Dodaj do listy

Życiorysy Zygmunta Wróblewskiego oraz Karola Olszewskiego

Zygmunt Wróblewski (1845-1888)- polski badacz- fizyk. Urodzony w 1845 roku w Grodnie. Po skończeniu gimnazjum dostał się na studia na  Uniwersytet Kijowski.  Przerywa studia i uczestniczy w powstaniu styczniowym (1863-1864). Po upadku powstania zostaje aresztowany i więziony. Zesłany na Sybir i do kazaskiej guberni. Podupada na zdrowiu. Zaczynają się problemy ze wzrokiem, grozi mu ślepota. W Berlinie w wyniku dwóch operacji odzyskuje wzrok. Natychmiast rozpoczyna studia. Po ukończeniu studiów przebywa 2 lata w Monachium. Tam zajmuje się badaniami nad elektrycznością. Uzyskuje tytuł doktora. Podróżuje po krajach europejskich, nawiązuje kontakty z uczonymi z Anglii, Niemiec oraz Francji. Wymienia poglądy i ubiega się o zdobycie niezbędnej aparatury, która jest nieosiągalnej w Polsce. Uzyskał także, dzięki temu, bardzo wiele cennych informacji odnośnie skraplania gazów. Zaopatrzony w aparat mogący być użyty w tym celu Wróblewski wraca do Polski i obejmuje wydział fizyki na Uniwersytecie Jagiellońskim. Był już wówczas bardzo cenionym, szanowanym autorytetem w dziedzinie chemii. Poznaje i zaprzyjaźnia się z Karolem Olszewskim- profesorem chemii Razem dokonali niesamowitej rzeczy- udało im się skroplić powietrze. Dzięki temu osiągnięciu obaj uczeni są wymieniani często razem. Obaj naukowców interesowało zachowanie się ciał, przebywających  w bardzo niskiej temperaturze. Wykazali, że często dzieje się tak, że ciała w pokojowej temperaturze posiadają cechy doskonale znane, zaś  w niskiej temperaturze, nabywają zupełnie nowych właściwości, dlatego tez mogą być wykorzystywane i stosowane na większą skalę.

Warunkiem koniecznym było osiągnięcie niskiej temperatury. Zaistniał problem, gdyż w tamtych czasach tylko Francuzi posiadali odpowiednią aparaturę, która umożliwiłaby uzyskać pożądaną temperaturę, czyli -106°C. W takiej temperaturze możliwe stałoby się skroplenie niektórych gazów. W temperaturze -160°C Zygmuntowi Wróbleskiemu, jako pierwszej osobie na świecie, udało się skroplić powietrze. Dzięki temu rewelacyjnemu wynikowi Wróblewski stał się szanowany i doceniony wśród innych uczonych. Ważną datą w życiu Zygmunta był dzień 9 kwiecień 1883 roku. Wraz z Karolem Olszewskim jako pierwszym udało się skroplić tlen przy zastosowaniu metody kaskadowej. Metoda ta polega na kolejnych procesach  skraplania gazów przy coraz niższej temperaturze krytycznej. Gaz, który ulega łatwemu skropleniu w normalnej temperaturze, przy podwyższonym ciśnieniu wrze pod zmniejszonym ciśnieniem, powodując przy tym dosyć duże obniżenie temperatury. Powstała w ten sposób bardzo niska temperatura jest niezbędna przy skropleniu gazu charakteryzującego się niższą temperaturą krytyczną. Gaz wrząc pod zmniejszonym ciśnieniem, powoduje jeszcze większe obniżenie temperatury, i dlatego tez możliwe jest skroplenie gazu charakteryzującego się jeszcze niższą temperaturą krytyczną. Dalsze postępowanie w ten sposób powoduje osiągniecie małymi kroczkami bardzo niskiej temperatury, w której gazy trwałe mogą ulec skropleniu  przy podwyższonym ciśnieniu. Metoda ta, obecnie nie jest stosowana. W niespełna tydzień później 15. IV. 1883 roku naukowcy otrzymali azot ciekły. Udało się im otrzymać, praktycznie mówiąc, powietrze w ciekłym stanie. Temperatura, która była niezbędna do tego eksperymentu miała wartość -160°C. Wielki sukces wywołał następne wielkie osiągnięcia polskich naukowców. Naukowcom udało się  skroplić i  zestalić dwutlenek węgla. To samo udało im się dokonać z  alkoholem.

