Dodaj do listy

Choroby skóry

Dzięki postępom medycy leczenie chorób skóry stało się skuteczne i nowoczesne.

Unowocześniono klasyfikację chorób skóry i wprowadzono do praktyki klinicznej nowe metody badań. Istotą rozwoju lecznictwa dermatologicznego stało się ogromne zwiększenie możliwości efektywnego leczenia ogólnego schorzeń dermatologicznych. Bierze się też pod uwagę fakt, że choroby skóry, to tylko objawy innych poważniejszych chorób organizmu. Nawet wtedy, gdy zmiany skórne występują lokalnie i zewnątrzpochodnie, aplikowanie odpowiednich środków leczniczych pozwala obecnie wyleczyć chorego nawet bez podawania środków dojelitowych czy dożylnych. Jest dużo różnych chorób dermatologicznych, z których większość jest znana specjalistom, czyli dermatologom. Jest też wiele rzadkich chorób i nawet niektórzy lekarze nie wiedzą o ich występowaniu.

Choroby skóry zostały podzielone na rodzaje:

nadmierne rogowacenie naskórka, choroby zakaźne, choroby wirusowe odzwierzęce, choroby skóry o nieznanej etiologii, choroby zawodowe, gruźlica skóry, dermatologiczne choroby pasożytnicze, nowotwory złośliwe, choroby wirusowe, choroby gruczołów potowych, choroby skórne alergiczne, choroby naczyniowe, choroby zanikowe choroby, pęcherzowe, choroby tkanki łącznej, odczyny porentgenowe, nieprawidłowe rogowacenie, łojotokowe zapalenie skóry, choroby owłosionej skóry głowy, choroby grzybicze skóry, choroby ropne, znamiona, nowotwory, łagodne stany przedrakowe, zaburzenia barwnikowe skóry, choroby błon śluzowych jamy ustnej.

Choroby ropne:

To schorzenia wywołane bakteriami ropotwórczymi, zazwyczaj gronkowcami i paciorkowcami. W niektórych chorobach ropnych mieszanego pochodzenia paciorkowcowowego i w wielu chorobach pochodzenia gronkowcowego choroba Choroba występuje wtedy, gdy bodźce zewnętrzne są zbyt silne lub działają zbyt długo, przy równoczesnym zmniejszaniu się zdolności przystosowania organizmu.
Czytaj dalej Słownik biologiczny
rozwija się w mieszkach włosowych albo w otoczeniu mieszków. Wyjątek stanowią mnogie ropnie pachwin i ropnie niemowląt, rozwijające się głównie w gruczołach potowych.

Odmiany niektórych chorób ropnych:

Liszajec - zakażenie mieszane. Wywołane jest bezpośrednim albo pośrednim kontaktem z osobą chorą. Wykazuje znaczną zakaźność. Często pojawia się w dużych skupiskach dzieci Dzieci Z. Nałkowska Medaliony - Dorośli i dzieci w Oświęcimiu, bohaterowie autentyczni; dzieci przybywające do Oświęcimia nie miały wielkich szans przetrwania. Mniejsze i słabsze natychmiast kierowano... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum (w żłobkach, w szkole, przedszkolach)

Objawy: pęcherze ropne, żółte strupy, złuszczanie.

Przy odmianie suchej występuje złuszczanie, które układa się obrączkowato.

Miejsce występowania zmian: usta, skóra twarzy, kąciki ust. Choroba przemija dość szybko.

Ziarniak ropny - zakażenie gronkowcowe albo mieszane, zazwyczaj rozwija się w miejscu uszkodzenia skóry. Pojawia się na skórze, na błonach śluzowych jako ciemnoczerwone łatwo krwawiące guzki. Jest to choroba przewlekła.

