Dodaj do listy

Polskie Parki Narodowe

Bieszczadzki Park Narodowy.

Przyroda jest wykorzystywana przez człowieka od momentu kiedy się pojawił. Początkowa działalność człowieka w przyrodzie nie powodowała zakłócenia równowagi środowiska. Dopiero w ostatnich kilkudziesięciu latach, gospodarka rabunkowa oraz znaczne zanieczyszczenie spowodowało znaczne zaburzenia w funkcjonowaniu ekosystemów.

Obecnie ma miejsce szereg niekorzystnych zjawisk. Średnio co kilka godzin, wymiera bezpowrotnie jeden gatunek Gatunek zespół organizmów o podobnej budowie, wspólnym pochodzeniu, mogących się swobodnie krzyżować, dając płodne potomstwo. W procesie specjacji powstają nowe gatunki. Gatunek jest podstawową jednostką... Czytaj dalej Słownik biologiczny zwierzęcia. Sukcesywnie rozrasta się dziura ozonowa. Nad niektórymi terenami występują kwaśne deszcze. Większość zaburzeń w pracy ekosystemów spowodowana jest głównie wycinaniem lasów. Ciągłe zmiany środowiska geograficznego, są przyczyną wyniszczenia przyrody i powodują stałe uszczuplanie środowiska przyrodniczego dla kolejnych pokoleń.

Cieszy fakt, że wiele ludzi zrozumiało, iż środowisko naturalne należy chronić i podejmuje w związku z tym na jego rzecz, szereg działań. Ochrona środowiska jest naszym wspólnym interesem.

W Polsce w porównaniu do innych krajów europejskich, mamy jeszcze wiele zakątków z mało zmienioną szatą roślinną a także z rzadką i bardzo bogatą niekiedy florą i fauną.

Najciekawsze okazy, występujące w naturalnym środowisku obserwujemy w rezerwatach i parkach narodowych i w krajobrazowych.

W 1993 roku obszary prawnie chronione zajmowały w Polsce prawie 10% powierzchni. Pod względem ilości terenów chronionych, Polska Polska Rzeczpospolita Polska. Państwo położone w środkowej Europie nad Morzem Bałtyckim. Powierzchnia 312 685 km2. Liczba ludności 38 641 tys. (2001 r.). Stolica Warszawa. Język urzędowy polski. Jednostka... Czytaj dalej Słownik geograficzny plasuje się mniej więcej po środku tabeli. W tym samym czasie bowiem w Niemczech, obszary chronione stanowiły ponad 25 %, w Austrii, około 24%,a w Wielkiej Brytanii około 20%. Dla pocieszenia inne europejskie kraje mają znacznie mniej obszarów chronionych od Polski. I tak w Belgii ochroni podlega zaledwie 2,5 % powierzchni kraju, a w Grecji około 2%.

Spośród wszystkich krajów na świecie, najwięcej przyrody chroni się w Nowej Zelandii i w USA.

Do roku 1996 ilość wszystkich terenów chronionych w Polsce, powiększyła się do prawie 30% całkowitej powierzchni kraju. Najważniejszymi elementami chroniącymi przyrodę są parki narodowe. Oprócz tego do obszarów chronionych zalicza się też parki krajobrazowe, rezerwaty, a także tzw. obszary krajobrazu chronionego. Obszary te obejmują rozległe tereny z naturalnymi i najmniej zmienionymi elementami przyrodniczymi.

Całkowita powierzchnia parków narodowych w Polsce wynosi około 300 tysięcy hektarów, jest to prawie 1% , co stanowi 1% powierzchni naszego kraju.

Cechą terenów chronionych jest wyłączenie ich spod użytkowania człowieka.

Celem tworzenia parków jest ochrona obszarów, posiadających wartościowe elementy przyrody. Niewielka część rezerwatów podlega ochronie ścisłej i jest całkowicie wyłączona z działalności człowieka. Najwyższą formą ochrony w Polsce są parki narodowe. Odznaczają się one niezwykłym bogactwem środowiska przyrodniczego i niepowtarzalnymi zjawiskami. Jest to najskuteczniejsza i najbardziej wszechstronna forma ochrony przyrody.

