|
|
||||||||||
| Autor: | Ksenia |
| Strony maszynopisu (a4): | 2,0 |
| Strony rękopisu (a5): | 4,9 |
| Ocena nauczyciela |  |
| Komentarz nauczyciela: |
| poprawne opracowanie, ładny styl |
| Średnia ilość gwiazdek: | 3,29 |
| Oceń pracę |
 |
| pdst. | gimn. | liceum | studia |
| Brykowisko | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Najświeższe galerie na Brykowisku
Ostatnio dołączyli do brykujących
Ostatnio dodali prace
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Liceum » Język polski » Biografie |
Sklepy cynamonowe - Bruno Schulz
Pablo Picasso - życiorys
25 października 1881 roku w Maladze (Hiszpania) przyszedł na świat człowiek, który zmienił oblicze dwudziestowiecznej sztuki, nazywał się - Pablo Ruiz Picasso. Jego ojciec, Jose Ruis Blanco, był nauczycielem rysunku i to on udzielał mu pierwszych lekcji, on też odkrył niepowtarzalny talent syna. Już w wieku czternastu lat Picasso rozpoczął studia na Akademii Sztuk Pięknych w Barcelonie, potem kształcił się w Madrycie, by w końcu (1900 r.) wyjechać do Francji. Wkrótce Paryż stał się jego domem. Zamieszkał na Montmartrze, dzielnicy poetów i malarzy.
| R E K L A M A | czytaj dalej ↓ |
Pierwsze jego dzieła zdradzają silny wpływ twórczości van Gogha i Lautreca. W tym czasie (1900 - 1904) większość obrazów Picassa utrzymana jest w tonacji niebieskiej, toteż okres ten nazywa się błękitnym. Tematyka okresu błękitnego skupia się na przedstawieniach prostych ludzi, często są to postacie związane ze światem cyrku. Powstały wówczas takie obrazy jak: "Życie"(1903), "Stary gitarzysta" (1903), "Prasowaczka" czy (1904). Charakterystyczną cechą malarstwa tego okresu jest wydłużanie postaci. Od razu rysował świetnie, zdecydowanie wyciągając kontur.
Później (1904 -1905) nastąpiła wyraźna zmiana w kolorystyce obrazów Picassa, teraz zaczęły dominować odcienie różu. Ten tzw. okres różowy wiązał się też ze zmiana stylistyki na bardziej subtelną i delikatną. Jest to także czas fascynacji kulturą Afryki. Picasso był pod wrażeniem egzotyki tamtejszej sztuki i włączał jej elementy do własnej twórczości. Pewne elementy tej fascynacji ujawniły się w obrazie "Panny z Awignon" (1907). Dzieło dalekie jest od estetyki naturalizmu, współcześni odbiorcy byli zaszokowani niespotykanym połączeniem elementów realizmu z deformacją. Obraz przedstawia pięć kobiet, trzy ukazane są w sposób niemal realistyczny, dwie mają karykaturalne twarze, przypominające właśnie afrykańskie maski rytualne. Całość daje efekt silnych emocji, zwierzęcego prymitywizmu i krzyku. Dodatkowym zabiegiem jest tu geometryzacja kształtów.
Kolejny etap twórczości Picassa to faza kubizmu (1909 - 1917), który ewoluuje od analitycznego przez syntetyczny po krystaliczny. Zapowiedzią tego kierunku był portret Gertrudy Stein, a jego realizacją m.in. "Portret Kahnweilera"(1910) czy "Butelka aperitifu"(1913).
Lata dwudzieste to czas wyjazdów do Włoch i fascynacji tamtejszym malarstwem, pod wpływem tej sztuki Picasso tworzy kompozycje w stylu klasycznym m.in. "Czytającą" (1921) i "Źródło" (1921), jest to powrót do realizmu, ale jednocześnie artysta kończył dzieła kubistyczne.
W roku 1926 zwrócił się w stronę surrealizmu, obrazy z tego okresu tchną ruchem, dynamiką, są zdeformowane i zaskakujące, należą do nich m.in. "Taniec"(1915) i "Kąpiące się kobiety"(1928). Podróż do Hiszpanii przyniosła odnowienie w twórczości Picassa elementów typowo hiszpańskich, w 1934 roku namalował on serię obrazów, podejmujących motyw korridy (np. "Minotauromachia" 1935-1936). Jednym z jego najsłynniejszych dzieł jest obraz zrujnowanej "Guernicki". Płótno pochodzi z 1937 roku i jest manifestacją postawy antywojennej. W czasie II wojny malarz przebywał w okupowanym Paryżu, nie przerywając swojej pracy, po wojnie rozszerzył zakres podejmowanej tematyki, malował sceny mitologiczne i fantastyczne, powrócił do obrazów figuralnych, chętnie przedstawiał też pejzaże.
Picasso próbował też, i to z powodzeniem, swoich sił w innych dziedzinach sztuki, zajmował się grafiką, scenografią kostiumami teatralnymi, rzeźbił, tworzył ilustracje książkowe, próbował nawet pisarstwa.
Pablo Picasso zmarł 8 kwietnia 1973 roku w Mougnis (Francja).
