Dodaj do listy

PARKI NARODOWE

PARK NARODOWY, są to obszary o powierzchni ponad 500 ha cechujące się unikalnymi walorami przyrodniczymi i krajobrazowymi o charakterze naturalnym. Tereny nimi objęte podlegają ochronie ze względu na wartości naukowe, kulturowe i estetyczne. W parkach narodowych bardzo znacząco ograniczona jest działalność gospodarcza, a na terenie rezerwatów ścisłych jest ograniczona całkowicie. Ingerencja człowieka ograniczona jest do działań ukierunkowanych na zachowanie lub przywrócenie pierwotnych cech terenów objętych ochroną, oraz udostępnienie ich ludziom w celu wypoczynku i zwiedzania.

BABIOGÓRSKI PARK NARODOWY, został utworzony w 1954 roku, natomiast obszarem chronionym był od roku 1934. Ogólna powierzchnia Parku wynosi 1734 ha, z czego ścisłą ochroną objęto 1061 ha. Zespoły leśne zajmują 91% powierzchni Parku. W 1976 roku UNESCO Unesco Organizacja Narodów Zjednoczonych ds. Oświaty, Nauki i Kultury z siedzibą w Paryżu. Założona w 1946 roku na podstawie Aktu Konstytucyjnego 44 założycielskich państw (w tym Polski). Zajmuje się... Czytaj dalej Słownik geograficzny uznało Babiogórski Park Narodowy za Światowy Rezerwat Biosfery. Masyw Babiogórski zbudowany jest z piaskowca mazurskiego i rozciąga się równoleżnikowo na przestrzeni 11 km. Najwyższym szczytem masywu jest Diablak 1725 m n.p.m. Babia Góra charakteryzuje się regularnym 4-piętrowym układem roślinności górskiej. Spośród 25 zespołów roślinnych na szczególną uwagę zasługują występujący jedynie na tym obszarze zespół wysokogórskiej murawy wapieniolubnej, a także ziołorośla szczawiu alpejskiego. Z roślin naczyniowych występuje około 700 gatunków roślin, w tym 70 gatunków roślin typowo wysokogórskich. W Polsce jedynie na terenie Parku występują okrzyn jeleni oraz rogownica alpejska. Spośród roślin naczyniowych występujących na terenie Parku, 54 gatunki są objęte ochroną. Ponadto na terenie Babiogórskiego Parku Narodowego występuje ok. 200 gatunków mchów, 240 gatunków porostów, 100 gatunków wątrobowców, oraz 650 gatunków grzybów wielkoowocnikowych. Ze świata kręgowców zaobserwowano w Babiogórskim Parku Narodowym 2 gatunki ryb, 6 gatunków płazów, 5 gatunków gadów, 115 gatunków ptaków i 38 gatunków ssaków. W parku występuje między innymi traszki głuszec, cietrzew, pustułka, uszatka, puszczyk uralski, niedźwiedź brunatny oraz wilk. Spośród bezkręgowców występuje 2450 gatunków, z czego 30 gatunków endemicznych na przykład: ryjkowce wysokogórski, a najlepiej poznane są chrząszcze, których jest w Parku ok. 1400 gatunków.

BIAŁOWIESKI PARK NARODOWY, już od 1921 roku był terenem chronionym, a w 1947 roku został uznany za Park Narodowy. Pierwotnie zajmował powierzchnię 5 346 ha, lecz w 1996 roku został powiększony do 10 502 ha. Rezerwat ścisły obejmuje 4 747 ha. UNESCO w 1977 roku uznało Park za Światowy Rezerwat Biosfery, a w 1979 roku uznała za przyrodniczy Obiekt Światowego Dziedzictwa. Na obszarze Parku znajdują się najlepiej zachowane fragmenty polskiej części Puszczy Białowieskiej, objętej ścisła ochroną. Lasy stanowią ponad 90 proc. powierzchni Parku. Na obszarze Parku można wyróżnić 40 rodzajów naturalnych zespołów roślinnych, roślinnych, z czego 22 to zespoły leśno-zaroślowe. W drzewostanie najliczniej występują: świerk, sosna, dąb, olsza czarna, grab i jesion. Wiele wiekowych drzew, głównie dębów, uznano za pomniki przyrody. Na bogatą florę Parku składa się niemal 4 500 gatunków roślin, w tym 700 gatunków roślin naczyniowych, 90 gatunków mchów, 85 gatunków wątrobowców, 250 gatunków porostów oraz ponad 3 000 gatunków grzybów. Spośród rzadkich roślin występują między innymi: obuwik, pełnik europejski, kosaciec syberyjski, arnika górska, turówka wonna. Fauna Fauna ogół gatunków zwierzęcych występujących współcześnie na Ziemi. Powszechnie używa się też formy: fauna ptaków Polski w znaczeniu: ogół ptaków zamieszkujących Polskę. flora.
Czytaj dalej Słownik biologiczny
Parku liczy prawie 10 000 gatunków, w tym 44 gatunki ssaków, 120 gatunków ptaków, 7 gatunków gadów, 12 gatunków płazów, oraz około 8 000 gatunków owadów. Znakiem rozpoznawczym jest żubr, który wyginął na tym obszarze w 1919 roku, ale od 1929 roku był restytuowany i liczy obecnie 250 sztuk. Spośród dużych ssaków można napotkać wilka, rysia, bobra, jelenie.