Róża - ostra choroba o charakterze zakaźnym, wywołują ją paciorkowce. Pojawia się w miejscu uszkodzenia skóry. Cechuje się obrzękiem oraz ostrym zapaleniem skóry, a także tkanki podskórnej. Ma postać rumienia odgraniczonego od otoczenia, o nieregularnym kształcie, posiadającego wypustki na obwodzie, co jest objawem szerzenie się zakażenia naczyniami limfatycznymi. Chorobie towarzyszy wysoka gorączka i dreszcze.

Zmiany mogą szerzyć się obwodowo naczyniami chłonnymi. Czasem pojawiają się nawroty choroby, które są spowodowane wysiewami bakterii z ognisk zapalnych. Nawroty choroby mogą prowadzić do powstania słoniowacizny, zwłaszcza twarzy, genitaliów, kończyn, głównie nóg. Róża bez powikłań przebiega zazwyczaj dość szybko. Przemija po dwóch tygodniach.

Zakaźne choroby skóry:

Różyca -powstaje wskutek kontaktu z mięsem zawierającym zarazki albo z innymi produktami spożywczymi. Jest to choroba zawodowa ludzi mających kontakt z mięsem w pracy. Choroba atakuje w miejscu skaleczenia powłok skórnych, zwykle na palcach.

Objawy choroby, to: rumień odgraniczony od zdrowej skóry, który powiększa się odśrodkowo. Nie występują objawy ogólne. Przebieg choroby jest powolny i prawie zawsze następuje wyleczenie chorego.

Błonica skóry - zakażenie wywołane maczugowcem błonicy, spowodowane kontaktem z chorym albo samozakażeniem. Choroba bardzo często rozpoczyna się w miejscu, gdzie skóra została uszkodzona. Zazwyczaj pojawia się u dzieci przed piątym rokiem życia. Zmiany chorobowe występują przede wszystkim w okolicach ust, odbytu, otworów nosowych, narządów płciowych. W powierzchownej odmianie choroby zmiany skórne występują w postaci wyprysku. Mają charakter wielopostaciowy ze specyficznymi martwiczymi nalotami. Występuje też powiększenie węzłów chłonnych.

Wąglik - zakażenie wywołuje laseczka wąglika. Choroba pojawia się u ludzi, którzy mieli kontakt z chorymi zwierzętami albo produktami zwierzęcymi (skórą, sierścią, mięsem). Zakażenie następuje drogą kropelkową poprzez wdychanie zarazków z sierści zarażonych zwierząt, a także drogą pokarmową.

Główne objawy, to silne swędzenie w miejscu pojawienia się rumienia z pęcherzykiem. W środku rumienia jest czarny strup, pod nim znajduje się głębokie owrzodzenie. Obok zmiany pierwotnej powstają takie same rumienie wtórne. Przebieg choroby jest zwykle łagodny, bez gorączki. W przypadku odmiany obrzękowej występują szerokie obrzęki i przebieg bywa ostry, a rokowania nienajlepsze, głównie ze względu na prawdopodobieństwo wystąpienia posocznicy z ostrymi objawami płucnymi, żołądkowymi, jelitowymi oraz oponowymi.

Odmianę skórną należy odróżniać od czyraka mnogiego, owrzodzenia zgorzelinowego, spowodowanego substancjami silnie żrącymi, takimi jak kwas karbolowy;

ropnia mnogiego pach.

Choroby wirusowe:

To choroby, wywoływane przez wirusy. Wirusy są cząstkami złożonymi z kwasu nukleinowego i białka, wykazującymi zdolność atakowania określonego rodzaju tkanek, głównie skóry oraz układu nerwowego. W zaatakowanych wirusem komórkach powstają nietypowe zmiany - ciałka wtrętowe. Zmiany kliniczne wielu chorób wirusowych skóry przebiegających bez powikłań są charakterystyczne dla danego wirusa, dzięki czemu choroby można łatwo rozpoznać i różnicować bez potrzeby przeprowadzania szczegółowych badań wirusologicznych. W przypadku niektórych chorób wirusowych skóry duże znaczenie ma wykonanie badania histologicznego i badania immunologicznego.