Definicja "parku narodowego" wg Józefa Zywerta:

Jest to obszar o wielkości przekraczającej 500 hektarów, który wyróżnia się swoistymi walorami krajobrazowymi i przyrodniczymi o naturalnym charakterze. Jest on chroniony ze względu kulturowego, naukowego, estetycznego i in. w parku narodowych nie wolno prowadzić działalności gospodarczej, szczególnie na terenach rezerwatów ścisłych. Działalność taką ogranicza się czasami do kilku zabiegów, mających na celu zachowanie albo przywrócenie początkowych przyrodniczych cech.

Rolą parków narodowych jest przede wszystkim ochrona ekosystemów, cennych pod względem przyrodniczym, ochrona niepowtarzalnych elementów i układów ekologicznych, które mogą łatwo ulegać deformacji, albo ochrona szczególnych zjawisk, często już niespotykanych.

Dodatkowymi celami tworzenia parków mogą być, prócz ochrony przyrody, zadania dydaktyczno- naukowe, turystyczno- rekreacyjne oraz poznawcze.

Na obszarach parków narodowych, nie dochodzi do zakłócania ewolucyjnego rozwoju przyrody, który warunkuje jej ciągłość.

Rola parków narodowych jest także zabezpieczanie puli genowych, zawartych w żywych organizmach. Idea tworzenia obszarów chronionych zrodziła się w wyniku fascynacji ludzi pięknem " dziewiczej przyrody".

Pierwszym parkiem utworzonym na świecie w 1872 roku, był park zlokalizowany na płaskowyżu w Yellowstone. Utworzenie tego parku znalazło wielu zwolenników. Pierwszym parkiem utworzonym w Europie był niemiecki park Luneburger Heide. Powstał on w 1910 roku a jego rola była ochrona wrzosowisk, znajdujących się w dolinie rzeki Rzeki Największe rzeki świata: Wielkość rzeki można rozpatrywać w 3 kategoriach: długości, wielkości dorzecza oraz wielkości przepływu.
Po analizie danych z poniższej tabeli można uznać, że...
Czytaj dalej Słownik geograficzny
Łaby.

Do tej pory powstało prawie 2300 różnych parków narodowych, zlokalizowanych we wszystkich krajach.

W Polsce idea utworzenia parku narodowego pojawiła się już w 1888roku. Wysunięto wówczas postulat utworzenia Tatrzańskiego Parku Narodowego. Ideę tę jednak odrzucono do czasu kiedy Polska odzyskała niepodległość. PTK, czyli Polskie Towarzystwo Krajoznawcze oraz PTT, czyli Polskie Towarzystwo Turystyczne współpracując ze sobą powróciły do pomysłu tworzenia obszarów chronionych.

Podobne cele posiadała także Liga ochrony Przyrody, która wraz z wymienionymi wcześniej stowarzyszeniami postanowiła zająć się ochroną przyrody w Polsce.

Do akcji tej chętnie i aktywnie włączyła się też powstała w 1928 roku Liga Ochrony Przyrody.

Pierwszym utworzonym w Polsce parkiem był Białowieski Park Narodowy.

W Polsce istnieje 22 parki narodowe, zlokalizowane są one we wszystkich częściach Polski:

- Babiogórski,

- Bieszczadzki,

- Biebrzański,

- Bory Tucholskie,

- Gorczański,

- Drawieński,

- Gór Stołowych,

- Karkonoski,

- Narwiański,

- Magurski,

- Ojcowski,

- Poleski,

- Pieniński,

- Roztoczański,

- Świętokrzyski,

- Słowiński,

- Tatrzański,

- Woliński,

- Wigierski,

- Wielkopolski i in.

Jeden z polskich parków został doceniony przez organizacje światowe. Białowieski Park Narodowy został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa Przyrodniczego oraz Kulturowego.

Do Rezerwatów Biosfery zaliczono następujące parki narodowe:

- Babiogórski,

- białowieski,

- Bieszczadzki,

- Karkonoski,

- Słowiński,

- Tatrzański.

Dodatkowo Słowiński i Biebrzański Park Narodowy należą do terenów błotno- wodnych, które chronione są na mocy konwencji Ramsar.