BIEBRZAŃSKI PARK NARODOWY, został utworzony w 1993 roku i obejmuje obszar ponad 59 tys. ha, co czyni go największym parkiem narodowym na terenie Polski. Ochroną objęte są bagna w pradolinie Biebrzy, stanowiące najcenniejszy obszar torfowiskowo-bagienny w Europie. W parku obszary leśne zajmują 15 544 ha, grunty rolne 18 180 ha a Bagna Biebrzańskie 23 428 ha. To właśnie bagna podlegają szczególnej ochronie ze względu na niesłychanie bogaty świat ptaków tam gniazdujących. Na florę Parku składa się głównie roślinność torfowiskowo-bagienna, lasy łęgowe, olsy, grądy i bory. Wyróżniono 73 rodzaje zbiorowisk roślinnych występujących w Parku. W Biebrzańskim Parku Narodowym stwierdzono występowanie ponad 900 gatunków roślin naczyniowych, z których 67 gatunków jest objętych ochroną, między innymi kosaciec bezlistny, szachownica kostkowata, fiołek torfowy, wełnianeczka alpejska i wierzba borówkolistna. W Parku występuje 17 gatunków roślin pochodzenia północnego oraz relikty glacjalne: brzoza niska, wierzba lapońska, wełnianeczka alpejska, skalnica torfowiskowa, turzyca strunowa. W składzie niezwykle bogatej fauny znajdują się wszystkie występujące w Polsce duże ssaki Ssaki stałocieplne kręgowce lądowe, niektóre wtórnie wodne (delfin, płetwal). Wszystkie ssaki oddychają płucami (płuca pęcherzykowate), mają czterodziałowe serce (2 przedsionki, 2 komory) i dwa obiegi krwi... Czytaj dalej Słownik biologiczny z rysiem, wilkiem, wydrą, łasicą, bobrem oraz łosiem włącznie. Zaobserwowano ponad 270 gatunków ptaków, z których 180 gniazduje na terenach bagien. Można tu spotkać objętego ochroną, dubelta, wodniczkę, rybitwę czarna, rybitwę małoskrzydłą, orlika grubodziobego. W Parku można także spotkać 12 gatunków płazów, 5 gatunków gadów i 37 gatunków ryb. Bezkręgowce są słabiej poznaną grupą zwierząt. Dotychczas zarejestrowano występowanie: około 800 gatunków motyli, 700 gatunków chrząszczy, 450 gatunków pająków oraz 339 innych gatunków bezkręgowców.

BIESZCZADZKI PARK NARODOWY, został utworzony w 1973 roku. Powierzchnia Parku wynosi obecnie 27064 ha podczas gdy, początkowo było to jedynie 5587 ha. Ścisłą ochroną objęto 4 997 ha lasów i połonin. W 1991 roku UNESCO uznało międzynarodowy polsko-słowacko-ukraiński obszar Karpaty Karpaty łańcuch górski powstały w czasie orogenezy alpejskiej, znajdujący się w środkowej Europie. Zbudowane są głównie ze skał osadowych, lecz występują tu także skały magmowe i przeobrażone.... Czytaj dalej Słownik geograficzny Wschodnie za Rezerwat Biosfery. W jego skład po Polskiej stronie poza Bieszczadzkim Parkiem Narodowym wchodzą Cieśniańsko-Wetliński Park Krajobrazowy oraz Park Krajobrazowy Doliny Sanu. Park chroni przyrodę Bieszczadów Zachodnich obejmując ich najwyższe partie, wraz z najwyższym szczytem Tarnicą 1346 m n.p.m. W Bieszczadach nie występuje górny regiel porośnięty przez bór świerkowy i kosówke. Górną granicę lasu stanowią skarłowaciałe buki regla dolnego. Ponad lasem występują charakterystyczne łąki górskie - połoniny. Roślinność leśną stanowią buczyna karpacka, olszyna karpacka, dolnoreglowe bory świerkowe. Na florę Parku składa się 750 gatunków roślin naczyniowych, w tym 175 gatunków górskich alpejskich i subalpejskich oraz 23 gatunków wschodniokarpackich. Ochroną gatunkową objętych są 42 gatunki roślin. Na terenia Parku mają jedyne w Polsce stanowiska ciemiężyca biała, tojad taurycki, pszeniec biały, wilczomlecz karpacki. Występuje tutaj ponad 200 gatunków mchów oraz 300 gatunków porostów. Fauna Bieszczadzkiego Parku Narodowego liczy ponad 200 gatunków kręgowców, w tym 40 dużych ssaków. Swoje siedliska ma tutaj żbik, niedźwiedź, ryś i wilk. Z ponad 150 gatunków ptaków na szczególną uwagę zasługuje orzeł przedni oraz gadożer. Gady występują licznie 7 gatunków. Można napotkać tutaj będącego pod ścisłą ochroną węża Eskulapa.

