Dodaj do listy

POCHODZENIE CZŁOWIEKA

ANTROPOGENEZA

Próbuje nam zobrazować, w jaki sposób następowała ewolucja Ewolucja ogół zmian, jakie zachodziły w historii organizmów na Ziemi od momentu pojawienia się życia do chwili obecnej. Obejmuje zmiany właściwości organizmów, powstawanie nowych grup taksonomicznych oraz... Czytaj dalej Słownik biologiczny człowieka na przebiegu milionów lat. Hominidy postawy na skutek rozdzielenia się od małp człekokształtnych w procesie ewolucji w Afryce około 7 mln lat temu. Prawdopodobnie to one dały początek nowej linii rozwojowej ludzi i są przodkami ówczesnego Homo Sapiens.

Owym przemianom towarzyszyły zmiany w budowie anatomicznej. Dotyczyły one wykształcenia się postawy spionizowanej, powiększenia się pojemności mózgu, wykształcenia się specyficznego typu uzębienia a także zdolności myślenia, tworzenia hierarchii społeczeństw. Badanie samego procesu ewolucji jest dość długotrwale i żmudne ze względu na brak wystarczających dowodów kopalnych na potwierdzenie istniejących hipotez.

Aż do dziś ten temat jest przedmiotem sporów wielu antropologów.

PALEOANTROPOLOGIA

Jest to gałąź nauki zajmująca się badaniem szczątków ludzkich pod katem ich ewolucji.

Biologia molekularna jako nauka jest wykorzystywana do oznaczania stopnia pokrewieństwa pomiędzy dwoma organizmami. Dokładniej mówiąc dokonuje się tego poprzez porównanie sekwencji DNA dwóch organizmów. Pozwala ona na identyfikacje stopnia pokrewieństwa i oznaczenie dróg wędrówek populacji. To dzięki sekwencjonowaniu DNA udało się ustalić stopień pokrewieństwa pomiędzy współczesnymi naczelnymi.

Drzewo rodowe to schemat prezentujący stopnie pokrewieństw pomiędzy wybraną grupą gatunków, osobników itp. Służą one do ukazania zmian, jakie zaszły pomiędzy nimi na przełomie wieków.

"KOLEBKA LUDZKOŚCI"

Kolebką ludzkości nazywany obszar na kuli ziemskiej, na który doszło do wyizolowania się przyszłych człowiekowatych. Jest to obszar współczesnej Afryki. Prawdopodobnie bodźcem dla rozszczepienia się małe było zróżnicowanie się klimatu w Afryce.

Wielkie pasma górskich rowu tektonicznego zaczęły się wypiętrzać około 10 mln lat temu. Kontynent Afryki został podzielony ze względu na klimat. We wschodniej części, gdzie dominował klimat Klimat przebieg pogody na pewnym obszarze, ustalony na podstawie wieloletnich obserwacji.
Czytaj dalej Słownik geograficzny
wilgotny z przewagą lasów, zaczęły się wykształcać formy nadrzewne naczelnych. Natomiast w części zachodnie panujący suchy klimat spowodował powstawanie otwartych przestrzeni porośniętych lasami, czym zmusił żyjące tam naczelne do wędrówki w poszukiwaniu schronienia i pożywienia.

EWOLUCJA CZŁOWIEKA

Proces ewolucji człowieka rozpoczął się w Afryce i był on wynikiem koniecznych adaptacji do nowego środowiska. Proces ewolucji dotknął przodków człowieka. Pierwszym z nich był Australopitecus. Jego czaszka Czaszka część szkieletu osiowego - szkielet głowy kręgowców składający się z dwóch części o różnym pochodzeniu i różnej funkcji: grzbietowo położonej mózgoczaszki, obejmującej i chroniącej... Czytaj dalej Słownik biologiczny cechowa się niewielka pojemnością, a dieta Dieta [z gr. diaita - sposób życia] sposób odżywiania oparty na zasadach dietetyki, [z niem. Diät] wynagrodzenie dla osób sprawujących różne funkcje społeczne, np. radnych, posłów do parlamentu,... Czytaj dalej Słownik wyrazów obcych była bardzo różnorodna. Był on dwunożny, jego twarzoczaszka była zbliżona budową do małpy. Redukcja dotyczyła kłów i diastemy (specyficznym tylko dla małp ubytku pomiędzy kłem a siekaczami). Do diety zaliczały się bulwy, owoce, bezkręgowce. Nie znaleziono dowodów przemawiających za tym, że australopiteki wytwarzał narzędzia, mogły się posługiwać drobnymi narzędziami jak patyki czy odłamki skał.