Parki te również są typowane przez Polskę do obszarów należących do Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Przyrodniczego UNESCO.

W Polsce mamy także rezerwaty międzynarodowe. Są nimi: Rezerwat Łuknajno, Karaś, Siedem Siedem Siedem to symbol kosmosu, stworzenia, przestrzeni, boskości, świętości, doskonałości, zdrowia, mądrości, wytrwałości, inteligencji, przygody, uporu, oszustwa, bólu, konfliktu, zwycięstwa.
...
Czytaj dalej Słownik symboli literackich
Wysp, Świdwie oraz Słońsk.

Parki narodowe chronią szczególne skarby polskiej przyrody. Dzięki tym obszarom możliwe jest obcowanie z pięknem, nietkniętym żadną działalnością człowieka oraz poznawanie nieskończonej mądrości przyrody. Parki narodowe uważane są za naturalne, swoiste muzea przyrody, w których obowiązują specyficzne, zapstrzone rygory. Większość Parków Narodowych posiada własne muzea przyrodnicze, które gromadzą okazy fauny oraz flory, które charakteryzują dany park. W takich placówkach gromadzi się także historię parku, łącznie z wydarzeniami historycznymi. Parki narodowe bardzo licznie są odwiedzane przez turystów, dlatego konieczne staje się oszacowanie dla parku ' pojemności" turystycznej, gdyż nadmiar turystów może zakłócić funkcjonowanie ekosystemów.

Fale turystów niosą za sobą niszczenie oraz ubożenie form przyrodniczych. Turyści wchodzący na teren parku narodowego powinni być zaznajomieni z regułami i przepisami tam obowiązującymi.

Zasady takie ustalane są przez specjalnie powoływane do tego organizacje oraz przez samą przyrodę.

Przed wejściem na obszar chroniony znajduje się zazwyczaj tablica, informująca o zasadach których powinno się przestrzegać. Właściwe zachowanie pozwoli cieszyć się naszym dziedzictwem.

Charakterystyka Bieszczadzkiego Parku Narodowego.

Lokalizacja:

Bieszczadzki Park Narodowy znajduje się w Karpatach. Jest to trzeci pod względem wielkości Park Narodowy w Polsce, graniczący z Ukrainą oraz ze Słowacją.

W 1973 roku, Park ten obejmował około 60 km2. Była to powierzchnia chroniąca tylko niewielki obszar cennych terenów, gdyż był to jedynie kompleks Kompleks termin wprowadzony przez Freuda i stosowany w psychoanalizie na określenie zespołu idei, uczuć tkwiących w podświadomości, u podstaw których leżą sprzeczne uczucia (zazwyczaj miłość i nienawiść).... Czytaj dalej Słownik terminów literackich połonin oraz niewielki obszar lasów.

W kolejnych latach obszar parku znacznie zwiększono. Ochroną objęto obszar leśny oraz kompleksy roślinności półnaturalnej, która pojawiła się na terenie istniejących tu niegdyś osad.

Bieszczadzki Park Narodowy powiększono także w latach późniejszych o obszary łąk, znajdujących się na terenach Beniowa, Bukowca i Waryńskie.

Obecna powierzchnia tego parku przekracza 29 tyś hektarów. Planuje się także powiększenie jej o tereny leżące w Dolinie Sanu, sięgające aż do pasma Otrytu oraz o tereny zlewni rzeki Solinki.

Bieszczadzki Park Narodowy jest od 1992 roku, częścią Międzynarodowego Rezerwatu Biosfery o nazwie " Karpaty Karpaty łańcuch górski powstały w czasie orogenezy alpejskiej, znajdujący się w środkowej Europie. Zbudowane są głównie ze skał osadowych, lecz występują tu także skały magmowe i przeobrażone.... Czytaj dalej Słownik geograficzny Wschodnie".

Rezerwat ten składa się z kilku części położonych na obszarach;

- polskim ( w jego skład po tej stronie granicy wchodzą dwa parki krajobrazowe-Doliny Sanu oraz Ciśniańsko- Wetliński i cały obszar Parku Bieszczadzkiego),

-słowackim ( Park Narodowy Połoniny),

- ukraińskim ( Nadsański Park Krajobrazowy oraz Użanski Park Narodowy).