DRAWIEŃSKI PARK NARODOWY, został utworzony w 1990 roku na obszarze 8 626 ha i obejmuje głownie lasy, z czego ścisłą ochroną objęto 386 ha. Park chroni najciekawsze obszary młodoglacjalne równin sandrowych. Krajobraz parku tworzą pagórki kemowe, rynny polodowcowe, wytopiska zajęte przez różnej wielkości jeziora. Większość Parku 82 proc. porastają lasy, a 13 proc. zajmują rzeki Rzeki Największe rzeki świata: Wielkość rzeki można rozpatrywać w 3 kategoriach: długości, wielkości dorzecza oraz wielkości przepływu.
Po analizie danych z poniższej tabeli można uznać, że...
Czytaj dalej Słownik geograficzny
i jeziora. Wyróżniono 27 zespołów roślin wodnych, torfowiskowych i leśnych. Florę Parku tworzy około 700 gatunków roślin naczyniowych, spośród których 43 gatunki są objęte ochroną Są to między innymi chamedafne północna, pajęcznica liliowa, żurawina drobnolistna, rosiczka, storczyki, wawrzynek wilczełyko, turzyca ptasie łapki czy krwistoczerwony krasnorost. Fauna Parku jest bardzo bogata i obejmuje 40 gatunków ssaków, w tym wydrę, bobra, borsuka, jenota. Spośród 130 gatunków ptaków warto wymienić puchacza, orlika krzykliwego, bielika, gągoła, rybołowa, pliszki górskiej. Występuje tutaj również 13 gatunków płazów oraz 7 gatunków gadów w tym będący pod ochrona żółw błotny. W wodach parku występuje 37 gatunków ryb.

GORCZAŃSKI PARK NARODOWY został utworzony w 1980 roku i obejmuje tereny o powierzchni 6 744 ha, z czego ścisła ochroną objęto 2 850 ha. Ten górski Park porastają w 95 proc. lasy z wyraźnym piętrowym układem roślinności. Regiel dolny tworzą buczyny z zespołami buczyny karpackiej, a także bory jodłowe. Regiel górny porośnięty jest borem świerkowym. Flora Flora świat roślin. Ogół gatunków roślin występujących w danym czasie na określonym terenie, np. flora naczyniowa Pienin, flora Puszczy Kampinoskiej, flora Polski. fauna.
Czytaj dalej Słownik biologiczny
Parku jest reprezentowana przez 940 gatunków roślin naczyniowych, w tym 134 gatunki górskie, wśród których występują rzadkie i nietypowe, takie jak zarzyczka górska, przywrotnik gorczański, chaber miękkowłosy. Na terenie Gorczańskiego Parku Krajobrazowego 30 gatunków roślin jest objętych ochroną. Odnotowano występowanie ponad 250 gatunków mchów i 450 gatunków porostów. Faunę tworzy 37 gatunków ssaków. Występują tutaj między innymi ryś, wilk, żbik, niedźwiedź. Około 100 gatunków ptaków reprezentują cietrzew, głuszec, jarząbek, puchacz, kruk, orzechówka. W Parku występuje 11 gatunków płazów, między innymi salamandra plamista, traszki, ropucha szara, kumak górski

KAMPINOSKI PARK NARODOWY, został utworzony w 1959 roku i zajmuje obszar 35 721 ha. Jest drugim pod względem wielkości parkiem narodowym w Polsce. Park obejmuje tereny Puszczy Kampinoskiej, porastającej wzgórza wydmowe przedzielone zabagnionymi obniżeniami w dolinach rzek. Znajdują się tutaj najlepiej zachowane na terenie Europy wydmy śródlądowe. Strukturę Parku stanowią w przeważającej mierze lasy - 75 proc., grunty orne - 15 proc., oraz bagna - 3 proc. Roślinność Puszczy Kampinoskiej została silnie zmieniona przez działalność człowieka. Przeważają bory sosnowe, a niewielki udział lasów liściastych reprezentują przede wszystkim dęby i jesiony. Występuje sporo nieleśnych zespołów roślinnych, zbiorowiska łąkowe, szuwarowe, mszysto-turzycowe. Bogata flora Kampinoskiego Parku Narodowego liczy ponad 1 300 gatunków roślin naczyniowych. Ochronie podlega 69 gatunków roślin, między innymi: chamedafne północna, zimoziół północny, gnidosz królewski, wielosił błękitny i wężymord stepowy. W Parku odnotowano obecność 120 gatunków mchów, 25 gatunków wątrobowców i 150 gatunków porostów. Fauna Parku jest oceniana n 15000 gatunków, z czego 280 gatunków objęto ochroną gatunkową. Najliczniejsze są owady Owady najliczniejsza w świecie zwierząt gromada. Owady są lądowymi, tchawkodysznymi stawonogami. Mimo dużej rozmaitości kształtów i rozmiarów u wszystkich owadów plan budowy jest taki sam. Okryte chitynowym... Czytaj dalej Słownik biologiczny reprezentowane przez ponad 2000 gatunków, ptaki Ptaki gromada stałocieplnych kręgowców. Ptaki posiadają zdolność do aktywnego lotu, co pociągnęło za sobą szereg przystosowań w ich budowie i fizjologii. Mają opływowy kształt ciała, kończyny... Czytaj dalej Słownik biologiczny ponad 200 gatunków, 6 gatunków gadów, 13 gatunków płazów i 48 gatunków ssaków. Z rzadkich ssaków występuje tutaj między innymi łoś, bóbr europejski, ryś.