Niektóre choroby wirusowe:

Opryszczki zwykłe - których czynnikiem rozwojowym są wirusy hodowane w warunkach laboratoryjnych na błonie kosmówkowo-omoczniowej kurzych zarodków, a podstawowymi objawami choroby są: małe, zgrupowane, przejrzyste pęcherze w na zaczerwienionej i obrzękniętej skórze, zazwyczaj na twarzy wokół ust oraz nosa. Zmianom skórnym zwykle towarzyszy pieczenie i napięcie powierzchni skóry. Przebieg choroby jest łagodny, jednak u dzieci bywa nieraz ciężki. Opryszczki występują przy ostrych chorobach zakaźnych, przebiegających z gorączką czy też po mocnym przegrzaniu albo wyziębieniu organizmu. Czasem występują nawroty choroby.

Półpasiec - jest ostrą chorobą zakaźną, wywołaną wirusem, właściwie tym samym, który wywołuje ospę wietrzną. Typowe objawy choroby, to: pęcherze zawierające surowiczą wydzielinę, dokoła pęcherzy występuje zaczerwienienie. Pęcherze zwykle skupiają się w duże ogniska, występujące jednostronnie, zazwyczaj na twarzy i klatce piersiowej. Ze zmianami skórnymi występują zwykle nerwobóle o różnej sile. Zmiany na skórze ustępują nie pozostawiając blizny. Ciężkie postacie półpaśca, to: zoster ophtalmicus, zoster gangrenosus, zoster haemorrhagicus. Przy odmianie krwotocznej a także zgorzelinowej pęcherze skórne zazwyczaj goją się pozostawiając blizny. Choroba przebiega dość szybko.

Nie jest to choroba niebezpieczna, ale jej odmiana rogówkowa może prowadzić do ślepoty.

Mięczak zakaźny - jest zakażeniem wirusowym, występującym zwykle u dzieci. Jest wysoce zakaźny. Objawami choroby są: drobne żółte i półprzejrzyste guzki z wgłębieniem na środku. Zawierają gęstą wydzielinę. Zwykle pojawiają się na twarzy, na rękach i genitaliach. Przebieg mięczaka jest łagodny.

Wirusowe choroby odzwierzęce

Pryszczyca - to choroba wirusowa wywołana kontaktem z chorymi zwierzętami albo mlekiem czy nabiałem, zawierającym wirusy.

Objawy choroby: pęcherze z surowiczą wydzieliną na podstawie zapalnej, głównie na błonach śluzowych jamy ustnej. Często przed pojawieniem się pęcherzy występuje ślinotok. Początek choroby jest zwykle nagły i poprzedzony wystąpieniem wysokiej gorączki oraz złym samopoczuciem, przebieg choroby jest często ostry.

Choroba kociego pazura - to zakażenie wirusowe, wywołane wirusem z rodzaju psittacosis, rozwija się po małym urazie spowodowanym zadrapaniem czy ugryzieniem zwierzęcia (głównie kota). Najważniejsze objawy, to niebolesne wrzodziejące guzki w miejscu powstania urazu, czasem zropienie położonych blisko węzłów chłonnych. Na początku choroby może występować wysoka gorączka (ok. 40 stopni C).

Choroba ma ostry lub przewlekły przebieg. W rozpoznaniu choroby pomocna bywa próba skórna z wykorzystaniem antygenów wirusowych.

Łupież różowy Giberta - nie wiadomo, skąd się bierze ta choroba, jej etologia jest nieznana. Przypuszcza się, że za wywołanie choroby odpowiedzialny jest jakiś czynnik zakaźny, gdyż choroba pojawia się zwykle na wiosnę lub w okresie jesiennym. Być może chorobę wywołuje wirus.

