zaloguj   załóż konto  

dodaj do ulubionych

wszystkie słowniki
język angielski
angielsko-polski polsko-angielski
język niemiecki
niemiecko-polski polsko-niemiecki
język polski
bohaterów literackich - gimnazjum bohaterów literackich - liceum motywów literackich - gimnazjum
pisarzy symboli literackich terminów literackich
wyrazów bliskoznacznych wyrazów obcych związków frazeologicznych
przedmiotowe
biologiczny geograficzny historyczny

wyświetl po wyników

Wyniki 1 - 20 z ogółem 23Znaleziono w 0,00 s

zamiennia

metonimia.   zobacz szczegóły »

ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich

zamilknięcie

przerwanie wypowiedzi i zmiana tematu, powodowane wzruszeniem, odrazą, wstydem; przykuwające uwagę odbiorcy na niedopowiedzianej, ukrytej myśli i budzące domysły, np.: "Tak więc - to los mój na grobowcach siadać I szukać smutków błahych, wiotkich, kruchych, To los mój senne królestwa posiadać, Nieme mieć harfy i słuchaczów głuchych Albo ...   zobacz szczegóły »

ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich

zapożyczenie

konstrukcja składniowa, sformułowanie lub wyraz przejęty z języka obcego i funkcjonujący w danym języku. Analizując etapy rozwoju polszczyzny można określić wpływ innych języków na język polski, a także określić rodowód zapożyczeń: (patrz str. 248). We współczesnej polszczyźnie funkcjonuje wiele nowych wyrazów, najczęściej angielskiego pochodzenia, np.: debet, fan ...   zobacz szczegóły »

ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich

zasada trzech jedności

trzy jedności.   zobacz szczegóły »

ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich

zawiązanie akcji

początkowy etap akcji, na którym zwykle jest zarysowany konflikt oraz przedstawione postacie, biorące udział w wydarzeniach.   zobacz szczegóły »

ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich

zdanie

odrębny segment wypowiedzi zbudowany z wyrazów ułożonych zgodnie z regułami składniowymi i gramatycznymi, który jest całością znaczeniową i intonacyjną.   zobacz szczegóły »

ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich

zdanie pojedyncze

zdanie zawierająca tylko jedną osobową formę czasownika, czyli jedno orzeczenie.   zobacz szczegóły »

ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich

zdanie złożone

zdanie zbudowane z kilku zdań pojedynczych, połączonych współrzędnie lub podrzędnie.   zobacz szczegóły »

ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich

zdarzenie

motyw stanowiący elementarny składnik fabuły. Zdarzenia w obrębie fabuły układają się w wątki dotyczące jednej lub kilku postaci. Zdarzenie zmienia sytuację w świecie przedstawionym utworu.   zobacz szczegóły »

ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich

zdrobnienie

wyraz pochodny, który określa zjawisko zminiaturyzowane: kot - kotek, pies - piesek. Zdrobnienia służą wyrażeniu emocji mówiącego w stosunku do opisywanego przedmiotu, zjawiska, istoty. Zwykle są to emocje pozytywne.   zobacz szczegóły »

ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich

zestawienie

stałe połączenie dwóch lub więcej samodzielnych pod względem gramatycznym wyrazów, które razem tworzą jedną nazwę, np. wieczne pióro, konik polny, Boże Narodzenie.   zobacz szczegóły »

ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich

zestrój akcentowy

wyraz lub grupa wyrazów, tworząca całość, podporządkowaną jednemu akcentowi (dom, daj mi, widzę cię, do domu). W zależności od wymowy mogą powstawać zestroje akcentowe ściągnięte, gdy któryś z akcentów wyrazowych ulega osłabieniu i podporządkowaniu akcentowi głównemu (mój dom).   zobacz szczegóły »

ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich

zgrubienie

wyraz pochodny, który określa zjawisko o cechach intensywniejszych niż w wyrazie podstawowym, np. pies - psisko, wieś - wiocha.   zobacz szczegóły »

ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich

zjawisko przegłosu polskiego

przegłos polski polegał na przejściu "e" w "o" i "ě" (e "niskie") w "a" przed spółgłoską przedniojęzykową twardą (t, d, s, z, c, dz, cz, dż, r, n, l, ł) a po miękkiej. Dlatego: O tym, że zjawisko przegłosu polskiego następowało powoli i stopniowo, możemy się przekonać czytając ...   zobacz szczegóły »

ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich

zjawisko wokalizacji jerów

jery występujące w języku prasłowiańskim to półsamogłoski. Istniały dwie półsamogłoski: jer miękki ь - krótkie i oraz jer twardy ъ - krótkie y (zwróć uwagę, że w języku rosyjskim funkcjonują znak miękki ь i znak twardy ъ). Z czasem jery zanikły na końcu wyrazu oraz przed sylabą z samogłoską lub przeszły w e ...   zobacz szczegóły »

ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich

złota myśl

zwięzłe sformułowanie, najczęściej pochodzące z dzieł znanych autorów, o charakterze maksymy lub sentencji, zawierające jakieś prawdy moralne, filozoficzne lub odnoszące się do natury ludzkiej. maksyma, sentencja, aforyzm.   zobacz szczegóły »

ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich

Złoty środek (gr. aurea mediocritas - złoty środek)

w starożytności zasada oparta na przekonaniu, że w życiu należy cenić rozum, sprawny umysł, dopisujące zdrowie, pogodną starość. Żyć należy w zgodzie z naturą, brać od świata tyle, ile potrzeba, nie za wiele, ale i nie za mało. Zachowywać w swych dążeniach umiar, ale osiągać to, co ...   zobacz szczegóły »

ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich

złoty wiek

w mitologii greckiej i rzymskiej okres w dziejach świata charakteryzujący się doskonałością i obfitością; epoka dobrobytu i szczęścia, odpowiednik czasów biblijnego raju. Podział na cztery okresy dziejów: wiek złoty, srebrny, spiżowy, żelazny pojawia się w starożytnych pismach Hezjoda oraz w Metamorfozach Owidiusza, który wiek złoty charakteryzuje w ...   zobacz szczegóły »

ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich

złożenie

słowo utworzone przez połączenie dwóch odrębnych jednostek leksykalnych, stanowiące całość gramatyczną i akcentową, np. wodociąg, myszołów.   zobacz szczegóły »

ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich

zoil (gr.)

złośliwy, surowy, zawistny, niesprawiedliwy krytyk literacki. Nazwa pochodzi od imienia Zoilosa, greckiego pisarza z Amfipolis w Macedonii (IV w. p.n.e.), znanego z krytycznych uwag o dziełach Homera.   zobacz szczegóły »

ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich

« poprzednie 1 2 następne »