KARKONOSKI PARK NARODOWY, powstał w 1959 roku i obejmuje powierzchnię 5 562 ha, z czego ochroną ścisłą objęto 1 719 ha. W 1992 roku UNESCO powołało polsko-czeski Rezerwat Biosfery "Karkonosze", w skład której wchodzi między innymi Karkonoski Park Narodowy. Położony w Karkonoszach Park chroni najwyższe partie Sudetów i Karkonoszy. W Parku występuje wyraźny układ piętrowy roślinności. Dolny regiel porasta buk tworzący zespoły żyznych i kwaśnych buczyn sudeckich. Natomiast górny regiel porasta świerk tworzący na wysokościach powyżej 1 000 m n.p.m. świerczynę górnoreglową. Piętro subalpejskie powyżej 1250 m n.p.m. tworzą zbiorowiska kosówki, wysokogórskie borówczyska bażynowe, zarośla reliktowej wierzby lapońskiej. Flora Karkonoszy liczy 900 gatunków roślin naczyniowych, 450 gatunków mszaków i niemal 400 gatunków porostów, oraz 150 gatunków grzybów. Na terenie Parku znajduje się ponad 40 gatunków roślin chronionych, jaki endemicznych, np.: skalnica śnieżna, gnidosz sudecki, dzwonek karkonoski. Faunę kręgowców reprezentuje 50 gatunków ssaków, ponad 150 gatunków ptaków, oraz 6 gatunków płazów, 5 gatunków gadów, oraz 3 gatunki ryb. Wśród ptaków występują interesujące gatunki górskie oraz arktyczne, między innymi skalnica śnieżna, gnidosz sudecki, płochacz halny.

MAGURSKI PARK NARODOWY, powstał w 1995 roku i obejmuje powierzchnię 19 439 ha. Park położony jest w Beskidzie Niskim na obszarze źródliskowym rzeki Wisłoki. Ekosystemy leśne dominują w parku i stanowią niemal 90 proc. jego powierzchni. Są to przeważnie kompleksy starych naturalnych drzewostanów z wyraźnym charakterem piętrowym. W reglu dolnym dominuje żyzna buczyna karpacka. Występują także bory jodłowe i jodłowo-świerkowe. Stwierdzono występowanie 800 gatunków roślin naczyniowych w tym 45 gatunków górskich oraz 70 gatunków podlegających ochronie. Występują tutaj między innymi: kozłek trójlistkowy, tojad, pokrzyk wilcza jagoda, podrzeń żebrowiec, dziewięćsił bezłodygowy, storczyki, oraz goździk kosmaty. Fauna jest ostoją wielu cennych i zagrożonych wyginięciem zwierząt. Ocenia się, że na terenie Parku występuje około 200 gatunków zwierząt podlegających ochronie. Na terenie Magurskiego Parku Narodowego można spotkać między innymi: orła przedniego, orlika krzykliwego, trzmielojada, niedźwiedzia brunatnego, rysia, żbika, wilka i wydrę, a także salamandrę plamistą, traszki, kumaka górskiego, gniewosza plamistego. Wśród bezkręgowców królują rzadkie i zagrożone gatunki owadów: z motyli paź żeglarz, paź królowej oraz chrząszcze: nadobnica alpejska i kozioróg bukowiec.