Grzybice skórne:

Choroby grzybicze skóry spowodowane zakażeniami dermatofitami, czyli grzybami chorobotwórczymi wykazującymi powinowactwo do keratyny zarówno ludzkiej jak i zwierzęcej. Jest wiele systemów klasyfikacji dermatofitów, które opierają się na różnorakich kryteriach, np. na podstawie obserwowanych zmian chorobowych, na podstawie obserwacji mikroskopowej grzyba w materiale pobranym od pacjenta, na podstawie wyglądu kolonii grzyba na podłożu mikrobiologicznym. Obecnie mykolodzy dzielą dermatofity Dermatofity med. - grzyby chorobotwórcze pasożytujące na skórze.
Czytaj dalej Słownik wyrazów obcych
na trzy rodzaje. Lekarz jednak bierze pod uwagę rodzaj Rodzaj jednostka systematyczna - jedna z kategorii w systemie klasyfikacji roślin i zwierząt, wyższa od gatunku, a niższa od rodziny, np. rodzaj szczur obejmuje gatunki: szczur śniady, szczur wędrowny; rodzaj... Czytaj dalej Słownik biologiczny grzyba i chorobę, którą on wywołuje.

Na podstawie obserwacji klinicznych grzybice Grzybice choroby człowieka i zwierząt wywołane przez grzyby, głównie przez różne gatunki drożdży. Wyróżnia się choroby części zewnętrznych: skóry, włosów, paznokci tzw. dermatomikozy i choroby... Czytaj dalej Słownik biologiczny skóry dzieli się na:

1) Łupieże: łupież pstry oraz łupież rumieniowaty, zakażenie obejmuje warstwę zrogowaciałą naskórka

2) Grzybice dermatofityczne obejmujące cały naskórek oraz paznokcie i włosy, czasem wywołują stan zapalny w obrębie skóry właściwej.

3) Drożdżyce skóry i błony śluzowej

4) Promienica

Do grzybic zalicza się:

Łupież pstry - choroba wywołana grzybem o nazwie Microsporon futur. Wykazuje on niewielką zakaźność. Lekarz dokonuje rozpoznania na podstawie zmian na skórze. Zmiany skórne mają postać żółtoróżowych plam o złuszczającej się. Wykwity łupieżu pstrego nie zmieniają barwy pod wpływem światła słonecznego. Jest to choroba przewlekła.

Grzybica obrębna pachwin - grzybem wywołującym chorobę jest Epidermophyton inquinale. Wykazuje on duży stopień zakażalności.

Objawy to: odgraniczone od reszty skóry plamy zapalne, widoczne są pęcherzyki i grudki. Zmiany chorobowe występują zwykle w pobliżu pachwin, zwłaszcza w miejscu, gdzie worek mosznowy styka się z udami. Chorobie towarzyszy swędzenie. Choroba ma postać przewlekłą.

Drożdżyca -jest to zakażenie grzybami drożdżakowymi, dotykające skórę, paznokcie i błony śluzowe. Drożdżaki są saprofitami błon śluzowych oraz skóry, choroba pojawia się u ludzi, którzy mają predyspozycje, np. cukrzyca Cukrzyca choroba powstająca najczęściej w wyniku zaburzeń metabolicznych (przemiany węglowodanowej), spowodowanych całkowitym lub relatywnym brakiem insuliny, bądź brakiem wrażliwości komórek na ten... Czytaj dalej Słownik biologiczny jest jedną z takich predyspozycji, gdyż duża zawartość cukru we krwi, to dobra pożywka dla grzybów, a w dodatku przy cukrzycy układ odpornościowy jest osłabiony. Również niedobory witamin z grupy B sprzyjają grzybicom.

