Dodaj do listy

Choroby bakteryjne

Bakterie

Bakterie należą do najmniejszych i najliczniej występujących form życia w przyrodzie. Ich obserwacja możliwa jest tylko dzięki mikroskopom. Zasiedlają w bardzo dużej ilości wszystkie środowiska na Ziemi. Część spośród nich to organizmy pasożytnicze, występujące wewnątrz albo na powierzchni ciała innych organizmów. Wiele spośród tych organizmów, unosi się wraz z prądami powietrza w atmosferze.

Bakterie to organizmy u których nie obserwujemy jądra komórkowego. Są to więc organizmy prokariotyczne.

Buduje je galaretowata plazma, w której zatopione są pozostałe organelle oraz kolista nić DNA. Cytoplazma Cytoplazma pozajądrowa część protoplazmy komórki eukariotycznej obejmująca także błonę komórkową. Składa się z cytoplazmy podstawowej zwanej hialoplazmą oraz zawieszonych w niej organelli. W niektórych... Czytaj dalej Słownik biologiczny otoczona jest przez miękką błonę komórkową. Klasyfikacja bakterii opiera się na kształcie ich komórki.

Wyróżniamy okrągłe ziarniaki, podłużne pałeczki, zakrzywione przecinkowce, spiralne krętki. Pojedyncze komórki mogą tworzyć kolonie, ziarenkowce, łączące się w pary tworzą dwoinki, niektóre mogą tworzyć grona, jeszcze inne występują w postaci łańcuchów.

Budowa komórki bakteryjnej jest bardzo prosta, a szybki wzrost umożliwia intensywne podziały. Na powierzchni komórki bardzo często występują organelle, umożliwiające bakteriom poruszanie się. Są to rzęski lub fimbrie. Mogą również występować inne struktury powierzchniowe takie jak otoczka śluzowa, ściana komórkowa czy błona protoplazmatyczna.

Rola bakterii w środowisku jest nieoceniona. Mogą one wiązać azot z atmosfery, dzięki temu pierwiastek ten staje się dostępny dla roślin. Niektóre bakterie Bakterie organizmy jednokomórkowe niekiedy tworzące układy zbudowane z kilku luźno ze sobą związanych komórek. Zaliczane są do królestwa Monera. Wielkość bakterii wynosi od 0,2 do kilkudziesięciu µm.... Czytaj dalej Słownik biologiczny wykorzystuje człowiek do produkcji niektórych związków. Bakterie wykorzystywane są zarówno przez przemysł spożywczy jak i chemiczny do wytwarzania niektórych związków takich jak np. kwasy octowy. Bakterie te w czasie przeprowadzania procesów metabolicznych, wytwarzają jako produkty uboczne te właśnie związki.

Bakterie wymagają jednak pewnych warunków bytowania. Ich wzrost i liczebność zależy od ilości dostępnego pokarmu, wysokości temperatury a także innych czynników środowiskowych. Jeśli warunki nie spełniają wymagań życiowych, bakterie mogą wstrzymywać swój metabolizm i wzrost i przechodzić w stan życia utajonego, czyli w anabiozę. Bakterie wysychając tworzą grudę cytoplazmy a następnie otaczają się grubą warstwą cytoplazmy. Powstaje w ten sposób przetrwalnik, który może żyć bardzo długo nawet 30 lat a po tym czasie, jeśli warunki środowiska staną się sprzyjające, potrafi powrócić do normalnego życia. Dodatkowo formy przetrwalnikowe mogą być wraz z powietrzem przenoszone czasem na bardzo duże odległości , co zapewnia rozprzestrzenianie się bakterii. W czasie epidemii, zasięg choroby może być ze względu na rozprzestrzenianie się przetrwalników bardzo szeroki. Niedawno udało się odkryć przetrwalnik bakteryjny pochodzący z bardzo odległych czasów prehistorii. Przetrwalnik ten mimo znacznego upływu czasu był w stanie odtworzyć swój metabolizm i zaczął się rozmnażać. Może to świadczyć o znacznym przystosowaniu tych organizmów do różnych warunków życia.