NARWIAŃSKI PARK NARODOWY, powstał w 1996 roku na powierzchni 7 350 ha. Obejmuje przede wszystkim bagienne tereny Narwi. Rzeki, jeziora, bagna oraz tereny podmokłe zajmują 90 proc. powierzchni Parku. Wśród zespołów roślinnych dominują szuwary turzycowiskowe, szuwary trzcinowe oraz roślinność wodna. Wiele zbiorowisk roślinnych należy do niespotykanych w innych rejonach kraju. Spośród wyodrębnionych ponad 200 gatunków roślin naczyniowych 13 gatunków jest objętych ochroną. Wielkim bogactwem Narwi są ptaki. Stwierdzono w Parku występowanie niemal 200 gatunków ptaków, spośród których 180 gatunków na tutaj swoje lęgowiska. Bardzo licznie występują okitniczka, potrzos, brzęczka, trzcinniczek, krzyżówka, kropiatka, zielonka, rybitwa czarna, bąk, błotniak stawowy. Tereny Parku zasiedla około 40 gatunków ssaków miedzy innymi łoś, wydra oraz bóbr. Środowisko wodne jest bogate w 22 gatunki ryb. W Parku obfituje także w 13 gatunków płazów

OJCOWSKI PARK NARODOWY, powstał w 1956 roku i jest najmniejszym parkiem narodowym w Polsce. Zajmuje powierzchnię 2 146 ha, z czego ścisłą ochroną zostało objętych 251 ha. W skład Parku wchodzą najpiękniejsze fragmenty Wyżyny Krakowskiej, a położony jest w Dolinach Prądnika i Sąspówki. Ojcowski Park Narodowy wyróżnia się urozmaiconą rzeźbą krasową, na którą składają się strome wąwozy zbudowane z wapieni wraz z towarzyszącymi ostańcami krasowymi osiągającymi 50 m wysokości na przykład, "Maczuga Herkulesa", czy "Igła Deotymy". Oprócz wąwozów, dolin i jarów występuje tutaj około 200 jaskiń, z których największa "Grota Łokietka" ma 270 m długości. Flora Parku obejmuje około 1000 gatunków roślin naczyniowych, w tym ponad 50 gatunków górskich oraz ponad 100 gatunków ciepłolubnych. Występuje tutaj największy polski storczyk - obuwik pospolity, chaber miękkowłosy, stepowa trawa - ostnica Jana oraz jedynie tu rosnąca w Polsce macierzanka wczesna. W Parku doliczono się 110 gatunków mszaków, 73 gatunków wątrobowców, 370 gatunków porostów, oraz 1140 gatunków grzybów.

Świat zwierzęcy Ojcowskiego Parku Narodowego jest również bardzo licznie reprezentowany. Ocenia się, że na terenie Parku występuje ponad 10 000 różnych gatunków zwierząt. Spośród ssaków występują: borsuk, orzesznica, gronostaj oraz bóbr, 15 gatunków nietoperzy. Wśród ptaków stwierdzono 134 gatunki. Najliczniejszą grupę stanowią owady, liczące około 4600 gatunków, w tym 1700 gatunków chrząszczy, ponad 950 gatunków błonkówek i 1075 gatunków motyli.

PIENIŃSKI PARK NARODOWY, w obecnym kształcie został utworzony w 1954 roku i obejmuje 2 346 ha, z czego ścisłą ochroną zostało objętych 750 ha. Park obejmuje środkową część Pienin, złożoną z Pienin Czorsztyńskich, masywu Trzech Koron, oraz Pieniek wraz z widowiskowymi przełomami Dunajca. Pasmo zbudowane jest z jurajskich i kredowych skał wapiennych oraz młodszych łupków piaskowców i zlepieńców. Lasy porastają 70 proc. Parku, głównie buczyna karpacka, jedlina, las jaworowy, a także reliktowe laski sosnowe i olszynka karpacka. Wyjątkowo bogatą florę tworzy około 1 100 gatunków roślin naczyniowych, a wśród nich gatunki górskie i reliktowe, jak złocień Zawadzkiego, jałowiec sawina, mniszek pieniński i pszonak pieniński. Na terenie Parku wyróżniono 400 gatunków glonów, ponad 330 gatunków mchów i wątrobowców, oraz 400 gatunków porostów, a także około 1 000 grzybów. Fauna to między innymi 61 gatunków ssaków, 170 gatunków ptaków, 10 gatunków płazów, 6 gatunków gadów i 16 gatunków ryb, oraz około 5 000 gatunków bezkręgowców. Do osobliwości występujących na terenie Parku można zaliczyć mysz małooką, ryjówkę górską i zębiełkę karliczkę.

