Dodaj do listy

Nowotwory skóry

Łagodny nowotwór łącznotkankowy

A) Włókniaki, które podzielić można na:

  • Miękkie są one najczęściej wrodzone, mogą się jednak pojawić również w każdym wieku
  • Twarde pojawiające się niezależnie od wieku, są włóknistym odczynem

Przebieg i objawy

Włókniaki miękkie to guzy, czy guzki licznie występujące na skórze, przyjmujące jej barwę, czasem mogą być trochę ciemniejsze, czy brunatnawe, są one workowate. Najczęściej pojawiając się na szyi, czy karku są w stanie utrzymać się bardzo długo, nawet przez całe życie bez możliwości ustępowania.

Włókniaki twarde usadowione są w skórze zazwyczaj pojedynczo na kończynach. Są drobniejsze, w kolorze skóry. Histiocytom to przykład najbardziej charakterystycznego twardego włókniaka o rubinowoczerwonej barwie. Pod mikroskopem zauważyć można w tym guzku głównie elementy komórkowe, które przeważają nad włóknistymi.

b) Guz zwany bliznowcem zbudowany z łącznej tkanki włóknistej, który powstaje albo w miejscach urazowych, lub bez jakichkolwiek przyczyn uchwytnych. Urazy jednak stanowią częsty czynnik jego powstawania.

Przebieg i objawy

Bliznowce są guzami włóknistymi, twardymi, które mają kształt nieregularny lub podłużny, nierzadko posiadając wypustki. Należy wiedzieć, iż nie są to przerośnięte blizny, które występują jedynie w miejscach po wcześniejszym urazie.

Przerosła blizna niebędąca przedrukowym stanem

Po szczepieniu pacjenta przeciw gruźlicy (BCG) pojawiła się wyniosła ponad powierzchnię miejsca szczepienia blizna bardzo twarda w dotyku.

Keloid

Na zdjęciu widoczna jest rana, przy której powstają na końcach "nibynóżki", które stanowią charakterystyczną cechę keloidu. W miejscu zaznaczonym strzałką zauważyć można koniec pierwotnej ramy i przyrost keloidu.

II Przednowotworowe stany

Są to zmiany na skórze, z których mogą rozwinąć się nowotwory, czyli:

  • Zmiany pojawiające się pod wpływem słońca, czyli słoneczne rogowacenia, starcze rogowacenia, pergaminowa i barwnikowa skóra,
  • Chemiczne rogowacenia, czyli rogowacenia dziegciowe, lub arsenowe
  • Pojawiające się w okolicach narządów płciowych, błon śluzowych, czy śluzówek jamy ustnej białe rogowacenia
  1. Słoneczne (starcze) rogowacenia, to hiperkeratotyczne nawarstwienia, które przylegają do skóry ściśle, szczególnie w przypadku miejsc wcześniej uszkodzonych działaniem słonecznych promieni. Występują często na twarzy, a także w miejscach narażonych na częste promieniowanie słoneczne

Etiopatogeneza, która rozwija się przez naświetlania słonecznymi promieniami

Przebieg i objawy

Są to nawarstwienia zalegające bardzo długo, koloru żółto- brunatnego, o nierównej i suchej powierzchni. Mogą leżeć w poziomie skóry lub czasem delikatnie odrastać od niej. Częściej więc są one wyczuwalne niż widoczne. W momencie, gdy usuniemy rogowe masy pojawia się obnażona, lekko krwawiąca powierzchnia. Pojawiają się najczęściej bardzo licznie w miejscach takich, jak: czoło, okolice skroni, u osób łysych na skórze głowy, także na małżowinach usznych. Rzadziej pojawić się mogą na podudziach, przedramionach, czy grzbietach rąk. Rogowacenie może stanowić początek dalszych zmian nowotworów podstawnokomórkowych, czy kolczastokomórkowych.

Róg skórny

Ciemny twór widoczny na tylnej stronie usznej małżowiny. Silnie przyrośnięty do skóry, twardy w dotyku.

Z początku rozwoju rak wykazuje

  • powiększenie wykwitu
  • pojawienie nacieczenia
  • pojawiają się skłonności do rozwoju nadżerek, a także do rozpadu przy powierzchni i krwawienia przy zadrapaniu

b) Róg skórny to ciemny twór o rogowatej powierzchni, przybierający różne kształty, jest szczególną odmianą starczego rogowacenia. Jest to szczególny twór, który występować może także u dzieci, jednakże w ich przypadku nie stanowi on stanu przedrukowego.

c) Pergaminowa i barwnikowa skóra. Schorzenie to pojawia się bardzo rzadko, głównie w przypadku, gdy rodzice są ze sobą spokrewnieni. Zmiany skórne powstają w miejscach narażonych szczególnie na promienie słoneczne, są to plamy o charakterze piegowatym, odbarwienia, czy zaniki. W obrębie owych zmian wykształcają się wszelkie nowotwory.

d) Białe rogowacenie (leukoplakia), czyli schorzenie polegające na pojawianiu się w obrębie śluzówki jamy ustnej, błon śluzowych, czy narządów płciowych białych plam o gładkiej lub lekkobrodawkowej powierzchni. Ich ciągłe drażnienie w jamie ustnej jest czynnikiem prowokującym.

Przebieg i objawy

Białe smugi, czy plamy zgrubiałego nabłonka wykazują lekką opalizację. Są lekko bruzdowane na powierzchni, a u podstawy są lekko stwardniałe.

