkudziesięciu µm.... Czytaj dalej Słownik biologiczny odpowiedzialne za przemianę materii organicznej, ulegała rozkładowi i przechodziła w ropę naftową, na skutek bardzo wysokiego ciśnienia oraz temperatury.

W takich warunkach muł oraz ił został zamieniony w skalę litą.

Miejsca występowania ropy naftowej na kuli ziemskiej

Cały czas trwają badania mające na celu zlokalizowanie nowych złóż ropy naftowej. Głównym tego powodem są wyczerpujące się w szybkim tempie światowe rezerwy tego surowca. W 1970 roku wynosiły 73 miliardy ton, w 1980 roku 90 miliardów, zaś w 1990 roku 135,5 miliardy ton. Ropa w Krajach Bliskiego Wschodu stanowiła większość światowych zasobów.

Najwięcej złóż ropy naftowej występuje na terenie Zatoki Perskiej (65% globalnych zasobów ropy naftowej). Złoża występują: na platformach arabskich, szelfie zatoki, osadach w okolicach gór Zagros. 25% globalnych zasobów ropy naftowej (35,4 miliardy ton) występuje na terenach Arabii Saudyjskiej. Są to pola naftowe Abu Hadrija oraz podmorskie As-S. Inne tereny zasobne w ropę naftową to Irak (13,6 miliardów ton- są to pola naftowe Kirkutu i Ar-Rumajla), Zjednoczone Emiraty Arabskie (13 miliardy ton- są to tereny Mubarraz, Umm asz-Szaif oraz Az-Zakkum), Kuwejt Kuwejt Państwo Kuwejtu. Położone w południowo-zachodniej Azji, na północno-zachodnim wybrzeżu Zatoki Perskiej. Powierzchnia 17 800 km2. Liczba ludności 1 971 tys. (2001 r.). Stolica Kuwejt. Język urzędowy... Czytaj dalej Słownik geograficzny (13 miliardów ton- są to tereny Al-Burkan), Iran (12,7 miliardów ton- są to tereny: Gacz Saran, Aga Dżari oraz rejony koło wyspy Chark). Liczne złoża naftowe są obecne ponadto w Bahrajnie, Katarze oraz Omanie.

Na kontynencie afrykańskim obszary zasobne ropę naftową to: północna część Sahary, Zatoka Gwinejska. Do krajów z Afryki z największą ilością ropy naftowej zaliczamy: Libia Libia Libijska Arabska Dżamahirija Ludowo-Socjalistyczna. Państwo położone w północnej Afryce nad Morzem Śródziemnym (prawie w całości w obrębie Sahary). Powierzchnia 1 759 540 km2. Liczba ludności... Czytaj dalej Słownik geograficzny (3,1 miliardy ton- są to tereny Sari oraz Altan), Nigeria Nigeria Federacyjna Republika Nigerii. Państwo położone w zachodniej Afryce nad Zatoką Gwinejską (Ocean Atlantycki). Powierzchnia 923 768 km2. Liczba ludności 116 929 tys. (2001 r.). Stolica Abudża. Język urzędowy... Czytaj dalej Słownik geograficzny (2,4 miliardy ton- są to tereny delty Nigru oraz Okanu) oraz Algieria Algieria Algierska Republika Ludowo-Demokratyczna. Państwo położone w północno-zachodniej Afryce nad Morzem Śródziemnym. Powierzchnia 2 381 741 km2. Liczba ludności wynosi 31471 tys. Stolica Algier. Język... Czytaj dalej Słownik geograficzny (1,8 miliardów ton- są to tereny Hasi Masud).