Wszystkie znane bakterie to organizmy jednokomórkowe. Obecnie znanych jest kilka tysięcy różnych gatunków.

Pod względem zapotrzebowania na tlen, bakterie możemy podzielić na bezwzględne tlenowce, które rozwijają się tylko w środowisku zawierającym tlen, oraz na bezwzględne beztlenowce, które pod wpływem tlenu giną. Istnieją też formy pośrednie dla których tlen jest obojętny.

W grupie bakterii wyróżniamy formy autotroficzne oraz heterotroficzne. Heterotrofy Heterotrofy organizmy odżywiające się cudzożywnie. Nie potrafią wyprodukować materii organicznej z nieorganicznej i muszą ją pobierać ze środowiska. Do heterotrofów należy większość bakterii, grzyby, zwierzęta... Czytaj dalej Słownik biologiczny to organizmy pobierające gotowy pokarm ze środowiska, gdyż w odróżnieniu od autotrofów nie są w stanie go wytworzyć z prostych związków organicznych.

Bakterie autotroficzne wykorzystują albo światło słoneczne albo proste związki chemiczne jako źródło energii.

Pod wpływem energii potrafią wytworzyć z bardzo prostych związków nieorganicznych substancje odżywcze.

Heterotrofy pobierają ze środowiska gotowy pokarm. Wiele bakterii nie jest w stanie sama się poruszać, dlatego niektóre bakterie szukają sobie żywiciela, który "rozniesie" bakterie na nowe środowiska.

Istnieją bakterie, które wchodzą w związki symbiotyczne z innymi organizmami. Gospodarzem może być zarówno roślina jak i zwierzę. Do najczęściej podawanych przykładów symbiozy bakterii z roślina zaliczamy symbiozę roślin motylkowych i bakterii brodawkowych. Bakterie te od rośliny dostają substancje pokarmowe oraz środowisko bytowania, a odpłacają roślinie wiązanym przez nie azotem, który jest niezwykle cennym pierwiastkiem biogennym.

Do ciekawych związków symbiotycznych ze zwierzętami należy symbioza enterobakterii, które żyjąc w układach pokarmowych pozwalają na rozkładanie nieprzyswajalnych normalnie przez zwierze związków.

Bakterie występujące w żołądku krów umożliwiają trawienie pokarmu roślinnego.

Bakterie ( E. coli) mogą także bytować w jelitach człowieka, ale nie wyrządzają tu żadnej szkody. Co więcej mogą syntetyzować niektóre witaminy np .K i nie dopuszczają innych bakterii, które mogą być chorobotwórcze na zajmowaną przez siebie niszę ekologiczną. Takie układy oparte są na komensalizmie.

Duża grupa bakterii jest jednak pasożytami, które wyrządzają znaczne szkody w organizmie żywiciela. Bakterie takie wydzielają do organizmu żywiciela toksyczne substancje, które mogą wywoływać bardzo niekorzystne skutki. Związki te to toksyny, które w niektórych przypadkach mogą być bardzo zjadliwe. Jeśli drobnoustroje Drobnoustroje mikroorganizmy - organizmy jednokomórkowe o różnej przynależności systematycznej - bakterie, sinice, pierwotniaki oraz niektóre glony i grzyby. Odgrywają dużą i różnorodną rolę w przyrodzie... Czytaj dalej Słownik biologiczny chorobotwórcze, czyli patogeny znajdują się w niepożądanym miejscu to mogą wywoływać objawy choroby.

Patogeny bakteryjne atakują wszystkie grupy organizmów żywych na Ziemi. Wyróżniamy choroby bakteryjne u ludzi, zwierząt oraz u roślin.