3 miliony lat później wyodrębnił się kolejny gatunek Gatunek zespół organizmów o podobnej budowie, wspólnym pochodzeniu, mogących się swobodnie krzyżować, dając płodne potomstwo. W procesie specjacji powstają nowe gatunki. Gatunek jest podstawową jednostką... Czytaj dalej Słownik biologiczny Homo habilis.

Homo habilis (człowiek zręczny) był pierwszym hominidem, który posiadał wiele cech wspólnych z ówczesnym człowiekiem. Posiadał on delikatniejszą, bardziej wysklepioną czaszkę o większej pojemności (700-800 cm3). Jego sylwetka była bardziej wyprostowana niż u australopiteków, a tym samym był lepiej przystosowany do poruszania się na dwóch kończynach. Badając budowę anatomiczną ręki można stwierdzić, że nasz przodek miał przeciwstawny palec czyli kciuk, który umożliwił mu większą precyzje w produkowaniu narzędzi czy wykonywaniu określonych czynności. Kolejne odkrycia archeologiczne, podają kolejne fakty. Wiadomo ze już, że ponad 2 miliony lat temu, Homo habilis potrafił wytworzyć już pierwsze narzędzia. Dlatego też nazwano go Homo habilis, czyli "człowiek zręczny".

Kolejni nasi przodkowie pojawili się w Afryce około 2miliony lat temu.

Były to ludy dwunożne, całkiem spionizowane a zarazem znacznie wyższe niż H. habilis. Ich mózg również był znacznie pojemniejszy i wskazywał na tendencje do powiększania się, co potwierdza wielkość mózgoczaszki, która wahała się między od 850 cm3 do 1000-1200 cm3. Pomimo powiększania się pojemności mózgoczaszki jego trzewioczaszka Trzewioczaszka twarzowa (brzuszna) część czaszki. czaszka, szkielet osiowy.
Czytaj dalej Słownik biologiczny
nadal charakteryzowała się cechami przodków. Obecna były wały nadoczodołowe masywne i pochylone do przodu szczeki, a także wysunięcie do przodu całej trzewioczaszki charakterystyczne dla małp człekokształtnych. Homo erectus wzbogacił produkcję narzędzi, nauczył się polować a także posługiwać się ogniem.

Również jako pierwszy wyruszył na podbój świata.

Ponad 1,5 mln lat temu doszedł do południowo-zachodniej Azji, a około miliona lat temu do Europy. Również na obszarze ówczesnej Polski znaleziono narzędzia sprzed 0,4-0,5 mln. lat, wyprodukowane przez Homo erectus.

Zakłada się, że jego to IQ, pozwoliło mu przetrwać liczne zmiany klimatu.