Promienica - choroba wywołana grzybem promienicy, rosnącym w środowisku beztlenowym. Promieniowce zarówno tlenowe jak i beztlenowe są częstymi saprofitami człowieka, często występują w jamie ustnej, zwłaszcza przy próchnicy i kamieniu zębowym. Jeśli dojdzie do małego uszkodzenia, to drobnoustroje Drobnoustroje mikroorganizmy - organizmy jednokomórkowe o różnej przynależności systematycznej - bakterie, sinice, pierwotniaki oraz niektóre glony i grzyby. Odgrywają dużą i różnorodną rolę w przyrodzie... Czytaj dalej Słownik biologiczny atakują i wykazują przy tym zjadliwość.

Zmiany powstają początkowo głęboko w obrębie tkanki podskórnej w postaci twardych, guzowatych nacieków, które zrastają się ze skórą. W skórze istnieje wyraźny stan zapalny. Nacieki rozmiękają i wytwarzają przetoki. Zwykle zmiany umiejscowione bywają pod szczęką, rzadko na twarzy czy szyi. Są niezwykle bolesne, pojawia się z nimi szczękościsk. Choroba jednak jest uleczalna i przebiega dość szybko.

Gruźlica grzybiasta - to przejściowa odmiana gruźlicy pomiędzy przerosłą gruźlicą toczniową i gruźlicą rozpyłową oraz brodawkującą. Zakażenie pojawia się na wewnętrznych częściach kończyn, gdzie powstają brodawkowate miękkie guzy. Rozrastają się one na obwodzie i powstają grzybiaste wrzodziejące twory. Wyleczenie i przebieg choroby zależy od sił organizmu.

Choroby pasożytnicze skóry

Są to choroby wywołane obecnością pasożytów bytujących na skórze jak np. wszy albo w naskórku jak larwa Larwa stadium rozwojowe zwierząt wyraźnie różniące się od postaci dojrzałej, zarówno pod względem fizjologicznym, jak i morfologicznym, często także żyjące w innym środowisku i pobierające inny... Czytaj dalej Słownik biologiczny wędrująca czy świerzbowiec ludzki. Występowanie zmian chorobowych i ich charakter zależy od rodzaju pasożyta wywołującego chorobę.

Wszawica głowy - wywołana przez wesz głowową, która pasożytuje na owłosionej skórze, powodując zmiany, owrzodzenia, stany zapalne skóry. Jeśli chory nie dba o higienę, włosy zlepiają się, powstają strupy, nacieki ropne, czuć nieprzyjemny zapach. Na włosach widoczne są gnidy, czyli jaja pasożyta.

Wszawica odzieżowa - wywoływana przez wesz odzieżową. Na ubraniu obecne są gnidy i wszy. Na plecach i karku występują grudki, ropne zmiany, stany zapalne, które mogą wykazywać silne swędzenie.

Świerzb - wywoływany przez świerzbowca ludzkiego. Za wywołanie choroby odpowiada samica, która drąży korytarze w obrębie naskórka. W naskórku widoczne są nory, wydrążone przez pasożyta. Wśród objawów choroby wymienić także należy silne swędzenie.

Choroba najczęściej występuje na brzuchu, pomiędzy palcami, w zgięciu łokciowym, w okolicy narządów płciowych, u kobiet wokół brodawek sutkowych, a u dzieci występuje na rękach i na stopach. Znany jest też świerzb norweski, który występuje u ludzi z obniżoną odpornością. W przypadku świerzbu norweskiego zmiany skórne mają ostry charakter, pojawiają się strupy, sprzyja temu brak higieny.

Larwa wędrująca - to dość rzadkie schorzenie, które zwykle pojawia się u dzieci, powstaje wskutek wniknięcia do skóry larw gzów; larwy drążą w skórze korytarze. Chorobę wywołują zazwyczaj gzy końskie. Choroba objawia się brunatnymi smugami na ciele, głównie na pośladkach, kończynach dolnych, na twarzy. Choroba ma postać przewlekłą.