Najczęstszymi chorobami roślin są:

-zgnilizna roślin

Chorobę tę wywołuje kilka różnych gatunków bakterii. Na skutek toksyn bakteryjnych dochodzi do rozkładu tkanek i komórek w obrębie tkanki roślinnej. Tworzy się 'cuchnąca', półpłynna masa. Zgniliźnie mogą ulec wszystkie części ciała rośliny ale choroba Choroba występuje wtedy, gdy bodźce zewnętrzne są zbyt silne lub działają zbyt długo, przy równoczesnym zmniejszaniu się zdolności przystosowania organizmu.
Czytaj dalej Słownik biologiczny
ta głównie atakuje kłącza, korzenie spichrzowe, cebule i bulwy.

Wśród chorobowych zmian wyróżniamy zgniliznę brunatną u drzew pestkowych oraz ziarnkowych, nazywaną moniliozą, zgniliznę Twardzikowi, która atakuje fasole, tytoń, ziemniaki, pomidory marchew, buraki. Zapobieganie tej chorobie polega na niszczeniu pożniwnych zakażonych resztek.

-czarna zgnilizna

Jest to choroba bakteryjna, która powoduje czernienie liści kapusty oraz gnicie Gnicie beztlenowy rozkład białek lub innych związków azotowych pod wpływem mikroorganizmów. W procesie gnicia powstają proste związki nieorganiczne, które mogą być pobierane ze środowiska przez autotrofy.... Czytaj dalej Słownik biologiczny marchwi. Zwalczanie i zapobieganie tej zgniliźnie opiera się na uprawianiu roślin odpornych, niszczeniu chorych okazów, odkażaniu ziemi w plancie.

-zgnilizna mokra ziemniaka

Jest to choroba atakująca bulwy ziemniaka. Narażone są ziemniaki przechowywane w przechowalniach czy kopcach. Miąższ zakażonego ziemniaka gnije i tworzy mazistą, brunatną i śmierdzącą masę. Bakterią wywołującą to schorzenie jest Erwinia carotovora. Zapobieganie tej zgniliźnie opiera się na sadzeniu tylko zdrowych ziemniaków i selekcji bulw w kopcach.

- zwykły parch ziemniaka

Na bulwach ziemniaczanych powstają strupy, zajmujące niekiedy znaczną powierzchnię. Wywoływany jest przez promieniowce Streptomyces scables.

Wśród chorób bakteryjnych zwierzęcych wyróżniamy:

-posocznicę (sepsa)

Jest to stan bardzo ostrego zakażenia w obrębie ustroju, które wywołane jest wysiewem do krwi toksyn lub samych zarazków. Mogą one pochodzić z ogniska pierwotnego zakażenia takiego jak czyrak czy ropień. Zarazki z krwi tworzą przerzuty. Posocznica rozwija się w momencie gdy zarazki są bardzo zjadliwe i jest bardzo dużo a organizm ma obniżona ochronę immunologiczną, co ma miejsce w czasie wyniszczających chorób.

Patogenami, które wywołują posocznicę są paciorkowce, gronkowce, pneumokoki, pałeczki okrężnicy( E. coli), meningokoki i in. Choroba ta charakteryzuje się wysoka gorączką, dreszczami oraz zmianami w obrębie narządów.

- zaraza dziczyzny i bydła ( pastereloza)

Jest to posocznica krwotoczna, która występuje u bydła. Infekcja Infekcja zakażenie
Czytaj dalej Słownik biologiczny
rozpoczyna przez układ pokarmowy lub oddechowy. W wyniku choroby podwyższa się temperatura, następują obrzęki głowy, gardła, szyi, pojawiają się biegunki. Ochrona przed tą chorobą są szczepienia ochronne. Jeśli dojdzie do pojawienia się tej choroby zakażone zwierzęta zabija się.