POLESKI PARK NARODOWY, został utworzony w 1990 roku i obejmuje obszar 9 644 ha. Park obejmuje ekosystemy zaroślowo-leśne, torfowo-bagienne, oraz wodne. Roślinność jest silnie zróżnicowana, a wyróżniono tutaj ponad 200 zespołów roślinnych. Zbiorowiska leśne są reprezentowane przez bory mieszane i bagienne, olsy i zarośla wierzbowo-kruszynowe. Łącznie zajmują około 42 proc. powierzchni Parku. W Poleskim Parku Narodowym występuje duże udział zbiorowisk nieleśnych między innymi turzycy strunowej, turzycy torfowej, wysokich oraz podmokłych łąk. Flora Parku obejmuje około 1 000 gatunków roślin naczyniowych, naczyniowych, w tym 58 gatunków objętych ochroną, 170 gatunków rzadkich oraz około 150 gatunków północnych. Występują tutaj między innymi: rosiczki, pełnik europejski, gnidosz królewski, goździk pyszny, goryczka wąskolistna i gorzkawa, kosatka kielichowata, kosaciec syberyjski, storczyki, nasięźrzał pospolity, grzybień północny, groszek Groszek J. Broszkiewicz wielka, większa, największa, bohater główny; wraz z Iką przeżywa trzy tytułowe przygody.
Wygląd: "Groszek jest starszy i większy od Iki - nie tak znowu, by było to rażące...
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - gimnazjum
błotny, pływacz średni, tłustosz dwubarwny, dzwonecznik wonny. Fauna Parku to36 gatunków ssaków, w tym wilk, wydra, gronostaj, łoś, 150 gatunków ptaków, w tym 17 silnie zagrożonych jak orzeł przedni, orzeł bielik, orlik grubodzioby, orlik krzykliwy, żuraw, brodźce, gęś gęgawa, wodniczka. Występuje tutaj również 21 gatunków ryb, 12 gatunków płazów, oraz 6 gatunków gadów, w tym bardzo liczna populacja Populacja podstawowa jednostka ekologiczna; zespół osobników danego gatunku występujących na określonym obszarze, np. populacja saren w lesie lub szczupaków w jeziorze. Każda populacja posiada charakterystyczną... Czytaj dalej Słownik biologiczny żółwia błotnego

ROZTOCZAŃSKI PARK NARODOWY, został utworzony w 1974 roku. Jego powierzchnia wynosi 8 483 ha, z czego ścisłą ochroną objęto 809 ha. Park położony jest na Roztoczu Środkowym. Krajobraz tworzą zalesione pasma wzgórz kredowych i wapiennych przecięte doliną rzeki Wieprz. Lasy zajmują 93 proc. powierzchni Parku. Przeważają naturalne zbiorowiska leśne. Gatunkiem porastającym ponad połowę lasów jest sosna. Znaczny jest udział jodły i buka. Wyróżniono 17 zespołów leśnych między innymi buczynę karpacką, jodłowy bór mieszany, bory sosnowe. Spośród zespołów nieleśnych są tu zbiorowiska torfowisk przejściowych i niskich.

Flora Parku liczy ponad 750 gatunków roślin naczyniowych, w tym 40 prawnie chronionych, oraz 100 gatunków roślin rzadkich. Można tu spotkać zimoziół północny, bagnicę torfową, turzycę strunową, paprotnik Browna, obuwik pospolity, czosnek siatkowaty. Na niezwykle bogatą faunę Parku składają się głównie zwierzęta leśne. Z dużych ssaków występują: sarny, dziki, lisy, kuny, borsuki i wilki. W 1982 roku utworzono tutaj ostoję konika polskiego. Na obszarze Parku występuje około 190 gatunków ptaków, w tym 135 lęgowych. Na terenie Parku obecny jest między innymi orlik krzykliwy, trzmielojad, bocian czarny, dzięcioł białogrzbiety, muchówka mała i białoszyja, gołąb siniak, czyż oraz pliszka górska. Spośród gadów są tutaj liczne jaszczurki, żmija zygzakowata, zaskroniec oraz żółw błotny, a z płazów występują traszka grzebieniasta, rzekotka drzewna, grzebiuszka ziemna, ropucha zielona i kumak nizinny.

SŁOWIŃSKI PARK NARODOWY, został założony w 1967 roku i zajmuje powierzchnię 18 618 ha, z czego pod ścisłą ochroną znajduje się 5 935 ha. W 1977 roku UNESCO uznało Słowiński Park Narodowy za Rezerwat Biosfery. Park jest położony w środkowej części Wybrzeża Słowińskiego i obejmuje unikalny nadmorski obszar z wędrującymi wydmami i przymorskimi jeziorami. Lasy stanowią 25 proc. Parku, wody 54 proc., a łąki około 4 proc. Występują tu różne zespoły roślinne: zespoły wodne, pionierskie, różnego rodzaju torfowiska, inicjalne zbiorowiska piaskowe, nadmorskie bory bażynowe. Flora Parku liczy ponad 850 gatunków roślin naczyniowych, z których 50 podlega ochronie gatunkowej, w tym liczne rośliny charakterystyczne dla terenów nadmorskich wydm. Występuje tutaj między innymi: mikołajek nadmorski, sit bałtycki, lnica wonna, wrzosiec bagienny, woskownica europejska, malina moroszka. Ze świta zwierząt na uwagę zasługują ptaki, których jest tutaj ponad 250 gatunków, w tym 150 gatunków lęgowych. Na terenie Parku występuje bielik, orlik krzykliwy, orzeł przedni, batalion, puchacz, kruk, łabędzie i liczne gatunki kaczek. Spośród dużych ssaków są obecne jelenie, sarny, dziki, jenoty.