Choroby alergiczne

Alergia powstaje pod wpływem czynnika uczulającego. Układ odpornościowy reaguje gwałtownie na ten czynnik, dając objawy alergiczne. Alergia Alergia nadwrażliwość, stan zwiększonej wrażliwości. Silna reakcja odpornościowa organizmu w stosunku do niektórych substancji w środowisku, objawiająca się jako katar sienny, wysypka, astma, zaburzenia... Czytaj dalej Słownik biologiczny może być spowodowana jednym czynnikiem lub wieloma. Do takich czynników należą np. pyłki traw.

Wyprysk dziecięcy - za pojawienie się choroby odpowiada alergen Alergen antygen wywołujący reakcję alergiczną. Alergenami mogą być białka, polisacharydy, toksyny bakteryjne lub antygeny upostaciowane (komórki bakterii, grzybów, pierwotniaków; inne obce ciała, a... Czytaj dalej Słownik biologiczny występujący w pokarmie; różni się od wyprysku ludzi dorosłych. Zmiany chorobowe znajdują się zwykle na twarzy, ale czasem też w innych miejscach. U dzieci pojawiają się wysięki na skórze, ulegające zakażeniu.

Alergiczne zapalenie skóry - jest reakcją skóry na różne związki chemiczne, zwykle leki, białka bakteryjne, pokarmy oraz inne. Skóra ulega obrzękowi, jest zaczerwieniona, choroba często obejmuje twarz i ręce. Jeśli wyeliminuje się działanie czynnika alergizującego, to zapalenie szybko ustępuje.

Choroby naczyniowe skóry

To choroby, w których dochodzi do zmian naczyń krwionośnych skóry. Mogą mieć różny charakter, w zależności od czynnika wywołującego zmianę i umiejscowienia.

Plamica zwykła - to choroba, której etologia nie jest obecnie znana. Przypuszcza się, że jest spowodowana jadami bakteryjnymi albo uszkodzeniem ścianek naczyń krwionośnych. W chorobie występują punkcikowate wybroczynki na skórze, zwłaszcza na kończynach dolnych. Nie ma objawów ogólnych. Wykonywanie prób na oporność czy przepuszczalność naczyń włosowatych daje zazwyczaj wynik dodatni. Choroba może przebiegać ostro lub przewlekle i nawrotowo.

Choroby nowotworowe

Białaczka limfatyczna - zmiany na skórze przy białaczce limfatycznej mogą być swoiste albo nieswoiste. Zmiany swoiste występują jako nacieki płaskowyniosłe, odgraniczone od zdrowej skór i guzów sino czerwonych czy też brunatnoczerwonych. Tego typu zmiany na twarzy prowadzą do powstania tzw. "lwiej twarzy". Guzy rosną wolno i nie rozpadają się, czasem zanikają same nie pozostawiając blizn. W niektórych przypadkach dochodzi do erytrodemii białaczkowej, w której węzły chłonne i śledziona są powiększone. Występują też zmiany w obrębie paznokci. Chorobie towarzyszy silne swędzenie.

W zmianach nieswoistych objawy mogą być różne. Dochodzi do złuszczającego się zapalenia skóry, wykwitów pęcherzowych, krwotocznych i rumieniowych.

Pęcherzyca ostra - odmiana posocznicy. Nie wiadomo, co jest czynnikiem wywołującym chorobę. Pojawia się po skaleczeniu lub pogryzieniu przez zwierzęta. Objawy, to: wiele pęcherzy na skórze, które łączą się ze sobą, nadżerki na skórze i błonach śluzowych. Pojawiają się rzutowo w postaci wysiewów skórnych. Choroba przebiega bardzo szybko, ale też ostro. Chory cierpi z powodu wysokiej gorączki.

Choroby tkanki łącznej

Do tego typu chorób zaliczamy głównie zapalenie skóry oraz mięśni, twardzinę, guzkowate zapalenie tętnic, liszaj rumieniowaty.

W chorobach tkanki łącznej występują zwyrodnienia włóknikowate, łącznotkankowe podścieliska. Występująca u dorosłych twardzina obrzękowa oraz twardziny noworodków należą do chorób dających zmiany twardzinopodobne.