-rozpadnica pszczół

Jest to odmiana posocznicy, która atakuje pszczoły. Zarazki wywołujące tę chorobę( Pseudomonas apisepticus) wnikają przez układ oddechowy. Choroba wywołuje ospałość, utratę zdolności latania, brak apetytu u pszczół. Zakażone owady nieprzyjemne pachną, co przez pszczoły, strażniczki odbierane jest jako sygnał do ataku.

Leczenie polega na podawaniu antybiotyków oraz przestrzeganiu zasad higieny w ulach.

-botriomkoza

Inna nazwa tej choroby to piasecznica. Atakuje ona konie ale mogą zdarzyć się przypadki zachorowań u świń i bydła. Choroba objawia się owrzodzeniami w miejscu uszkodzeń skóry.

-zołza

Jest zaraźliwa i ostra choroba młodych źrebiąt i koni. Objawami są zapalenie błon śluzowych w górnych drogach oddechowych, ropnie węzłów chłonnych, gorączka. Czasem może być przyczyną śmierci.

- różyca

Jest to zakaźna choroba świń, która pojawia się w okresie letnim. Do objawów należą gorączka, wysypka lub siniejące plamy na skórze. Leczenie polega na podawaniu antybiotyków. Zapobieganie w formie podawania szczepionek ochronnych.

Choroba ta może być zagrożeniem również dla innych zwierząt takich jak bydło, owce, konie czy psy. Również może poprzez np. uszkodzenie ciała zaatakować człowieka.

- choroba ryjowa

Jest to zakaźne zapalenie nosa, często zanikowe, które występuje u świń. Głównym objawem jest wyciek z nosa, czasem zniekształcenie lub zanikanie nosowych małżowin , zniekształcenie kości szczęk oraz zaburzona równowaga.

- cholera Cholera choroba bakteryjna wywoływana przez przecinkowca cholery (Vibrio cholerae). Jest groźną chorobą o dużej zakaźności. Prowadzi do szybkiego i niebezpiecznego dla organizmu odwodnienia. Przenosi się... Czytaj dalej Słownik biologiczny drobiu

Jest to pastereloza ptaków domowych. Do objawów należą utrata apetytu, gorączka, ciemne zabarwienie grzebieni. Lecenie polega na podawaniu szczepień ochronnych oraz antybiotyków.

- biała biegunka młodych kurcząt

Jest to choroba śmiertelna wywołana przez Salmonella pullorum, która wywołuje głównie biegunkę. Na tę chorobę zapadają nie tylko kurczęta ale także indyki i bażanty. Zwalczanie choroby możliwe jest przez szybkie jej wykrycie i wyeliminowanie zarazków.

- mykoplazmoza

Jest to choroba atakująca indyki i kury, powodowana przez bakterie Mycoplasma gallisepticum. Bardziej narażone są zwierzęta trzymane w niewłaściwych warunkach higienicznych. Pomimo, iż doszło do wyleczenia ptaki nadal pozostają nosicielami i przekazują bakterie poprzez jaja na potomstwo. Objawem tej choroby jest wyciek z nosa, utrudniony oddech, zahamowanie wzrostu, niedokrwistość, zapalenie spojówek i in.

Leczenie polega na podawaniu antybiotyków i zachowaniu właściwych warunków higieny.

Choroby bakteryjne zwierzęce bardzo często mogą przechodzić poprzez różne drogi na człowieka.

Do chorób zwierzęcych i ludzkich możemy zaliczyć:

- gruźlicę zwierząt

Jest to groźna choroba, która wywołuje prątek należący do typu bydlęcego, ptasiego albo ludzkiego.

Zakażenie tą chorobą odbywa się zazwyczaj poprzez przewód pokarmowy. Do zakażenia może dojść w momencie gdy zwierzęta są karmione mlekiem chorych krów lub odpadkami mięsnymi w których zlokalizowane są ogniska chorobowe. Prątki mogą się również przedostać do organizmu poprzez drogi oddechowe albo przez błony płodowe, w przypadku gdy ciężarna samica jest chora.

