Dodaj do listy

Pająk krzyżak

PAJĄK KRZYŻAK (Araneus Diadematus)

Należy do typu stawonogów (Arthropoda), podtypu szczękoczułkowców (Chelicerata), gromady pajęczaków (Arachnida), rzędu pająków (Araneida).

Pająk krzyżak jest niewątpliwie najbardziej znanym pająkiem w naszym kraju, głównie dzięki swojemu charakterystycznemu wyglądowi. Może dochodzić do 2,5 cm długości. Na odwłoku posiada biały krzyżyk (stąd też jego nazwa). Jest typowym drapieżnikiem. Jak każdy pająk plecie sieci, w które łapie swoje ofiary - głównie inne owady. Ze względu na swój tryb życia jest samotnikiem. Nie żyje z partnerem przez całe życie. Spotyka się tylko z osobnikiem płci przeciwnej w czasie godów. Wtedy to samiec wykonuje specjalny taniec, aby zwabić do siebie samicę. Często po kopulacji samiec ginie jako ofiara zapłodnionej samicy. Ważną rolą, jaką odgrywają krzyżaki, jest łapanie i zjadanie wielu szkodliwych dla człowieka owadów. W naszym kraju można spotkać kilka pająków należących do rodzaju krzyżaków, m.in.: krzyżaka łąkowego (Araneus quadratus), krzyżaka ogrodowego (Araneus diadematus) oraz tygrzyka paskowanego (Argiope bruennichi).

Pająki te są okryte miękkim pancerzykiem zbudowanym z chityny. Na całym ciele występują także liczne włoski. Można wyróżnić w nim dwie zasadnicze części: głowotułów oraz odwłok. Między nimi znajduje się stylik (lub inaczej łodyżka odwłokowa) stanowiące cienkie połączenie. Jeśli chodzi o jego pochodzenie, to powstał on z przewężenia pierwszego segmentu odwłoka. Wszystkie dwanaście segmentów odwłoka jest ze sobą połączone w jedną całość.

Głowotułów - pierwotnie złożony z sześciu segmentów - tworzy jedną całość, która powstała jeszcze w okresie embrionalnym. O pierwotnej liczbie segmentów świadczy liczba par odnóży. Aparat gębowy złożony z warg: górnej i dolnej jest dodatkowo chroniony przez dwie pary odnóży. Pozostałe odnóża na głowotułowiu pełnią funkcje motoryczne. Szczękoczułki są pierwszą parą odnóży gębowych. Mają kształt haczyków. Na ich członach podstawowych znajdują się gruczoły jadowe. Natomiast ostre pazurki na ich końcach to przekształcone człony końcowe. Dzięki szczękoczułkom pająk może złapać ofiarę i ją unieruchomić przez wprowadzenie do jej ciała jadu.

Nogogłaszczki, czyli druga para odnóży gębowych zbudowana jest z wielu członów. Człon nasadowy pełni funkcje aparatu do przeżuwania pożywienia. Reszta członów odpowiada głównie za zmysł dotyku oraz chwytanie ofiary. Znajdują się one po bokach otworu gębowego. Dodatkowo samce posiadają na ostatnim członie nogogłaszczek wyrostek (tzw. przydatek), który pomaga podczas kopulacji. Z kolei odnóża kroczne (cztery pary) złożone są z wielu członów i kończą się pazurkami. Ogólna budowa odnóża wygląda następująco: stopa, człon pięty, goleń, rzepka, udo, krętarz, biodro.

Na odwłoku dorosłe pająki nie posiadają żadnych odnóży. Jednak uważa się, że brodawki przędne z kądziołkami są ich pozostałością z okresu embrionalnego. Za ich pomocą pająki mogą tworzyć sieci. Z każdej brodawce (u krzyżaka są 3 pary) wydobywa się wydzielina, która krzepnie na powietrzu. W ten sposób powstaje nić, z której pająk tworzy skomplikowaną lepką sieć.