Na kontynencie amerykańskim do terenów najbardziej zasobnych w ropę naftową należy Morze Morze część oceanu posiadająca odrębną nazwę. Niekiedy morzem nazywane są także jeziora, np. Morze Kaspijskie i Martwe.
· Niszczące działanie morza abrazja · Budujące działanie morza: Na...
Czytaj dalej Słownik geograficzny
Karaibskie oraz Zatoka Meksykańska, które obejmują tereny w Texasie, Midland, Luizjanie, Meksyku (stan Tabasco oraz Veracruz), Kolumbii oraz Wenezueli (delta Orinoko oraz okolice jeziora Maracaibo). Ropa jest także obecna w: stanie Kansas, Alaska, Oklahoma (wszystkie leżą w Stanach Zjednoczonych) oraz w prowincji Alberta (Kanada).

W Eurazji duże ilości ropy naftowej są w posiadaniu (7 miliardów ton są to tereny Mamontowskie, Samotłorskie Fiodorowskie, Sa-marska Łuka oraz Tujmazy).

Na terenie Azji duże ilości ropy naftowej posiadają Chiny Chiny Chińska Republika Ludowa. Państwo położone w Azji Środkowej i Wschodniej nad morzami: Żółtym, Wschodniochińskim i Południowochińskim. Powierzchnia 9 597 520 km2. Liczba ludności 1 277 798 tys.... Czytaj dalej Słownik geograficzny (3,2 miliardy ton- są to tereny w okolicach Mandżurii, delty Huang He, Morze Żółte oraz Wschodniochińskie), Indonezja Indonezja Republika Indonezji. Wyspiarskie państwo w południowo- -wschodniej części Azji, składające się z ok. 3000 wysp, z których największe to Borneo, zachodnia część Nowej Gwinei, Sumatra, Celebes... Czytaj dalej Słownik geograficzny oraz Indie.

W Europie Norwegia Norwegia Królestwo Norwegii. Państwo położone w północnej Europie na obszarze zachodniej części Półwyspu Skandynawskiego. Powierzchnia 323 880 km2. Liczba ludności 4 513 tys. (2001 r). Stolica Oslo.... Czytaj dalej Słownik geograficzny posiada miliard ton tego surowca. Innym państwem zasobnym w ropę naftowa jest Wielka Brytania (Morze Północne- pola naftowe Forties, Rent, Piper oraz Ekofisk.

Polska posiada tylko około 2 miliony ton tego surowca. Taka sama sytuacja występuje w większości krajów europejskich. Zasoby ropy naftowej w Zagłębiu Naftowym w Krośnieńsko-Jasielskim są już całkowicie wyczerpane. W okolicach Bochni występują bardzo niewielkie złoża tego surowca. Troszkę większe złoża występują w Kamieniu Pomorskim oraz w szelfie Bałtyku (przylądek Rozewie).

Destylacja ropy naftowej

Ropa naftowa bezpośrednio wydobyta ze złoża to tzw. surowa ropa naftowa. Ropa w takim stanie może być używana jako materiał opałowy. Użycie ropy do takich celów okazuje się nieekonomiczne, gdyż wówczas tracimy bardzo cenne składniki, które jesteśmy w stanie wyodrębnić przy zastosowaniu odpowiednich metod. Jednym z rodzajów przeróbki ropy naftowej jest destylacja. Proces ten jest dosyć skomplikowany. Jest przeprowadzany na szeroka skalę w specjalnych do tego stworzonych rafineriach. Tam zachodzi oczyszczanie otrzymywanych produktów oraz inne procesy polepszające skład ropy.

Po raz pierwszy ropę naftową przedestylował polski aptekarz Ignacy Łukasiewicz. Dokonał tego w Krośnie w 11852 roku. To dzięki jego wytężonej pracy stosowana była, jako doskonały przyrząd do oświetlania w tamtych czasach, lampa Lampa Lampa symbolizuje światło, Słońce, czujność, obecność bóstwa, azyl, życie, rozum, szacunek, mądrość, przewodnika, inteligencję, miłość, piękność, miłosierdzie, ofiarność, pobożność,... Czytaj dalej Słownik symboli literackich naftowa, której był wynalazcą. W tym samym mieście w 1854 roku, jako pierwszy na świecie zbudował kopalnie ropy naftowej.