Gruźlica występuje nie tylko u bydła ale może pojawiać się również u drobiu. Aby uniknąć dalszego zakażenia ważna jest izolacja Izolacja uniemożliwienie krzyżowania się osobników populacji, co powoduje brak przepływu genów między nimi. Z czasem prowadzi to do różnicowania się puli genowej dwóch grup pierwotnie należących do jednej... Czytaj dalej Słownik biologiczny zdrowych zwierząt i usuwanie osobników chorych. Gruźlica zwierząt może być zakaźna także dla człowieka. Należy do chorób odzwierzęcych.

- bruceloza

Jest to choroba która atakuje zwierzęta jak i ludzi. W zależności od zaatakowanego gatunku może mieć ona różne objawy i wywoływać inne zaburzenia. Przenosi się na człowieka poprzez skórę oraz błony śluzowe a także przez układ pokarmowy. Zwierzęta zarażają się zazwyczaj na drodze płciowej.

Bruceloza może być wywoływana przez kilka gatunków bakterii. I tak, Brucella melitensis wywołuje bezpłodność u kóz, u człowieka jest przyczyna gorączki maltańskiej. Brucella abortus suis, prowadzi do poronień u świń. Brucella abortus bovis, wywołuje chorobę Banga Banga M. Bułhakow Mistrz i Małgorzata, bohater epizodyczny; pies Poncjusza Piłata, ogromny, szary, z zaostrzonymi uszami. Bał się burzy. Jedyna istota, którą procurator kochał. Towarzyszył mu zawsze,... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum ludzi a u zwierząt, zwłaszcza krów poronienia.

W przebiegu brucelozy pojawia się wysoka gorączka, bóle stawowe, osłabienie, zapalenie jąder u mężczyzn.

Najcięższe przypadki brucelozy spowodowane są gorączka maltańską, gdyż wywołuje ona zapalenie opon

mózgowych. Leczenie tej choroby jest bardzo trudne i może czasami trwać latami.

Do chorób bakteryjnych człowieka możemy zaliczyć:

- botulizm

Jest to zatrucie kiełbasianym jadem, bakterii Clostridium botulinum. Jad taki pojawia się w niewłaściwie przygotowanej i przechowywanej żywności. Objawami, które mogą się pojawiać w krótszym lub dłuższym okresie od spożycia są zaburzenia widzenia, suchość w ustach, zaparcie stolca, gdyż ustaje perystaltyka jelit.

W zależności od ilości spożytego jadu choroba może mieć odmienny przebieg. Cięższe przypadki poprzez porażenie mięśni oddechowych, mogą prowadzić do zgonu.

Na tę chorobę wrażliwe są niektóre zwierzęta w tym bydło, owce, ptaki, konie czy norki.

Niszczenie toksyn Clostridium botulinum następuje w wysokiej temperaturze, dlatego ważne jest właściwe przygotowywanie posiłków.

- dur brzuszny

Nazywany jest inaczej tyfusem brzusznym. Jest to ostra choroba epidemiczna, która wywołuje pałeczka Salmonelli. Zakazić można się poprzez kontakt z zakażonym lub jego wydzielinami, przez zakażone produkty a także wodę. Okres wylęgania się choroby trwa około dwóch tygodni, kiedy to w jelicie cienkim zachodzą zmiany chorobowe. W tym czasie następuje stopniowy wzrost gorączki, biegunki lub zaparcia stolca, powiększa się śledziona. Częstym powikłaniem w botulizmie jest krwotok jelitowy, który może wystąpić przy uszkodzeniu jamy otrzewnej. Innymi powikłaniami są zapalenia dróg moczowych a także mięśnia sercowego.

W przypadku tej choroby istotna jest izolacja chorych w szpitalu zakaźnym. Leczenie polega na przyjmowaniu antybiotyku, którym może być chloromycyna oraz przestrzegania odpowiedniej diety, półpłynnej albo płynnej a przy tym wysokokalorycznej. Ważne jest przeprowadzanie szczepień ochronnych oraz wykrywanie osób, które są nosicielami. Najczęściej wykonuje się to poprzez badania kału wśród pracowników mających kontakt z żywnością. Istotna jest tez rola właściwej edukacji zdrowotnej.