Wszystkie narządy pająka krzyżaka są umieszczone w centrum. Ma to związek z tym, że nastąpił prawie całkowity zanik metamerii ciała (zlanie się segmentów). Jest to dobrze widoczne na przykładzie układu nerwowego.

Układ nerwowy składa się tu bowiem z jednego zwoju powstałego na skutek złączenia brzusznego łańcucha nerwowego ze zwojami podprzełykowymi. Dopiero od tego całego zwoju odchodzą parami nerwy (jest pięć takich par). Stanowią one unerwienie biegnące do wszystkich części ciała, jedna para zaś unerwia odwłok i narządy wewnętrzne.

Oczy zbudowane są u tego pająka jako dwa rzędy zawierające cztery Cztery Liczba cztery symbolizuje wszechświat materialny, cztery pory roku, cztery strony świata, cztery kwadry księżyca, cztery wiatry, cztery wieki ludzkości, cztery rzeki Hadesu, cztery konie Apokalipsy,... Czytaj dalej Słownik symboli literackich pary oczu prostych. Znajdują się one na przedniej stronie głowotułowia. Pierwszy rząd zawiera parę dużych oczu, po bokach której występuje po jednej parze mniejszych oczek. Ostatnia para oczek jest mała i znajduje się w drugim rzędzie. Zmysł dotyku jest u pająka szczególnie dobrze rozwinięty. Ma on postać licznych włosków pokrywających ciało. Ponadto występują u niego jeszcze komórki węchowe (w grupach) oraz komórki odpowiadające za zmysł smaku (zwłaszcza w gardzieli i na stopach odnóży)

Układ pokarmowy jest zbudowany bardzo prosto. Otwór gębowy znajduje się po stronie brzusznej. Za nim występuje jelito: przednie, środkowe i tylne. Jama gębowa i gardziel Gardziel początkowy odcinek układu pokarmowego, w którym mogą występować narządy rozdrabniające pokarm Pokarm związki chemiczne, zarówno organiczne, jak i nieorganiczne, niezbędne do prawidłowego funkcjonowania organizmu, pobrane ze środowiska zewnętrznego. autotrofizm, heterotrofizm.
Czytaj dalej Słownik biologiczny
i narządy smakowe. U strunowców gardziel jest wspólną częścią układu pokarmowego i oddechowego.
...
Czytaj dalej Słownik biologiczny
wraz z przełykiem tworzą jelito Jelito odcinek przewodu pokarmowego rozpoczynający się od odźwiernika żołądka, a kończący się odbytem. Wyróżnia się dwie części: jelito cienkie i grube. U wyższych kręgowców jelito cienkie podzielone jest... Czytaj dalej Słownik biologiczny przednie. Do wysysania trawionych tkanek z owadów służy pająkom aparat ssący zbudowany z umięśnionej gardzieli i części końcowej jelita przedniego.

Funkcje jelita przedniego są dwojakie. Dlatego też samo jelito jest podzielone na dwa piętra. Jedno z nich odpowiedzialne jest za wysysanie pokarmu, a drugie za wydzielanie soków z enzymami trawiennymi na zewnątrz. Za ich pomocą pająk może strawić pokarm jeszcze przed zjedzeniem go.

Z kolei jelito środkowe stanowi niejako powierzchnię do wchłaniania pokarmu. Jest zatem długie i tworzy uwypuklenia, których jest dziewięć. Gruczoł trzustkowo - wątrobowy, wytwarzający substancje chłonne służące do trawienia wewnątrzkomórkowego, posiada również swoje ujście w tej części jelita.

Natomiast jelito tylne jest, w przeciwieństwie do środkowego, stosunkowo krótkie. Gromadzą się w nim niestrawione resztki, które są następnie usuwane przez otwór odbytowy. Niedaleko otworu odbytowego znajduje się również kloaka Kloaka stek - końcowy odcinek jelita, do którego uchodzą układ moczowy i płciowy. Występuje u niektórych ryb, płazów, gadów, ptaków i stekowców z gromady ssaków.
Czytaj dalej Słownik biologiczny
(czyli pęcherz rektalny).