Twardzina - jest chorobą tkanki łącznej, związaną z nieprawidłowym działaniem systemu nerwowego. Dochodzi głównie do zmian w wegetatywnym układzie nerwowym. Po urazach tego układu mogą pojawiać się twardziny. Mogą one mieć postać ograniczoną lub też uogólnioną. W chorobie uogólnionej pojawia się obrzęk, stwardnienie skóry na twarzy, rękach, kurczą się palce, powstają owrzodzenia i zaniki w obrębie policzków i paznokci. Choroba ciągle rozwija się obejmując coraz większe obszary tułowia oraz kończyn. Pojawiają się też zmiany patologiczne w narządach wewnętrznych, głównie w sercu i w płucach. Na początku choroby, kiedy dotyka ona tylko palców, występuje tzw. objaw Raynauda, czyli bladnięcie, sinica i obrzęk palców rąk, towarzyszy temu ból. Oprócz tego skóra odbarwia się.

Choroba ma postać przewlekłą.

Choroby zanikowe oraz zanikowo-twardzinowe

Są chorobami mogącymi mieć różną etiologią, zazwyczaj niewyjaśnioną. Cechują się zmianami zanikowymi lub też zwyrodnieniowymi skóry i błon śluzowych.

Zanik robakowaty - jest schorzeniem, którego przyczyna powstawania nie jest obecnie znana, cechuje się występowaniem małych punkcikowatych zaników skórnych, zazwyczaj u młodych ludzi. Zmiany takie pojawiają się na twarzy, szczególnie na policzkach.

Marskość żołędzi i napletka - etiologia tego schorzenia również nie jest znana. Choroba może pojawiać się nawet u młodych mężczyzn. Zanika żołądź i napletek, następstwem tego jest zazwyczaj zwężenie światła cewki Cewki tracheidy - zespoły martwych, klinowato na siebie zachodzących komórek, które uczestniczą w transporcie wody u roślin. Cewki mają silnie zdrewniałe ściany komórkowe, z licznymi jamkami lejkowatymi lub... Czytaj dalej Słownik biologiczny moczowej. Choroba ma postać przewlekłą i bywa trudna do wyleczenie.

Uszkodzenia skóry o różnym pochodzeniu

Skóra spełnia w organizmie wiele funkcji, przede wszystkim chroni przed zarazkami, czynnikami fizycznymi, substancjami chemicznymi, ułatwia termoregulację, również wymianę gazową. Jeśli jednak działanie niektórych czynników na skórę jest zbyt silne, to dochodzi do jej uszkodzenia.

Modzele - powstają wskutek tarcia i ucisku skóry trwającego przez długi czas w tym samym miejscu, zwłaszcza u ludzi, u których pojawia się skłonność skóry do nadmiernego rogowacenia. Modzele występują tylko na dłoniach oraz stopach. Na dłoniach pojawiają się w związku z wykonywaną przez człowieka pracą. Na dłoniach są efektem noszenia ciasnego, niedopasowanego obuwia. Zmiany mają charakter żółtych zgrubień naskórka, którym może towarzyszyć ból. Objawy schorzenia utrzymują się długo, zwłaszcza, że czynnik je wywołujący przez cały czas działa w tym samym miejscu.

Nagniotek - pojawia się tylko na stopach, pojawia się w tym miejscu, gdzie obuwie ciasno przylega do skóry stopy. Wskutek tego powstaje gruba warstwa rogowa, która może ropieć.

Choroby związane ze szkodliwym działaniem słońca

Przede wszystkim należy wymienić tutaj słoneczne oparzenia i schorzenia powstające wskutek długotrwałego oddziaływania słońca na skórę. W drugiej kolejności pojawiają się przebarwienia lub odbarwienia skóry i jej zaniki. Wymienić też należy leki, które wywołują odczyny alergiczne w skórze pod wpływem działania światła słonecznego. Takim lekiem jest np. kotrimoksazol (ogólnie sulfonamidy).