ŚWIĘTOKRZYSKI PARK NARODOWY, został utworzony w 1950 roku, jego powierzchnia wynosi 7 632 ha, z czego ścisłą ochroną objęto 1 731 ha. Park obejmuje przede wszystkim pasmo najstarszych europejskich gór fałdowych z najwyższymi szczytami Łysicą 612 m n.p.m. oraz Łysą Górą 593 m n.p.m., zbudowanych z piaskowców, łupków i kwarcytów. Osobliwością Parku jest występowanie gołoborzy, czyli szczytów górskich pokrytych rumowiskami kwarcytowymi i pozbawionych roślinności. Na terenie Parku przeważają zbiorowiska leśne, a dominuje bór jodłowy i bór mieszany. Występują również buczyny karpackie, kwaśne, niżowe oraz sudeckie. Flora Gór Świętokrzyskich obejmuje ponad 750 gatunków roślin naczyniowych, naczyniowych, z czego 49 gatunków podlega ochronie. Do najcenniejszych roślin występujących w Parku należą: modrzew polski, zanokcica północna, pióropusznik strusi, kosaciec syberyjski, pełnik europejski, tojad dzióbaty, oraz narecznica szerokolistna. Fauna Świętokrzyskiego Parku Narodowego reprezentowana jest przez około 5000 gatunków zwierząt, w tym 187 objętych prawną ochroną. Wśród ponad 100 gatunków ptaków można napotkać cietrzewia, orlika krzykliwego, włochacza, strzyżyka, mysikrólik. Spośród innych chronionych gatunków na terenie Parku występuje: gniewosz plamisty, traszka górska, ropucha zielona, oraz paskówka.

TATRZAŃSKI PARK NARODOWY, oficjalnie został utworzony w 1954 roku i obejmuje powierzchnię 21 164 ha, z czego ochroną ścisła objęto 11 514 ha. W 1992 roku UNESCO uznało Tatry Tatry najwyższe pasmo górskie łańcucha karpackiego. Zaliczają się do Centralnych Karpat Zachodnich i leżą na granicy Polski i Słowacji. Najwyższym szczytem jest Gerlach na Słowacji (2655 m n.p.m.).... Czytaj dalej Słownik geograficzny za Światowy Rezerwat Biosfery. Park obejmuje obszar najmłodszych polskich gór typu alpejskiego - Tatr. Charakteryzują się one urozmaiconą rzeźbą terenu, na którą składają się strome górskie szczyty,, kotły polodowcowe, jeziora, strumienie oraz jaskinie. Roślinność wykazuje wyraźny piętrowy układ i zróżnicowanie, od lasów jodłowo-bukowych w reglu dolnym, bory świerkowe w reglu górnym, piętro kosówki z traworoślami, piętro alpejskie, po piętro turniowe z porostami i endemiczną kostrzewą niską. Flora Parku liczy ponad 1 000 gatunków roślin naczyniowych. Stwierdzono również występowanie ponad 600 gatunków mszaków, 550 gatunków porostów, 900 gatunków glonów. Na terenie Tatr występuje większość roślin endemicznych Karpat na przykład pszonak Wahlenberga, warzucha tatrzańska, limba, skalnica tatrzańska, ostróżka tatrzańska, dębik ośmiopłatkowy, skalnica gronkowa, goryczki i krokusy oraz szarotka alpejska. Na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego występuje 85 gatunków roślin podlegających całkowitej ochronie. Bogatą faunę Parku cechuje występowanie gatunków endemitów oraz gatunków rzadkich. Osobliwości Parku są kozica i świstak, oraz niedźwiedź brunatny, ryś, wilk, wydra. Do chronionych ptaków obecnych na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego należą: orzeł przedni, sokoły, pomurnik i płochacz halny. W lasów występują głuszec, cietrzew i jarząbek, a także jelenie, sarny i drobne gryzonie

WIELKOPOLSKI PARK NARODOWY, został założony w 1957 roku i obejmuje powierzchnię 7 602 ha, z czego pod ścisłą ochroną znajduje się 259 ha. Park obejmuje najciekawsze tereny Pojezierza Wielkopolskiego. Na rzeźbę terenu składają się: moreny czołowe, rynny polodowcowe, wały ozowe, parowy, drumliny Drumliny formy rzeźby polodowcowej. Niewysokie pagórki (wysokość względna od kilku do kilkunastu metrów), o zarysie zbliżonym do elipsy, zaokrąglonej formie opływowej o długości od 100 do 1000 m. Zbudowane... Czytaj dalej Słownik geograficzny wraz z siecią lewobrzeżnych dopływów Warty. Szata roślinna jest bardzo zróżnicowana i obejmuje 18 zespołów leśno- zaroślowych, 23 zespoły wodno-bagienne, 8 zespołów szuwarowych, a także zespoły łąkowe i murawowe. Wśród lasów zajmujących 85 proc. powierzchni Parku dominują grądy, dąbrowy oraz bór mieszany. Świat roślinny liczy około 900 gatunków roślin naczyniowych, z czego 47 gatunków podlega ochronie.. Ponadto rosną tutaj 174 gatunki mchów, 23 gatunki wątrobowców, 150 gatunków porostów oraz 500 gatunków glonów. Na szczególną uwagę zasługują jarząb brekinia, zimoziół północny, jezierza morska,, jeżyna górecka, kostrzew ametystowa. Fauna Parku liczy około 45 gatunków ssaków, ponad 200 gatunków ptaków, z tego 110 gatunków lęgowych.