Są stosowane różne techniki w czasie przerabiania ropy naftowej. Wszystko jest uzależnione od typu ropy naftowej i produktów, które chcemy otrzymać.

Rafinerię możemy podzielić na: paliwowo-olejowe, petrochemiczne, paliwowe.

W rafinerii paliwowo-olejowej stosowana jest metoda zachowawcza przeróbki ropy, która polega na rozkładzie ropy na poszczególne frakcje. Nie zachodzi chemiczna zmiana składników. Destylacja ropy naftowej zachodzi pod normalnym ciśnieniem. Jesteśmy w stanie otrzymać frakcje z temperatura wrzenia równą 300-3500C, zaś pod zmniejszonym ciśnieniem występują frakcję wyższą temperaturą wrzenia. Zmniejszone ciśnienie jest stosowane, aby nie doszło do rozkładu składników ropy.

Aktualnie przy zastosowaniu najnowocześniejszych technik w rafineriach jest stosowana destylacja ciągła wieżowo- rurowa. W wyniku czego odbierane są natychmiast różne produkty destylacji ropy naftowej.

W wyniku procesu destylacji frakcyjnej otrzymujemy:

- eter naftowy, którego gęstość wynosi 0,7g/cm3. W jego skład wchodzą lekkie węglowodory, o krótkich łańcuchach węglowych. Eter jest wykorzystywany jako rozpuszczalnik w czasie ekstrakcji oraz jako benzyna apteczna. Temperatura wrzenia 100-1800C

- benzyna lekka, której gęstość wynosi 0,7-0,75 g/cm3 znalazła zastosowanie jako lecznicza benzyna. Temperatura wrzenia 700C.

- benzyna ciężka, której gęstość wynosi 0,75 g/cm3 znalazła zastosowanie jako samochodowa benzyna. Temperatura wrzenia 100-1500C

- ligroina (benzyna lakowa). Temperatura wrzenia 100-1800C.

W zależności od typu ropy oraz sposobu wykorzystania destylatu, wartości temperatur wrzenia oraz ich gęstości mogą ulec zmianie.

Jednym z produktów destylacji ropy naftowej jest nafta. Temperatura wrzenia 215- 3250C. Nafta z pierwszego procesu destylacyjnego zawiera dużo zanieczyszczeń i dlatego musi być poddana rafinacji chemicznej. W wyniku oczyszczenia nafta nie zawiera żadnych lotnych składników i jest substancją trudnopalną. Nafta nie zapala się pod wpływem płomienia zapałki.

Oleje naftowe charakteryzują się temperaturą wrzenia powyżej 3250C. Są to pozostałości po destylacji ropy naftowej pod ciśnieniem atmosferycznym. Gdy oleje naftowe poddamy destylacji próżniowej, to jesteśmy w stanie otrzymać różne oleje naftowe, takie jak: oleje smarowe, silnikowe (stosowane w silnikach Diesla), parafinowe (z nich wyrabiana jest parafina, stosowana w procesie produkcyjnym świec), gazowe (pod wpływem pirolizy są przerabiane na mieszankę gazów, używanych w oświetleniach).

Z ropy naftowej o niskim standardzie, z której nie możemy uzyskać olejów naftowych, uzyskiwany jest mazut (oleje opałowe). Który może być stosowany w przemyśle lub na statkach.

Temperatura topnienia parafiny wynosi 15-600C. To transparentne, bezbarwne ciało krystaliczne. W skład parafiny wchodzą węglowodory o łańcuchach węglowych zawierających 19-39 atomów węgla. Parafina może być stosowana jako izolator w elektrotechnice. Jest także wykorzystywana w procesie produkcyjnym świec.