Pająk krzyżak, tak jak i wszystkie inne pajęczaki posiada otwarty układ krwionośny. Serce składa się z czterech komór i ma kształt rurki. Jest ono ulokowane w odwłoku. Każda komora rozwidla się tworząc na swoim wyjściu parę tętnic.

Przez pewien odcinek tętnice są zamkniętymi naczyniami, ale potem otwierają się do jamy ciała. Krew jest bezbarwna i płynie również wokół wszystkich narządów wewnętrznych. Dzięki takiemu omywaniu, tlen może zostać przetransportowany z płuc do obiegu krwi. Krew zostaje ponownie zebrana w zatoce osierdziowej. Znajduje się ona bezpośrednio nad sercem. Potem dzięki obecności ostii (otworów) krew może zostać wessana do serca.

Układ oddechowy krzyżaka składa się z płucotchawek i tchawek. Tchawki zbudowane są z dwóch prostych rurek. Natomiast płucotchawki to dwa worki znajdujące się w odwłoku, po jego brzusznej stronie. Są połączone ze środowiskiem zewnętrznym poprzez przedsionki i szpary - tzw. stigmy. Worki mają strukturę równoległych płytek - między nimi przepływa powietrze.

Układ wydalniczy zbudowany jest z parzystych cewek Malpighiego - są to ślepe rurki, które jednych końcem uchodzą do kloaki. Pochodzą z endodermy.

U młodych osobników poza cewkami występują gruczoły biodrowe, czyli koksalne. Pochodzą one z mezodermy. Mają kształt woreczków, z których wychodzą kanaliki. Leżą w odwłoku, a ich ujścia znajdują się u nasad pierwszej i trzeciej pary odnóży krocznych. W miarę rozwoju gruczoły te znikają. Uważa się je za homologię do metanefrydiów u pierścienic.

Układ rozrodczy składa się z parzystych gonad. Pająki są rozdzielnopłciowe, a samice wyraźnie różnią się od samców. Samice są większe od samców, a samce z kolei mają przekształcone końcowe człony nogogłaszczek w narząd przydatny do kopulacji. Składa się on z jam, do których dostaje się nasienie. Następnie samiec przenosi nasienie Nasienie sperma, nasiono.
Czytaj dalej Słownik biologiczny
do zbiornika nasiennego u samicy - i tak zachodzi kopulacja. Sam otwór płciowy znajduje się na drugim segmencie odwłoka, przed odbytem.

Rozwój jaj zachodzi w kokonie i jest to rozwój prosty. Jaja zawierają dużo żółtka. Bruzdkowanie Bruzdkowanie początkowa faza rozwoju zarodkowego, podziały mitotyczne zygoty prowadzące do zwiększenia ilości komórek (blastomerów). Podziały następują po sobie szybko i w rezultacie kolejne powstające komórki są... Czytaj dalej Słownik biologiczny jest powierzchniowe i częściowe. Wzrost zachodzi skokowo i każdorazowo osobniki przechodzą linienie Linienie 1. U bezkręgowców: okresowe zrzucanie oskórka w stadiach larwalnych (np. zaleszczotki, roztocze, owady Owady najliczniejsza w świecie zwierząt gromada. Owady są lądowymi, tchawkodysznymi stawonogami. Mimo dużej rozmaitości kształtów i rozmiarów u wszystkich owadów plan budowy jest taki sam. Okryte chitynowym... Czytaj dalej Słownik biologiczny skrzydlate), w rozwoju osobniczym do osiągnięcia dojrzałości płciowej (np. większość skorupiaków... Czytaj dalej Słownik biologiczny aż do osiągnięcia dojrzałości.