Najczęściej są one umiejscowione:

  • w jamie ustnej, na policzkach przy kącikach ust, a także przy linii zgryzu
  • na języku i ustach- czerwień wargowa
  • na błonach śluzowych dróg rodnych u kobiet, u mężczyzn na wewnętrznej części napletka i na rowku zażołędnym

Leukoplakia może dać początek nowotworom.

Białe rogowacenie (leukoplakia)

Białe zmleczenie widoczne na zdjęciu, znajduje się na śluzówce jamy ustnej

Rogowiak kolczystokomórkowy

W okolicy brwiowego łuku widoczny jest guzek posiadający charakterystyczne kraterowate zagłębienie. Jest on wypełniony rogowymi masami.

III. Nowotwory in situ.

a. Kolczystokomórkowy rogowiak, czyli rzekomonowotworowy charakteryzujący się wzrostem oraz samoistnym ustępowaniem. Rogowiak rozwija się z włosowego mieszka, ma kształt kopulastego guza, nie różni się kolorem od otaczającej go skóry, czasem może mieć perłowy odcień. W okolicy środka posiada charakterystyczne wgłębienie kraterowate. Wewnątrz wypełniają go rogowe masy. Guzki te najczęściej występują pojedynczo na twarzy.

b. Choroba Choroba występuje wtedy, gdy bodźce zewnętrzne są zbyt silne lub działają zbyt długo, przy równoczesnym zmniejszaniu się zdolności przystosowania organizmu.
Czytaj dalej Słownik biologiczny
Bowena charakteryzuje się pojedynczymi lub większą liczbą brunatnych ognisk o powierzchni gładkiej lub hiperkeratotycznej. Są one odgraniczone od zdrowej skóry.

Przebieg i objawy

Ogniska są bardzo różnorodne w morfologii, przybierają nierzadko nieregularne kształty w związku z tym, iż pełzakowato się szerzą. Znaleźć je można najczęściej w okolicach kończyn i tułowia, gdzie trwale się utrzymują. Często przechodzą w nowotwór kolczystokomórkowy.

IV. Złośliwe nowotwory skóry

Nowotwory skóry

Dotyczą one nabłonka, można podzielić je na dwie zasadnicze grupy:

  • Rak podstawnokomórkowy
  • Rak kolczystokomórkowy

Możemy także wyróżnić nowotwory dotyczące skóry, które rozwijają się z gruczołów apokryfowych, np. choroba Pageta

a. rak przedstawnokomórkowy to najczęstszy z postaci nowotworów skóry. Rak ten jest złośliwy jedynie w miejscu, w którym się znajduje i jest generalnie stosunkowo łagodny nie dając przerzutów. Jedną z przyczyn powstawania jest promieniowanie słoneczne, jak również przekształcenia ze stanów przednowotworowych, czy we wcześniej niezmienionej skórze, jak w przypadku raka podstawnokomórkowego.

Możemy wyróżnić odmiany w zależności od klinicznych cech:

    • powierzchniowy, czyli odmiana o przebiegu przewlekłym
    • guzkowy najczęściej występujący, ma postać guzka niezapalnego, otoczony jest wałem o odcieniu perłowym
    • wrzodziejący o twardej, nacieczonej podstawie, drążąc głęboko w mięśniach, czy kościach niszczy je
    • twardzinopodobny o porcelanowej barwie, nie ulegający rozpadowi
    • torbielowy występujący w postaci małych, nieprzeźroczystych guzków najczęściej na powiekach

b) nowotwór kolczystokomórkowy, czyli rak skóry znacznie bardziej złośliwy, posiadający skłonności do naciekającego wzrostu. Możliwe są przerzuty, najczęściej do węzłów chłonnych. Występuje on rzadziej niż nowotwór podstawnokomórkowy. Najczęściej powodem ich rozwoju są stany przedrukowe.

Czynniki prowokujące to:

  • mechaniczne drażnienie
  • chemiczne środki
  • promienie słoneczne

Typ guzkowy nowotworu podstawnokomórkowego

Widoczny na zdjęciu guzek znajdujący się na skórze policzka posiada owrzodzenie w części centralnej pokryte strupem, co dowodzi o jego rozpadzie.

Przebieg i objawy

Guzki najczęściej posiadają nacieki u podstawy, mają wałowate i wywinięte brzegi, nie cechują się wałem o odcieniu perłowym, który jest charakterystyczny dla nowotworu podstawnokomórkowego.

Możemy wyróżnić odmiany w zależności od klinicznych cech:

  • wrzodziejący, posiada nacieczone, twarde, wałowate brzegi. Jest to ty głęboko drażniący
  • brodawkujący o przerosłych zmianach, o mniej głębokich naciekach niż w przypadku odmiany wrzodziejącej

Częstość przerzutów zależy od głębokości inwazyjnego wzrostu, umiejscowienia i stopnia złośliwości. Częstość tą ocenia się na 2.5% do 50%

b. Choroba Pageta, czyli nowotwór śródnaskórkowy występuje zwykle w takich miejscach, jak: okolice sutkowej brodawki, narządów płciowych, czy odbytu. Zmiany wywołują gruczoły apokryfowe.

W okolicach brodawki zmiany stanowią jednostronne ogniska o obwodowym, powolnym wzroście. Złuszczają się rumieniowo i są odgraniczone od otoczenia.

Typ brodawkujący nowotworu kolczystokomórkowego

Na zdjęciu widoczny jest guzek znajdujący się na skrzydełku nosa. Posiada on brodawkowatą powierzchnię.

Bibliografia:

http://dermart.webpark.pl/dermatol/neoplaz.htm