Oparzenie słoneczne - są zmianami pojawiającymi się z powodu nadmiernej ekspozycji skóry na światło słoneczne. Powstają czasem pęcherze lub oddzielający się naskórek.

Zmiany wywołane przewlekłym działaniem słońca

Powstają one nie tylko pod wpływem słońca, ale również wiatru, deszczu czy innych czynników atmosferycznych.

Pelagra -główną przyczyną powstawania tej choroby jest niedobór witamin z grupy B, których brak w organizmie daje efekt w postaci dużej nadwrażliwości na działanie światła słonecznego. Oprócz uczulenia na światło pojawiają się też zmiany w układzie pokarmowym i centralnym układzie nerwowym. Na skórze pojawiają się rumienie i obrzęki. Mogą też pojawiać się pęcherze. Zmiany pojawiają się tam, gdzie skóra jest ciągle eksponowana na działanie słońca. Próba rumieniowa daje odczyn dodatni. Choroba ma postać przewlekłą.

Odczyny porentgenowskie

Są to zmiany skórne pojawiające się po naświetleniu promieniami rentgenowskimi (nazywanymi promieniami X). Przypuszcza się, że zmiany powstają wskutek uszkodzeń tkanki łącznej i naczyń krwionośnych skóry. Czasem przyczyny pojawienia się objawów chorobowych po naświetleniu skóry promieniami X są spowodowane małymi uszkodzeniami mechanicznymi lub innymi (chemicznymi, fizycznymi, infekcyjnymi). Odczyny porentgenowe można podzielić na bezpośrednie, wczesne oraz późne.

Odczyny późne - występują jako powikłania odczynów wczesnych lub też pojawiają się one od razu, nie poprzedzone wczesnymi; choroba może być efektem ciągłego narażenia na małe dawki promieni X (u ludzi pracujących przy aparatach RTG). W miejscu naświetlenia skóra jest cienka i zmienia czasem barwę. Mogą powstawać też głębokie owrzodzenia, które z czasem niekiedy dają zmiany nowotworowe. Perspektywy związane z wyleczeniem nie są obiecujące. Zmiany są raczej nieuleczalne.

Choroby spowodowane nadmiernym i nieprawidłowym rogowaceniem

Rogowiec dłoni oraz stóp - zaliczany jest do schorzeń przekazywanych genetycznie (z rodziców na dzieci), a więc schorzenie rodzinne. Zmiany na skórze mają postać symetryczną, polegają na przerastaniu warstwy rogowej naskórka, pojawiają się na skórze dłoni i stóp. Zrogowaciałe zmiany są mocno odgraniczone, natomiast skóra otaczająca miejsca zmienione chorobowo jest zaczerwieniona. Choroba cechuje się wysoką potliwością dłoni oraz stóp.

Znana jest wrodzona odmiana choroby. Jej objawy pojawiają się niedługo po urodzeniu i mogą się utrzymywać do końca życia człowieka. W przypadku odmiany późnej objawy występują w późniejszym okresie dzieciństwa i nie mają tak ostrego charakteru, jak odmiana wrodzona, jednak z czasem przybierają na sile.

Należy pamiętać, że skóra jest częścią naszego ciała narażoną na działanie czynników pochodzących ze świata zewnętrznego, gdyż stale pozostaje z nim w kontakcie. Jej zadaniem jest nie tylko oddzielać środowisko wewnętrzne organizmu od tego świata, ale też łączyć nasz organizm ze światem zewnętrznym. Skóra jest pośrednikiem w wymianie cieplnej i gazowej. Często jednak bywa narażona na działanie szkodliwych czynników. Skóra powinna stanowić podstawową i pierwszorzędną barierę dla drobnoustrojów, jednak czasem nie udaje się jej spełnić swojej funkcji.