W okresie 600-300 tys. lat temu wśród Homo erectus zamieszkujących Europę pojawiają się bardziej rozwinięte osobniki, sklasyfikowane zostały jako przodkowie człowieka neandertalskiego Pierwsze jego szczątki zostały odkryte w dolinie rzeki Rzeki Największe rzeki świata: Wielkość rzeki można rozpatrywać w 3 kategoriach: długości, wielkości dorzecza oraz wielkości przepływu.
Po analizie danych z poniższej tabeli można uznać, że...
Czytaj dalej Słownik geograficzny
Neander, w Niemczech. Ten pierwotny człowiek odznaczał się krępą budową ciała. Miał mózgoczaszkę o pojemności nieco większej niż u współczesnego H. sapiens, twarz nieznacznie wysuniętą. Pierwsze znaleziska kostne neandertalczyków liczące 250-150 tys. lat, znaleziono we Francji i Niemczech. Gatunek ten zasiedlał wyłącznie część kontynentu europejskiego i Bliski Wschód. Neandertalczycy zasiedlali przede wszystkim obszary o suchym i mroźnym klimacie. Ich czaszka wysunięta była ku przodowi, z dużymi wałami nadczołowymi i cofniętym podbródkiem. Ich nietypowe proporcje ciała czyli niewielkie w stosunku do reszty ciała kończyny doskonale uniemożliwiały stratę ciepła. funkcjonowały jako przystosowanie ich do trudnych warunków klimatycznych, zupełnie jak u Eskimosów. Neandertalczyk Neandertalczyk Homo sapiens neandertalensis - wymarły podgatunek Homo sapiens, żyjący prawdopodobnie od ok. 150 do 35 tys. lat temu. Obecnie najczęściej przyjmuje się, że zasięg występowania n. ograniczał się do... Czytaj dalej Słownik biologiczny potrafił doskonale polować. Narzędzia neandertalczyka, łącznie z ostro zakończoną dzidą, były bardziej wyrafinowane niż narzędzia H. erectus. Dietę neandertalczyka stanowiło mięso ssaków epoki lodowcowej. Jego pojemność mózgu dorównywała pojemności dzisiejszemu człowiekowi. Na podstawie znalezisk zawierających ich szczątki, można przypuszczać ze znali się na medycynie a także pomagali osobom chorym i starym, co pozwala nam wnioskować ze mieli dobrze wykształcone zachowania społeczne. Posiadali już własną religię, o czym świadczy fakt grzebania zmarłych W grobach składano kwiaty, broń i pokarm, co sugeruje ze mogli wierzyć w życie pozagrobowe. Wymarcie tego ludu nadal dla wielu stanowi zagadkę. Jedna z hipotez mówi o wzajemnym kojarzeniu się z Homo sapiens, co spowodowało zacieranie się różnic w budowie na korzyść tego ostatniego gatunku.

Poniższe zdjęcia przedstawiają budowę czaszki naszych przodków(od lewej homo erectus, Homo sapiens, Homo floresiensis, Homo sapiens-dzisiaj)

SENSACYJNE ODKRYCIE

Kilka lat temu na wyspie Flores dokonano sensacyjnego odkrycia. Znaleziono szczątki człowieka. Szczątki dotychczas nie sklasyfikowanego człowieka zaskoczyły wszystkich, tym bardziej, że nie uwzględniono go dotychczas w ewolucji człowieka. Na podstawie rekonstrukcji twarzy i ciała wiemy ze miał zaledwie około metra wzrostu, a jego mózg wielkością dorównywał szympansowi.

Aby spróbować wyjaśnić tę zagadkę musimy cofnąć się o 6 mln lat. Do okresu, kiedy w Afryce rozdzieli się drogi małp i człowiekowatych. Pierwsi praludzie zwani Australopitekami, chodź niewielcy, byli dwunożni a pojemność ich czaszki niewiele była większa od czaszki szympansa.

Kolejno pojawił się Homo erectus. Charakteryzował się znacznie większym mózgiem dochodzącym do 1250 mm3 i okazał się wędrownikiem. On jako pierwszy przebył barierę kontynentalną wędrując do Azji i opanowując większość kontynentu. Jego szczątki znaleziono nawet na Jawie, wyspie niedaleko położonej od Flores.

Około 150 tysięcy lat temu pojawił się kolejny hominid- Homo sapiens. Jego mózg dalej ewoluował, rozwijając mowę, sztukę i zdolności myślenia. Poszedł on śladami swoich przodków, zasiedlając Europę i Azję. Przemaszerowywując Azje nie spotkał się z Homo erectus, który do tego czasu wymarł.