- cholera

Jest to bardzo niebezpieczna i ostra choroba zakaźna , wywoływana przez bardzo zaraźliwego przecinkowca cholery. Objawami są gwałtowne biegunki i wymioty, które prowadza do odwodnienia organizmu. Jeśli warunki środowiska są dla tej bakterii bardzo sprzyjające potrafi bardzo się rozmnożyć i wywołać epidemię. Czas od momentu zakażenia do pojawienia się objawów może wynosić od paru godzin do paru dni. Choroba ma ostry początek, występują biegunki oraz wymioty. Pojawia się chrapliwy głos, sucha skóra, zaostrzone rysy twarzy, które świadczą o odwodnieniu ustroju.

Spada temperatura ciała, maleje ciśnienie tętnicze krwi ale tętno podnosi się. W takim przypadku nastąpić może zapaść i zgon. Głównym działaniem w czasie leczenia jest wyprowadzenie organizmu ze stanu odwodnienia oraz podawanie odpowiednich antybiotyków takich jak detreomycyna czy oksyterlacyna oraz witamin.

Chorobie tej należy jednak zapobiegać. Konieczne jest stałe kontrolowanie źródeł wody, hospitalizacja chorych na oddziałach zakaźnych oraz stosowanie szczepień pozwalających na unikniecie choroby.

-angina

Jest to ostre zapalenie podniebiennych migdałków, które wywołują wirusy i bakterie. Pierwszymi objawami jest podwyższona temperatura, częste bóle głowy, rozbicie psychiczne oraz silny ból gardła, który uniemożliwia przełykanie. Migdałki ulegają przekrwieniu i pokrywają się nalotem. Podniebienne łuki i podniebienie są nabrzmiałe i bardzo przekrwione.

Do czynników, które sprzyjają chorobie należą: spożywanie zimnych napojów i pokarmów oraz przemarznięcie ciała. Leczenie polega na podawaniu salicylanów lub sulfonamidów albo antybiotyków. Częstymi powikłaniami anginy są ropnie wokół migdałków. Ropnie te mogą wymagać czasami przecięcia. Może niekiedy dochodzić do pojawiania się przewlekłego zapalenia migdałków. Takie przewlekłe zapalenia mogą być źródłem zakażenia, dlatego często wykonuje się tzw. wytłuszczenia migdałka. Zapalenie migdałka może prowadzić pośrednio do choroby reumatycznej, choroby nerek czy serca.

-gruźlica

Jest to odmiana ludzkiej gruźlicy, która wywołują prątki gruźlicy, nazywane także prątkami Kocha. Inną używaną nazwą dla gruźlicy jest tuberkuloza. W wyniku tej choroby dochodzi do powstawania zmian w obrębie zaatakowanych narządów. Mają one postać gruzełkowatą, pojawiają się guzki, niewielkich rozmiarów, czasem bardzo gęsto rozsiane. Problem pojawia się jeśli grudki te osiągają większy rozmiar, gdyż rozpadają się wówczas, tworząc charakterystyczną serowata masę. Zarazić się możemy najczęściej od człowieka chorego, z którym się kontaktujemy, człowiek ten stanowi szczególne źródło zakażenia, jeśli ma otwartą postać gruźlicy i zaczyna prątkować, czyli uwalnia do środowiska znaczne ilość bakterii.

Notuje się także zachorowania na te chorobę w wyniku kontaktu z chorymi zwierzętami.