WIGIERSKI PARK NARODOWY, został założony w 1989 roku i obejmuje powierzchnię 15 085 ha, z czego pod ścisłą ochroną znajduje się 379 ha. Park zajmuje północno- wschodni kraniec Puszczy Augustowskiej oraz Pojezierze Pojezierze obszar o rzeźbie młodoglacjalnej (polodowcowej), ukształtowany przez ostatnie zlodowacenie w plejstocenie. Jego charakterystycznymi formami są jeziora polodowcowe i wysokie moreny czołowe. W Polsce... Czytaj dalej Słownik geograficzny Suwalskie. Młodoglacjalny krajobraz urozmaicają wzgórza moren czołowych, ozy, kemy, rynny lodowcowe i misy wytopiskowe licznych jezior. Lasy stanowią 61 proc. powierzchni Parku, wody - 19 proc. użytki rolne - 15 proc. Na trenie parku dominują zbiorowiska leśne o charakterze borealnym, z przewagą świerka i sosny. Istotny udział w krajobrazie mają torfowiska - 30 zespołów oraz 11 zespołów wodnych, a także zespoły leśne. Florę Parku reprezentuje ponad 800 gatunków roślin naczyniowych, 200 gatunków mszaków, 300 gatunków porostów, z czego 47 gatunków podlega ochronie. Spotkać można tutaj między innymi storczyki, widłaki, sasankę otwartą, arnikę górską, turzycę delikatną, skalnicę torfowiskową. Fauna Parku liczy 45 gatunków ssaków między innymi wilk, bóbr, łoś i wydra. W Parku gnieździ się około 200 gatunków ptaków., w tym krzyżodziób świerkowy, droździk, orlik grubodzioby, puszczyk mszarny. Spośród 17 gatunków gadów żyje żółw błotny, a w wodach około 30 gatunków ryb. Bezkręgowce reprezentuje 13 gatunków pijawek, 46 gatunków mięczaków, 50 gatunków skorupiaków, oraz około 600 gatunków owadów.

WOLIŃSKI PARK NARODOWY, został. Założony w 1960 roku, a obejmuje powierzchnię 10 937 ha, w tym pod ochroną ścisłą znajduje się 165 ha. Park obejmuje swoim zasięgiem ujście Odry, północno-zachodnią część wyspy Wolin. Dominującym elementem krajobrazu są polodowcowe wzgórza morenowe opadające stromymi brzegami klifowymi do morza i Zalewu Szczecińskiego. W kompleksach leśnych 75 proc. zajmują sosny, resztę stanowią buki i dęby. Flora roślin naczyniowych liczy ponad 1 300 gatunków, z czego ochroną jest objętych 46 gatunków, między innymi wiciokrzew pomorski, grzybieńczyk wodny, pajęcznica liliowata oraz mikołajek nadmorski. U wybrzeży Parku pojawiają się ssaki morskie foka szara, morświn. Na terenie Parku licznie występują ptaki gniazdujące około 200 gatunków z bielikiem oraz ptaki, których trasy przelotów biegną przez Park między innymi: adreony, lodówki, markaczki i mewa srebrzysta.

PARK NARODOWY GÓR STOŁOWYCH, został utworzony w 1993 roku na powierzchni 6 339 ha, z czego pod ścisłą ochroną objęto 376 ha. Park obejmuje unikalne w Polsce piaskowcowe stoliwa o budowie płytowej. Wietrzejąc i rozpadając się tworzą widowiskowe ostańce i labirynty skalne. Flora Parku obejmuje około 650 gatunków roślin naczyniowych, z czego 46 gatunków jest objętych ochroną. Występuje także około 280 gatunków mchów i 120 gatunków wątrobowców. Spośród fauny warta Warta prawy dopływ Odry o długości 808 km (3 miejsce w Polsce). Jej obszar źródłowy znajduje się na Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej.
Czytaj dalej Słownik geograficzny
odnotowania jest obecność orzesznicy, popielicy, koszatki, jarząbka, słonka, bociana czarnego, trzmielojada, kobuza sóweczki i włochatki, puchacza i pustułki.