Tylko w Europie koegzystował z Neandertalczykiem, który wkrótce wymarł nie pozostawiając po sobie śladów.

Owe szczątki znaleziono na wyspie Flores, niedaleko Jawy. Badania nadzorował sztab naukowców z Australii i Indonezji. Przeszukiwali oni jaskinie w poszukiwaniu narzędzi, szkieletów zwierząt. Jakież było ich zdziwienie, gdy znaleźli fragment szkieletu człowieka (miednica, czaszka, kości ręki). Szczątków tych było wystarczająco dużo, aby zrekonstruować budowę człowieka.

Okazało się, że były to niewielkie osobniki o wzroście około 1metra, i wadze około 30 kg . Pojemność ich mózgu był zaskakująca mała i wynosiła około 380 cm3. Naukowcy zanalizowali pojedynczy szkielet Szkielet zespół mocnych, twardych elementów, które nadają kształt ciału, jest rusztowaniem i miejscem przyczepu mięśni, ochrania niektóre części ciała. U bezkręgowców występuje szkielet zewnętrzny... Czytaj dalej Słownik biologiczny i doszli do jednoznacznych wniosków ze musiał to być krewniak Homo erectus.

Ich wnioski były następujące. Mieszkańcy Flores byli spokrewnieni z Homo erectus, lecz w ciągu kilku tysięcy lat ich postać skurczyła się w wyniku klimatu, w jakim żyli. Wszystko za rozpoczęło się gdy Homo erectus pokonał cieśniny i dotarł na wyspy. Warunki na wyspie doprowadziły do zmniejszenia się rozmiarów ciała tego człowieka, w ten sam sposób jak to robią z innymi organizmami. Powszechnie wiadomo ze zwierzęta mieszkające na wyspie maja o wiele mniejsze rozmiary, w porównaniu z tymi zamieszkującymi stały ląd.

Pomimo zmian w ich budowie nie doszło do zatracenia zdolności jakie już nabyli. Nadal potrafili posługiwać się narzędziami, rozpalać ogień, o czym świadczą zwęglone szczątki zwierząt znalezione w jaskiniach, które zamieszkiwali.

"Nature" zawiera aż dwie prace dotyczące tego znaleziska. Pierwsza z nich napisana przez P. Browna z australijskiego Uniwersytetu Nowej Anglii w Armidale dotyczy szczegółowego opisu szkieletu znalezionego na wyspie. Naukowcy nadają nowemu gatunkowi człowieka nazwę Homo floresiensis.

Kolejna, redagowana przez M.J. Morwooda dotyczy pozostałych aspektów odkrycia. Naukowcy udowadniają, ze Homo floresienisi mógł żyć nawet 18 tysięcy lat wstecz. Podczas gdy pozostałe regiony zamieszkiwał już Homo sapiens. Pozostaje tylko pytanie jak mała istota przetrwała tyle lat skoro nawet silni i posiadający duże mózgi przodkowie wymarli?

Pochodzenie człowieka kontra wesz ludzka.

Kilka lat temu doszło do sensacyjnego odkrycia, które podważyło wszelkie hipotezy dotyczące daty wyginięcia Homo erectus. Kilku naukowców badając wesz ludzka przy pomocy sekwencjonowania jej DNA udowodniło, że ówczesnymi pasożytami ludzkiej skory są dwa odmienne gatunki wszy. Pierwsza za swoja nisze upatrzyła sobie Homo erectus a druga na Homo sapiens. Co więcej spotkały się one około 25 tysięcy w Azji. Doszło tam również do spotkania ich gospodarzy niedługo poniżej jeden z nich wymarł. Dowodzi to, że faktycznie Homo sapiens spotkał się z Homo erectus na obszarze ówczesnej Azji.

A może nie był to Homo erectus lecz Homo floresiensis? A może Azję zamieszkiwały jacyś nieznani przedstawiciele rasy człowieka? Aby odpowiedzieć na te czy inne pytania potrzebujemy więcej dowodów kopalnych.