Dodaj do listy

Wady narządu wzroku

Oko człowieka prawidłowo zbudowane jest taki, by było możliwe otrzymywanie na siatkówce ostrego obrazu obserwowanego przedmiotu. Dzieje się tak dzięki specyficznej budowie oka, zapewniającej skupianie się w jednym ognisku wpadających do wnętrza oka promieni świetlnych.

Wady narządu wzroku człowieka:

Astygmatyzm

Astygmatyzm, zwany inaczej niezbornością rogówkową, to wada, która polega na zniekształceniu postrzegania na skutek braku symetryczności rogówki oka. Gdy promień krzywizny rogówkowej w pionowej płaszczyźnie jest różny od promienia w poziomej płaszczyźnie, to światło które pada na różne jej części w różnym stopniu ulega załamaniu. Prowadzi to do sytuacji, w której pacjent widzi obraz Obraz W najogólniejszym znaczeniu: świat przedstawiony w utworze literackim jako odzwierciedlenie jakiejś rzeczywistości zewnętrznej, np. obraz XIX-wiecznej Warszawy w Lalce B. Prusa. Takie pojmowanie kategorii... Czytaj dalej Słownik terminów literackich nieostry. Gdy pacjent widzi znak krzyżyka, to postrzega jako ostre tylko jedno z jego ramion - poziome lub pionowe. Ten rodzaj Rodzaj jednostka systematyczna - jedna z kategorii w systemie klasyfikacji roślin i zwierząt, wyższa od gatunku, a niższa od rodziny, np. rodzaj szczur obejmuje gatunki: szczur śniady, szczur wędrowny; rodzaj... Czytaj dalej Słownik biologiczny astygmatyzmu zwany jest regularnym. Oko widzące w ten sposób ma dwie ogniskowe. W celu skorygowania takiej wady stosowane są okulary o soczewkach cylindrycznych. Oko ludzkie zwykle ma tzw. fizjologiczną niezborność o wartości nie przekraczającej 0,5 D. Nie wymaga ona korekcji. Pojawiające się urazy oka często są przyczyną powstawania nierówności na powierzchni rogówki. Powoduje to astygmatyzm Astygmatyzm zaburzenia w prawidłowym widzeniu spowodowane krzywizną rogówki, niejednakową w różnych osiach. Dlatego też promienie świetlne są załamywane w różnym stopniu i jedne części widzianego przedmiotu (np.... Czytaj dalej Słownik biologiczny nieregularny, który cechuje się większą niż w regularnym ilością ogniskowych. Do skorygowania takiej wady konieczne jest stosowanie soczewek kontaktowych lub żeli okulistycznych, które wyrównują powierzchnię rogówki.

Daltonizm

Oko ludzkie jest przystosowane do obserwowania światła o dł. fali 400 (kolor fioletowy) do 700 nm (kolor czerwony).

Daltonizm polega na tym, że pacjent błędnie rozpoznaje barwy. Nazwa wady wzięła się od nazwiska J. Daltona (angielski fizyk i chemik), który opisał ślepotę barwną jako pierwszy. Może to być wada nabyta lub wrodzona. Wrodzony daltonizm Daltonizm niedowidzenie barw czerwonej i zielonej lub ślepota na te barwy. Schorzenie związane z niedoborem barwników wzrokowych, wywołane: 1. chorobami lub urazami narządów wzroku, 2. recesywnymi genami, sprzężonymi... Czytaj dalej Słownik biologiczny jest wadą dziedziczną. Cierpi na niego w około 8% mężczyzn oraz 0,5% kobiet. Z kolei daltonizm nabyty powstawać może po przejściu choroby siatkówki. Najczęściej u chorego występuje ślepota na kolor czerwono-zielony. Występuje także czasem ślepota na kolor czerwony, rzadziej na zielony, a bardzo rzadko fioletowy. Najczęściej chorzy, którzy od urodzenia źle rozróżniali kolory nie wiedzą o tym, że mają tę wadę, ponieważ ostrość wzroku jest u nich zwykle prawidłowa. Może też występować ślepota całkowita na barwy. Jest to wynik wad rozwojowych czopków siatkówki. Łączą się one ze dużym obniżeniem ostrości widzenia oraz trudnością w przystosowaniu się do pojawiania się światła. Wada ta może zostać wykryta na podstawie badań specjalistycznych przy użyciu barwnych tablic pseudoizochromatycznych. Przy konieczności dokonania badań dokładniejszych wykorzystuje się tzw. anomaloskop. Pacjent nim badany ma porównać dwie barwy. Osoby, które źle rozróżniają kolory nie mogą pracować w zawodach, które wymagają bezbłędnego rozpoznawania kolorów, jak np. maszynista kolejowy, kierowca, lotnik itp.