Wazelina jest pozostałością po destylacji lżejszych składników. Surowa wazelina ma barwę żółto-czerwoną, ewentualnie ciemnozieloną. Jest wykorzystywana jako smar. Na powietrzu nie ulega żadnym zmianom. Stosowana w branży kosmetycznej w procesach produkcyjnych maści, powstaje w wyniku rafinacji chemicznej z udziałem kwasu siarkowego, który jest później usuwany wodą.

Końcową pozostałością przeróbki ropy naftowej jest smoła ropna (asfalt naftowy), który jest wykorzystywany do pokrywania nawierzchni.

Kraking to destylacja rozkładowa, (crack- pękanie) polega na zrywaniu długich łańcuchów węglowych na krótsze i prostsze. Proces ten zachodzi na zasadzie reakcji rozkładu katalitycznego lub termicznego. Zastosowanie krakingu jest bardzo duże, zwłaszcza w branży petrochemicznej oraz rafineryjnej. Benzyna, która jest otrzymywana w czasie krakingu charakteryzuje się wysoką liczbą oktanową.

Sposoby przetwarzania ropy naftowej

Ropa naftowa zaraz po wydobyciu to tzw. surowa ropa naftowa. Ulega ona później procesowi rektyfikacji, czyli destylacji frakcyjnej/frakcjonowanej ropy naftowej. Ropa jest wprowadzana do pieca destylacyjnego. Składniki wchodzące w skład ropy naftowej charakteryzują się różnymi temperaturami wrzenia, dlatego tez rozdzielają się na poszczególne frakcje. Lżejsze pary migrują do górnych części pieca. Tam ze wzrostem wysokości maleje temperatura. Skropleniu w kolejnych zbiornikach ulegają pary cięższe, a następnie są magazynowane. Do najwyższych części pieca docierają tylko najlżejsze gazy rafineryjne.

Człowiekiem, który jako pierwszy dokonał destylacji ropy naftowej był polski badacz Ignacy Łukasiewicz. Frakcje ropy naftowej: nafta oraz oleje ciężkie mogą być poddane krakingowi. Proces ten polega na ogrzaniu pod wysokim ciśnieniem. Następuje rozerwanie długich łańcuchów węglowodorowych.

Sposoby wykorzystania ropy naftowej

Surowiec ten jest wykorzystywany m.in.: w przemyśle, transporcie i innych gałęziach gospodarki. Ropa jest wykorzystywana w produkcji smarów, paliw, olejów silnikowych, nawierzchni asfaltowych, kosmetyków, barwników, substancji wybuchowych, leków, nawozów oraz włókien sztucznych, substancji owadobójczych, kauczuku, atramentu, plastiku i wielu innych produktów. Dzięki ropie naftowej mógł nastąpić szybki rozwój cywilizacji.

Niebezpieczeństwa związane z ropa naftową

Pomimo tego, że życie bez ropy byłoby znacznie utrudnione, surowiec ten niesie ze sobą wiele niebezpieczeństw. W wyniku katastrof morskich zatonięciu ulegają tankowce. Wyciekająca z nich ropa, tworzy duże plamy na wodzie. Opadająca ropa wyrządza wiele krzywd organizmom wodnym. W wyniku konfliktu zbrojnego w Zatoce Perskiej miał miejsce wyciek ropy obejmujący obszar jednego m3. Szkodliwe działanie ropy jest także widoczne w dużych aglomeracjach miejskich. Coraz więcej osób posiada swój własny samochód. Silniki samochodowe napędzane na benzynę emitują do atmosfery szkodliwe węglowodoru, tlenki azotu, tlenek węgla oraz związki ołowiu. W wyniku tych zanieczyszczeń może tworzyć się smog- zanieczyszczona mgła unosząca się w powietrzu.

Sposoby wydobycia ropy naftowej

Warunkiem koniecznym do spełnienia, aby mogło powstać złoże ropy jest obecność warstwy zawierającej skały nieprzepuszczalne. Warstwa ta musi pokrywać skałę przepuszczalną.