Bieszczadzki Park Narodowy obejmuje swoim zasięgiem obszary górskie z bardzo dobrze zachowaną flora Flora świat roślin. Ogół gatunków roślin występujących w danym czasie na określonym terenie, np. flora naczyniowa Pienin, flora Puszczy Kampinoskiej, flora Polski. fauna.
Czytaj dalej Słownik biologiczny
i fauną. Lasy stanowią prawie 80% całej powierzchni parku. Cechują się one bardzo wysoka naturalnością, a w niektórych miejscach ich charakter jest nawet całkowicie pierwotny.

Dodatkowo różnorodność gatunków i biocenoz jest znaczna. Naturalne zespoły lasów i obszarów nieleśnych posiadają ogromną zdolność do denaturalizacji.

Halicz, Kopa Bukowska, Krzemień.

Sukcesja trwa tutaj nieprzerwanie, spowodowała ona wykształcenie się na połoninach oraz w lasach szczególnego i unikatowego charakteru tych terenów. Obszarów takich nie spotykamy na żadnych innych terenach górskich w Europie Środkowej.

Liczba gatunków roślin naczyniowych wynosi blisko 760 a około 30 spośród nich to przybysze wschodniokarpaccy. Gatunkami endemicznymi Bieszczadzkiego Parku Narodowego są pszeniec biały, przywrotnik turkulski, lepnica karpacka i in.

Najcenniejszymi gatunkami parku są jednak rośliny wysokogórskie. Wśród 70 różnych gatunków wymienić możemy zawilca narcyzowego, widłaka alpejskiego, prosiennicznika jednogłówkowego i in.

66 gatunków spotykanych na terenie parku jest objęta ścisłą ochroną gatunkową.

Gatunki synantropijne stanowią niewielki procent całej flory ( 10 %), co świadczyć może o znacznej przewadze naturalnej flory.

Bardzo bogata pod względem gatunkowym jest flora niższych roślin. Możemy tu spotkać ponad 300 różnych porostów oraz 200 gatunków mszaków i przede wszystkim wiele gatunków grzybów. Spośród wszystkich grzybów na szczególna uwagę zasługuje boczniak wetliński, należący do endemitów bieszczadzkich.

Pietra roślinne w Bieszczadach przyjmują swoisty charakter. Strefy roślinne układają się pionowo. Wyróżniamy tu trzy strefy roślinne, związane głównie z klimatem.

  1. Piętro pogórza, sięgające do wysokości 500 metrów n.p.m.
  2. Piętro regla dolnego, obejmujące tereny o wysokości od 500 do 1150 metrów n.p.m.
  3. Piętro wysokogórskie, połoniny, obejmujące tereny powyżej 1346 metrów n.p.m.

Nie ma tu piętra górnoreglowego ani pietra kosodrzewiny. Sądzi się, że jest to przyczyną działania czynników antropogenicznych i klimatycznych.

Dominującym zbiorowiskiem roślinnym w Bieszczadach są lasy lub kolejne ich stadia sukcesywne. Występują tu także połoniny oraz zbiorowiska nieleśne, które występują głównie na terenach dolin. Udało się do tej pory opisać 24 zbiorowiska roślinności leśnej i około 60 nieleśnych zbiorowisk ( 34 z nich występują na połoninach). Ostatnio udało się także opisać kilka zespołów endemicznych, wschodniokarpackich.

Do ważniejszych z nich należą zarośla olszowe kose, jaworzyna ziołoroślowa, ziołorośla kwieciste, połoninowe, a także murawa bliźniaczkowi i traworośle z występującym tu śmiałkiem darniowym i in.

W Bieszczadzkim Parku Narodowym występuje znaczna ilość gatunków, które są bardzo rzadkie w Europie lub są gatunkami zagrożonymi. W Bieszczadach można spotkać duże populacje niedźwiedzi, wilków a także rysia. Gatunki te stanowią bardzo cenny element bieszczadzkiej przyrody.

Najliczniejszy spośród roślinożerców jest jeleń. Jego liczebność oceniono na około 6 osobników na hektar.