Nadwzroczność (dalekowzroczność, hyperopia)

Dalekowzroczność to wada, która powstaje na skutek występowania dysproporcji między mocą ukł. optycznego, a dł. gałki ocznej. Hyperopia charakteryzuje się tym, że moc ukł. optycznego jest za mała albo oko jest zbyt krótkie. Powoduje to, że powstający w oku obraz przedmiotów, które znajdują się daleko i blisko jest zamazany. Akomodacja (możliwość dodania mocy) oka zazwyczaj pozwala osobie z nadwzrocznością widzieć wyraźnie przedmioty, które znajdują daleko, a najwięcej problemów ma z widzeniem z bliska. Dalekowzroczność rośnie z wiekiem (prezbiopia, starczowzroczność) wskutek tego, że aparat nastawczy oka ulega postępującemu osłabieniu na skutek zmniejszania się elastyczności soczewki i poprawności działania mięśnia rzęskowego.

W celu poprawienia ostrości widzenia u osoby daleko widzącej stosuje się skupiające soczewki kontaktowe lub okulary korekcyjne. Moc optyczna stosowanych soczewek jest podawana w dioptriach ze znakiem plus (np. + 5 dioptrii).

Krótkowzroczność (miopia)

Krótkowzroczność jest wadą powstającą w wyniku dysproporcji między mocą ukł. optycznego, a dł. gałki ocznej. Przy wadzie tej moc ukł. optycznego jest za duża lub też oko jest zbyt długie, co prowadzi do powstawania zamazanego obrazu przedmiotów, które są w dali. Z kolei przedmioty, które są blisko osoba taka widziane wyraźnie. Aby poprawić ostrość widzenia krótkowidza stosowane są rozpraszające soczewki kontaktowe lub okulary korekcyjne. Moc optyczna stosowanych soczewek jest podawana w dioptriach ze znakiem minus (np. - 5 dioptrii).

Wyróżniamy trzy stopnie krótkowzroczności:

  • małą - do - 3dpt.
  • średnią - < niż - 6dpt.
  • wysoką - > niż - 6dpt.

Przy krótkowzroczności wysokiej w późniejszym wieku mogą wystąpić zwyrodnieniowe zmiany naczyniówki, ciała szklistego i siatkówki. Krótkowzroczność najczęściej rozwija się w czasie dojrzewania płciowego.

Starczowzroczność (prezbiopia)

Starczowzroczność jest postępującym ubytkiem umiejętności oka związanej ze zmianą mocy. Starczowzroczność jest naturalnym procesem związanym ze starzeniem się oka, dotyczy ludzi niezależnie od występowania u nich wcześniej bądź nie wad wzroku. Osoby 40- 45-letnie zaczynają mieć problemy z czytaniem, a w szczególności małego druku, które objawiają się głównie koniecznością czytania przy lepszym oświetleniu oraz oddalaniem od oczu czytanego tekstu. Początkowe objawy starczowzroczności bardziej dokuczliwe są wieczorem, kiedy oczy po całym dniu są zmęczone. Ten proces polegający na "starzeniu się" oka prowadzi wraz z upływem czasu do utraty możliwości czytania. Proces pogłębiania się krótkowzroczności ulega zahamowaniu w wieku koło 60 lat. Starczowzroczność może być korygowana przy pomocy okularów lub soczewek kontaktowych progresywnych lub dwuogniskowych. Takie korygowanie starczowzroczności posiada wiele zalet.

Stosując korekcyjne okulary teoretycznie można wyleczyć każda wadę narządu wzroku. Faktem jest jednak, że u jednych korekcyjne okulary doprowadzają do powiększenia wady wzroku, a u innych zmniejsza się ona systematycznie w czasie ich stosowania. Dlatego też okulary czy soczewki kontaktowe nie zawsze są złotym środkiem na wady wzroku.