Ropa naftowa jest obecna na całym świecie. Jej złoża są na każdym kontynencie, często zdarza się tak, że możemy ją spotkać na dnie morskim niedaleko brzegów w szelfach kontynentalnych. Niedawno były przeprowadzone badania, dzięki którym oszacowano na ile lat wystarczą rezerwy ropy naftowej. Tylko 40 lat dzieli nas od wykorzystania wszystkich rezerw ropy naftowej. Kraje Bliskiego Wschodu posiadają największe złoża ropy naftowej (65% wszystkich światowych rezerw tego surowca). W latach 80 głównym producentem ropy naftowej był związek radziecki, który dostarczał około 18% globalnego wydobycia ropy naftowej. Kanada Kanada państwo położone w północnej części Ameryki Północnej. Powierzchnia 9 958 320 km2. Liczba ludności 31 015 tys. (2001 r.). Stolica Ottawa. Język urzędowy angielski i francuski. Jednostka monetarna... Czytaj dalej Słownik geograficzny wraz ze Stanami Zjednoczonymi ulokowała się na drugim miejscu i w 1990 roku oba te państwa dostarczały 16% globalnego wydobycia ropy. Dalej znalazły się takie państwa jak Meksyk, Arabia Saudyjska, Irak, Wenezuela, Chiny, Wielka Brytania oraz Irak.

Proces poszukiwania ropy rozpoczyna się w momencie, gdy geologowie, w wyniku badań określają, gdzie może znajdować się złoże. Następnie wyznaczony przez geologów teren jest badany przez geofizyków. Badania geofizyków polegają na obserwacji zmian ciążenia oraz magnetyzmu. Parametry te są wskazówkami mającymi na celu odpowiedzenie na pytanie, czy pod określoną warstwą skał jest ropa. W późniejszym etapie mają miejsce wybuchy. Fala uderzeniowa tych wybuchów przenika przez poszczególne skały. Następnie rejestrowane jest odbijane echo, aby przeszkoleni do tego celu specjaliści mogli być w stanie określić układ poszczególnych warstw skalnych. Jest to bardzo cenna wskazówka w dalszych poszukiwaniach ropy naftowej. Następnym etapem są próbne wiercenia, które mają za zadanie całkowicie potwierdzić, że na tym terenie jest obecna ropa naftowa. W przypadku, gdy ropa naftowa występuje na dnie morskim, to sprzęt wiertniczy oraz wieżę szybową instaluje się na platformie. Czasami bywa tak, że mamy do czynienia z platforma pływającą, ale w większości przypadków występuje platforma na odpowiednich wspornikach, które są wbite w dno morskie. Spotykane są czasami platformy półzatapialne charakteryzujące się tym, że są w stanie dopłynąć w określone miejsce. Gdy dotrą do wyznaczonego miejsca nogi platformy są zanurzane w wodzie, aż do momentu dojścia do dna. Rodzaj stosowanej platformy jest uzależniony od typy dna morskiego. Warunków atmosferycznych, które są przewidywane oraz głębokości wody. W momencie zakończenia wiercenia na samej górze szybu umiejscowione są zawory, których zadaniem jest kontrolowani przepływu ropy naftowej. Wieże szybowe są usuwane, zaś w ich miejsce są montowane pompy. Ropa uzyskiwana jest to tzw. surowa ropa naftowa, która tankowcami, rurociągami oraz cysternami jest dostarczona do określonych rafinerii. W skład surowej ropy naftowej wchodzą związki chemiczne węgla oraz wodoru, które są w rafinerii oddzielane od siebie.