W latach sześćdziesiątych podjęto próbę reintrodukcji żubra. Żubry bardzo łatwo zaadoptowały się do tutejszych warunków a populacja Populacja podstawowa jednostka ekologiczna; zespół osobników danego gatunku występujących na określonym obszarze, np. populacja saren w lesie lub szczupaków w jeziorze. Każda populacja posiada charakterystyczną... Czytaj dalej Słownik biologiczny urosła do około 100 osobników.

Na terenie parku można spotkać także populacje saren, dzików czy łosi. Udała się tu także reintrodukcji bobra. Obecnie prowadzona jest hodowla Hodowla dział gospodarki rolnej, zajmujący się otrzymywaniem bardziej przydatnych gospodarczo, nowych odmian roślin uprawnych i zwierząt, na zasadzie specjalistycznych zabiegów takich jak np. selekcja materiału... Czytaj dalej Słownik geograficzny zachowawcza ginącej już rasy huculskiego konia.

Bieszczadzki Park Narodowy obfituje w wiele gatunków ptaków. Występuje tu kilka gatunków ptaków drapieżnych, takich jak orlik krzykliwy, orzeł przedni, sokół wędrowny, orzełek włochaty, gadożer, trzmielojad, liczne są także sowy puszczyk uralski czy puchacz.

Występuje tu także niezwykle rzadki gatunek węża Eskulapa, którego najliczniejsza populacja występuje w korycie Sanu.

W faunie bieszczadzkich bezkręgowców, występują wyraźne wpływy wschodniokarpackie. Koncentrują się tu gatunki chronione i rzadko spotykane, mające tu jedyne w Polsce stanowisko.

Gatunkami typowymi dla Karpat Wschodnich są pierścienice (Allolobophora carpathica), i owady Owady najliczniejsza w świecie zwierząt gromada. Owady są lądowymi, tchawkodysznymi stawonogami. Mimo dużej rozmaitości kształtów i rozmiarów u wszystkich owadów plan budowy jest taki sam. Okryte chitynowym... Czytaj dalej Słownik biologiczny (Isophya stysi) a także pajęczaki (Siro carpathicus)

Zasadnicze cele ochrony w Parku:

Głównymi celami ochrony w Bieszczadzkim Parku Narodowym jest ochrona krajobrazu Wschodnich Karpat, wraz z osobliwymi formami i charakterystycznym układem pięter klimatyczno- roślinnych. Ochronie podlegają także rzadkie gatunki i zbiorowiska wysokogórskie, biocenozy z bogatą różnorodnością ssaków i ptaków.

Skuteczniejszą ochronę zapewnia tu bardzo niski stopień zaludnienia, które wynosi mniej niż cztery Cztery Liczba cztery symbolizuje wszechświat materialny, cztery pory roku, cztery strony świata, cztery kwadry księżyca, cztery wiatry, cztery wieki ludzkości, cztery rzeki Hadesu, cztery konie Apokalipsy,... Czytaj dalej Słownik symboli literackich osoby na jeden kilometr kwadratowy.

Edukacja ekologiczna i turystyka.

W Bieszczadach znajduje się niezwykle cenny region turystyczny, szczególnie dla jeździectwa, turystyki pieszej, kolarstwa górskiego a także narciarstwa biegowego.

Ze względu na to, ze ponad 70 % parku podlega ochronie ścisłej, konieczne jest przygotowanie odpowiednich turystycznych szlaków a także ścieżek przyrodniczych. Konieczny jest także stały nadzór nad zwiedzającymi, celem przestrzegania przez nich regulaminu Parku.

Na terenie Parku preferowana jest zwłaszcza turystyka Turystyka odbywanie podróży z własnej woli w celach wypoczynkowych, sportowych lub poznawczych.
Czytaj dalej Słownik geograficzny
piesza, w ty celu wyznaczono na terenie Bieszczad wiele szlaków turystycznych.

Istotną rolą służb w parku jest rozwijanie ekologicznej edukacji. Naukowo-Dydaktyczny ośrodek, położony w Ustrzykach Dolnych stale prowadzi edukację w kilkunastu bieszczadzkich szkołach oraz realizuje liczne warsztaty przyrodnicze.