Najczęściej drobnoustroje wywołujące gruźlicę wnikają przez układ oddechowy ( drogą kropelkową lub osadzają się na pyłach), ale mogą się też przedostawać poprzez skore czy układ pokarmowy. Jeśli zawiodą bariery organizmu i zarazek zagnieździ się w tkance i powoduje powstanie odczynu zapalnego, który stanowi ognisko pierwotne. W miarę powielania się ilości prątków ognisko zapalne powiększa się a proces zapalny,

poprzez węzły chłonne może się rozprzestrzenić na cały organizm.

Jest to pierwotny zespół gruźlicy. W większości przypadków proces ten zostaje opanowany, organizm jest w stanie opanować chorobę na tym etapie. Powstałe zmiany ulegają zabliźnieniu.

Czasem człowiek nie jest nawet świadomy toczącego się procesu chorobowego, gdyż nie ma wyraźnych skutków klinicznych. W czasie pierwotnego zakażenia następuje wytworzenie przeciwciał, które można stwierdzić we krwi po wykonaniu próby tuberkulinowej. Takie przeciwciała nie są jednak ochroną przed kolejnym zakażeniem. Skuteczną bronią przeciw gruźlicy jest poddawanie się serii specjalnych szczepionek o nazwie BCG. Jedno szczepienie pozwala uchronić się gruźlicą przez czas około 3 lat.

Umiejscowienie odczynów zapalnych może być rozmaite. Wyróżniamy gruźlicę układu oddechowego, szczególnie płuc, inne odmiany to np. grypa Grypa choroba wirusowa o dużej zakaźności. Pojawia się okresowo i często ma charakter lokalnej epidemii. Wirus grypy cechuje się dużą zmiennością antygenową, więc przebycie grypy nie uodparnia na... Czytaj dalej Słownik biologiczny poza płucna, grypa nerek, jelit, kości i węzłów chłonnych. Mimo, iż gruźlica umiejscawia się w jednym narządzie to cały organizm podlega chorobie i niezbędne jest leczenie ogólne. Podaje się głównie odpowiednie leki zwalczające mnożące się bakterie, niezbędne jest przebywanie we właściwym klimacie oraz stosowanie właściwej diety. Istotne jest leczenie objawów, leczenie miejscowe a czasem nawet chirurgiczne.

- dyfteryt

Inna nazwa tej choroby to błonica. Jest to zakaźna choroba wywoływana przez maczugowce błonicy. Choroba ta atakuje głównie dzieci Dzieci Z. Nałkowska Medaliony - Dorośli i dzieci w Oświęcimiu, bohaterowie autentyczni; dzieci przybywające do Oświęcimia nie miały wielkich szans przetrwania. Mniejsze i słabsze natychmiast kierowano... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum w wieku przedszkolnym, ale to nie jest regułą, gdyż mogą się nią zarazić ludzie w każdym wieku. Zarazić się można przez kontakt z chorym człowiekiem albo od nosiciela, poprzez drogę kropelkową lub bezpośredni kontakt. Czas od zakażenia do wystąpienia objawów chorobowych trwa około tygodnia. Głównymi objawami są osłabienie, bóle gardła, gorączka, migdałki ulegają zaczerwienieniu i powstają na nich błoniaste, szarawe naloty. Z ust wydziela się nieprzyjemny, mdły zapach, szyja ulega pogrubieniu na skutek opuchlizny. Jeśli nie podejmie się właściwego leczenia może dojść do ciężkich powikłań, zwłaszcza ze strony układu nerwowego oraz krążeniowego. Przebieg dyfterytu może być czasem bardzo gwałtowny i ostry oraz może mu towarzyszyć silne ogólne zatrucie organizmu.

Czasami dochodzi do pojawienia się błonicy skóry i nosa. Choroba wywołana przez maczugowce błonicy wymaga bezwzględnie hospitalizacji. W czasie jej przebiegu stosujemy penicylinę oraz surowicę antytoksyczną.

Chorobie tej należy jednak zapobiegać, a więc unikać kontaktu z chorymi dziećmi, izolacja nosicieli i chorych, a przede wszystkim stosowanie systematycznych szczepień ochronnych.