Proces obróbki ropy naftowej zaczyna się od destylacji frakcjonowanej, która zachodzi w wysokiej wieży. Surowa ropa naftowa ulega podgrzaniu do takiej temperatury, aby część składników wchodzących w skład ropy naftowej mogło przejść w stan gazowy. W górnych częściach wieży ulęgają oziębieniu i ponownie staja się cieczami. Przechodzenie poszczególnych składników w ciecz zachodzi w odmiennych temperaturach, dlatego tez migrują one z wieży w różnym czasie i na różnym poziomie. W ten sposób otrzymujemy frakcje ropy naftowej. Do frakcji ropy naftowej możemy zaliczyć: naftę, benzynę, oleje opałowe oraz smarowe. W czasie procesu obrabiania ropy naftowej uzyskujemy także gaz.

Zanieczyszczenia spowodowane ropą naftową

Ropa naftowa może spowodować skażenie dużych składników wodnych podczas: katastrof morskich, czyszczenia tankowców, awarii na platformach wiertniczych. Największe szkody wyrządzają zatopione tankowce, które uległy uszkodzenia. Wyciekająca ropa naftowa może spowodować śmierć wielu gatunków ptaków oraz ryb i innych zwierząt morskich. Woda nie miesza się z woda naftową, gdyż jest cięższa od niej.

Benzyna stosowana do napędzania silników samochodowych powoduje skażenie powietrza. Spaliny pochodzące z samochodów składają się z tlenku azotu, tlenku węgla, ołowiu, węglowodorów. Zanieczyszczenia te są wynikiem powstałego smogu w dużych aglomeracjach miejskich (Meksyk, Los Angeles, Nowy York). Przyczyną kwaśnych deszczy jest wydzielany ze spalin samochodowych tlenek azotu. Kwaśne deszcze powodują skażenie jezior, rzek, niszczą obszary zalesione. Obecnie panuje tendencja do ograniczenia emisji spalin. Stosowana jest benzyna bezołowiowa. W wielu samochodach stosowane są specjalne katalizatory spalin, których zadaniem jest zredukowanie szkodliwych gazów emitowanych do atmosfery.

Paliwa ropopochodne- krótka charakterystyka

Surowa ropa naftowa nie może być wykorzystywana bezpośrednio jako paliwo. Nie ma żadnego technicznego zastosowania. Zaraz po wydobyciu z otworu wiertniczego uzyskujemy surową ropę naftową, która musi ulec oczyszczeniu ze zbędnych zanieczyszczeń mechanicznych. Później ma miejsce oddzielenie wartościowych i łatwo wrzących składników, takich jak: benzyna, propan oraz butan. Reszta składników ulega w rafinerii destylacji stopniowej (maksymalna temperatura wynosi 400oC) na oleje oraz gazy. W następnym etapie procesu ma miejsce kraking, któremu ulegają pozostałe trudno wrzące pozostałe składniki. W wyniku krakingu zachodzi rozkładani długich łańcuchów węglowodorowych na krótsze i lżejsze. Ostatecznymi produktem rafinerii są ciekłe paliwa, takie jak: oleje napędowe, benzyna, oleje opałowe oraz nafta. Wartość opałowa mieszaniny tych węglowodorów ciekłych wynosi 42 MJ/kg paliwa. Z tego wynika, że ciekłe paliwa są o dwa razy lepszymi paliwami niż węgiel kamienny. Duża zaletą tych paliw jest łatwość ich transportowania. Jednym z najpopularniejszych sposobów transportowania paliw ciekłych są cysterny samochodowe, ewentualnie kolejowe. Ciekłe paliwa są doskonałymi produktami używanymi w silnikach spalinowych. Dzięki swoim własnością chemiczno-fizycznym są często stosowane w transporcie: statki, samoloty, samochody. Ciekłe paliwa są także wykorzystywane w procesie palenia kotłów. Wykorzystanie ciekłych paliw na tym się nie kończy, gdyż znalazły zastosowanie również w licznych urządzeniach technologicznych, takich jak: piece grzewcze, suszarnie, wytwornice pary i inne urządzenia przemysłowe.