Dodaj do listy

Mchy oraz paprocie (rozmnażanie i budowa paproci, rozmnażanie mchów)

Rozmnażanie paproci

W szczytowej części łodyżki zlokalizowane są płciowe organy. Tutaj w kropli deszczu lub rosy z męskiego organu przepływa ruchliwa, opatrzona wiciami, drobniutka męska gameta Gameta komórka rozrodcza żeńska (jajo) lub męska (plemnik). Gamety męskie są zwykle małe i ruchliwe, wydalane z męskiego narządu rozrodczego, muszą odszukać gametę żeńską i zapłodnić ją. Gameta... Czytaj dalej Słownik biologiczny do żeńskiego organu, gdzie ulega zespoleniu z żeńską gametą, tworząc zygotę jednokomórkową. Z zygoty tworzy się nowa roślina, która ma postać łodyżki bezlistnej. Swą dowolną częścią ona wrasta w szczyt Szczyt najwyżej położony punkt wypukłej formy terenu (np. góry, grani, pagórka, wzgórza, wydmy).
Czytaj dalej Słownik geograficzny
ulistnionej rośliny, pobierając z niej wodę i pokarm. W przeciwieństwie do ulistnionej rośliny samożywnej, roślina bezlistna jest cudzożywna i nie może żyć samodzielnie. Łodyżka bezlistna jest zakończona na szczycie puszką walcowatą, W tej puszce nazywanej zarodnią obecne są jednokomórkowe, bardzo drobne zarodniki, przy pomocy których ta roślina bezlistna rozmnaża się. Gdy tylko dojrzeje zarodnia, wieczko z wierzchu ją przykrywające otwiera się oraz opada. Z niej wysypują się następnie zarodniki, rozsiewane przez wiatr Wiatr postępowy, strumieniowy ruch powietrza w troposferze wywołany różnicą ciśnienia atmosferycznego. Wiatr zawsze wieje od wyżu do niżu. Na poruszające się powietrze ma również wpływ siła Coriolisa. Powoduje... Czytaj dalej Słownik geograficzny na każdą ze stron. Gdy zarodnik Zarodnik spora - jednokomórkowy twór służący roślinom i grzybom do rozmnażania bezpłciowego. Zarodniki zwykle powstają po podziałach mejotycznych (mejospory) - u roślin i wielu grzybów lub mitotycznych... Czytaj dalej Słownik biologiczny spadnie na właściwe podłoże, następuje jego kiełkowanie, wytwarza on początkowo nitkowatą, zieloną, wielokomórkową roślinkę, nazywaną splątkiem, która później daje początek łodyżce ulistnionej mchu.

Budowa paproci

Mchy są w postaci drobnych łodyżek, które pokryte są listkami. Do podłoża przymocowane są przy pomocy chwytników. Budowa wewnętrzna łodyżki jest stosunkowo prosta. Cześć zewnętrzną łodyżki jest okryta przez skórkę, składającą się z pojedynczej warstwy komórek przylegających do siebie ściśle, spełniających rolę okrywającej tkanki. Ona zabezpiecza roślinę przed parowaniem nadmiernym a także wtargnięciem do wewnętrznej części rośliny drobnoustrojów. Pod powierzchnią skórki obecna jest kora, której cześć zewnętrzna zbudowana jest z grubościennych komórek, które tworzą rodzaj Rodzaj jednostka systematyczna - jedna z kategorii w systemie klasyfikacji roślin i zwierząt, wyższa od gatunku, a niższa od rodziny, np. rodzaj szczur obejmuje gatunki: szczur śniady, szczur wędrowny; rodzaj... Czytaj dalej Słownik biologiczny wzmacniającej tkanki, podczas gdy wewnętrzna składa się z miękiszowych komórek cienkościennych. Część środkową łodyżki wypełnia przewodząca tkanka. Jej część zewnętrzna składa się żywych komórek, przewodzi organiczne substancje, wewnętrzna składająca się z martwych wydłużonych komórek, przewodzi wodę wraz z mineralnymi solami. Listki mchów pobierać mogą całą powierzchnią wodę, mają zielone zabarwienie i tworzy je zazwyczaj jedna warstwa komórek.

Budowa mchów

W Polsce występują paprocie, które osiągają czasami wysokość 1m. Ich łodyga jest w formie kłącza i wykazuje skomplikowaną stosunkowo wewnętrzną budowę. Warstwę zewnętrzną stanowi skórka, składająca się z komórek do siebie ściśle przylegających, których ściany usytuowane po zewnętrznej stronie łodygi są zgrubiałe a także nie przenikliwe dla gazów i wody. Pod nią bezpośrednio występuje wzmacniająca tkanka, składająca się z grubościennych komórek. Część środkowa jest wypełniona miękiszową tkanką. Wśród tej tkanki są rozmieszczone pasma przewodzącej tkanki, przechodzące wzdłuż łodygi, nazywane przewodzącymi wiązkami. Środek wiązki jest zajmowany przez wydłużone silnie komórki martwe o zgrubiałych nierówno ścianach, które przeprowadzają wodę. Cząsteczki woda w nich przepływają łatwiej znacznie niż w przewodzącej tkance mchów.

W części zewnętrznej wiązki są cienkościenne i żywe. Wyrastają z łodygi liczne korzenie, pobierające z gleby wodę. Ze szczytu łodygi zagłębionej w glebie wyrasta zgrupowanie liści; one są czasami ozdobne i bardzo duże. Na ich stronie spodniej obecne są liczne zarodnie, które zebrane są w kupki i przykryte zawijką błoniastą.

Rozmnażanie mchów

Zarodnik, jeżeli padnie na podłoże dogodne, kiełkuje oraz wyrasta w roślinkę nową nazywaną przedroślem. Jego postać to sercowaty bardzo drobny płatek. Zbudowane jest ono z pojedynczej warstwy komórek, jest kilkuwarstwowy jedynie po środku. Jest strukturą samożywną.

Przedrośle jest drobne do tego stopnia, iż trudno jest dostrzec je na ziemi wśród pozostałych roślin. Przedrośle jest przytwierdzone do podłoża przy pomocy chwytników. Także na stronie spodniej obecne są organy, które służą do płciowego rozmnażania, jest zatem płciowym pokoleniem czyli gametofitem. Dochodzi do zapłodnienia jedynie w wodnym środowisku, kiedy pod przedroślem występuje wodna warstewka. Męskie gamety opuszczają wtedy męskie organy oraz przepływają do żeńskich organów. W tym miejscu jedna z nich ulega połączeniu z żeńską gametą tworząc zygotę. Powstała struktura rozwija się a także wytwarza roślinę nową, która jest bezpłciowym pokoleniem.