W czasie wspólnej pracy obydwu naukowców, to głównie Wróblewski zaczynał badania, zaś Olszewski „sypał” pomysłami, dzięki którym możliwe stało się uniknięcie niektórych technicznych problemów.

Wróblewskiego zajmował się także badaniem zmiany elektrycznego oporu metali w bardzo niskiej temperaturze. W takich warunkach mamy do czynienia ze zjawiskiem nadprzewodnictwa.

Te liczne sukcesy naukowe zapowiadały bogatą zapowiadały karierę naukową, która niestety została przerwana w roku 1888, na skutek tragicznej śmierci wielkiego polskiego naukowca. W czasie pracy, podczas wykreślania wykresu ściśliwości wodoru, Zygmunt Zygmunt P. Calderon Życie snem, bohater główny; syn Bazylego, króla Polski. Przed narodzinami Zygmunta Bazyli dowiaduje się z przepowiedni, że jego potomek będzie okrutnym tyranem. Wpada na pomysł uwięzienia... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum przewraca na siebie lampę naftową, cierpiąc przy tym okropnie. Zostaje natychmiast przetransportowany do szpitala. Wróblewski umiera po 21 dniach cierpień.

Karol Olszewski (1846- 1915)- twórca polskiej i światowej kriogeniki. Przyszedł na świat w Broniszowie niedaleko Tarnowa. Zaraz po zdaniu matury zaczyna studiować na Uniwersytecie Jagiellońskim. Pogłębiał swoja wiedzę w takich dziedzinach nauki jak: matematyka, fizyki oraz chemia. Charakteryzował się wyjątkowymi zdolnościami. Chłonął wiedzę zwłaszcza w dziedzinach technik doświadczalnych. Miał do tego szczególny talent. Wszystkich zaskakiwała jego łatwość oraz kreatywność w przeprowadzaniu licznych doświadczeń. Posiadał także wielką intuicja i wiedzę techniczną. Wkrótce po tym jak ukończył studia w Krakowie uczony wyjeżdża do Heidelbergu. Tam pogłębiał swoją dotychczasową wiedzę z dziedzin, które go interesowały. Spotyka się i wymienia poglądy z wieloma wybitnymi naukowcami. W krótkim czasie uzyskuje stopień doktora.

Gdy wraca do Krakowa w roku 1876 obejmuje kierownictwo w Zakładzie Chemii Nieorganicznej na Uniwersytecie Jagiellońskim. W tym czasie poznaje wybitnego fizyka Zygmunta Wróblewskiego. Wspólnie przeprowadzili nowatorskie eksperymenty w dziedzinie kriogeniki- dziedzina niskich temperatur. Razem z Zygmuntem Wróblewskim skroplił tlen oraz azot w 1883 roku. Po śmierci Zygmunta Wróblewskiego kontynuował rozpoczęte badania. Udało mu się wyznaczyć krytyczne ciśnienia oraz temperatury znanych pierwiastków oraz związków chemicznych: tlenku węgla, metanu oraz azotu. Jest twórcą aparatu do skraplania kaskadowego, w którym czynnikiem chłodzącym jest: dwutlenek węgla, wrzący w próżni etylen, wrzące powietrze, ewentualnie wrzący azot. Dokonał także wyznaczenia ciężaru właściwego następujących ciekłych gazów: tlenu, azotu, metanu. Udało mu się z powodzeniem skroplić wszystkie gazy oprócz wodoru. W roku 1895 udało mu się otrzymać na skutek wielu doświadczeń wodór będący w stanie dynamicznym oraz określił także jego temperaturę oraz ciśnienie krytyczne. W trakcie przeprowadzania licznych badań utrzymywał stałe kontakty z wieloma naukowcami z zagranicy. Prace naukowe  Karola Olszewskiego były znane i szeroko komentowane w świecie. Uniwersytet Jagielloński stał się w pewnym okresie przodującą placówką naukową zajmującą się kriogeniką. Udało im się skroplić i zestalić argon, co zostało potwierdzone na posiedzeniu Royal Society w Londynie. Karol Karol F. Kafka Proces, bohater epizodyczny; wuj Józefa K., obywatel ziemski z prowincji, jest zaniepokojony procesem Józefa K., bo boi się że wpłynie on ujemnie na sytuację rodziny. Chce pomóc Józefowi... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum Olszewski umarł w swoim gabinecie w Krakowie w 1915 roku.