Autor:

Maja Kraft

Strony maszynopisu (a4):	1,0
Strony rękopisu (a5):	2,6

Ocena nauczyciela

Komentarz nauczyciela:

minimum informacji, podstawowe słownictwo

Średnia ilość gwiazdek:

3,32

Oceń pracę

pdst.

gimn.

liceum

studia

	wybierz szkołę aby ograniczyć ilość wyników

Brykowisko
	Najświeższe galerie na Brykowisku Pingwiny z Madagaskaru Nazwa: Extra zdjęcia a-paczuska Nazwa: moje zdj Ostatnio dołączyli do brykujących justitak Wiek: 11 O sobie: : aa klaudia.trybula Ostatnio dodali prace magda1969 Email: Natalllia Wiek: 16 Email: O sobie: : Nazywam się Natalia. Uważam, iż nasz język jest bardzo piękny. Mam nadzieję, że moje prace spodobają się wam ;)

Justyna Orzelska – charakterystyka

Justyna Orzelska to postać stworzona przez Elizę Orzeszkową w powieści "Nad Niemnem". Mieszkała jako rezydentka w domu Benedykta Korczyńskiego i była pod jego krewnej. Razem z nią przebywał tam też jej ojciec. Pierwszą jej miłością był Zygmunt Korczyński - wymuskany panicz, który trochę się nią pobawił i ją rzucił. Miała cechy, które przystały prawdziwej szlachciance, mimo że nie miał żadnego majątku, a więc oparcia materialnego. Ambitnie dążyła do życia na przyzwoitym poziomie i nie pozwalała na kpiny ze swojego ojca. Teofil Różyc zainteresował się nią w charakterze ciekawostki, którą warto byłoby poznać, bo dotychczas miał do czynienia z malowanymi pannami, które nie potrafiły prawdziwie odwzajemnić uczucia. Ale i Justyna nie okazała się skłonna pójść za rozmarzonym wzrokiem Teosia o unikała jego zalotów. Ciotka Emilia próbowała ją dopasować do swojego nastawienia do życia. Justyna Orzelska zdawała sobie sprawę, że pozostaje na łasce krewnych, ale nie pozwalała sobą pomiatać i cały czas strzegła swego i ojca honoru. Była bardzo drażliwa na tym punkcie i pilnowała, żeby nikt im nie uchybił w tym względzie. Dopiero miłość do Jana Bohatyrowicza uspokoiła jej świat wewnętrzny i pozwoliła odnaleźć się w życiu. Wszystkie niejasności zniknęły i mogła wreszcie oddychać pełną piersią.

Dopiero przy nim odnajduje szczęście i spokój, którego przez cały czas tak pragnęła. Ma już swoje miejsce na ziemi i czuje się spełniona. Potrafi siebie cenić, dlatego nie przystanie nigdy na nieodpowiedzialne aluzje Zygmunta, który próbuje nią manipulować.

Jej postawę można postawić z wzór wielu współczesnym kobietom, które dla wygody bogatego życia często poświęcają swoje ideały i cześć. Jedynie szacunek do samego siebie może sprawić, że inni będą nas traktowali poważnie i nas nie skrzywdzą, a przynajmniej będziemy potrafili się temu sprzeciwić.