zaloguj   załóż konto  

dodaj do ulubionych

wszystkie słowniki
język angielski
angielsko-polski polsko-angielski
język niemiecki
niemiecko-polski polsko-niemiecki
język polski
bohaterów literackich - gimnazjum bohaterów literackich - liceum motywów literackich - gimnazjum
pisarzy symboli literackich terminów literackich
wyrazów bliskoznacznych wyrazów obcych związków frazeologicznych
przedmiotowe
biologiczny geograficzny historyczny

wyświetl po wyników

Wyniki 1 - 20 z ogółem 36Znaleziono w 0,00 s

nadrealizm

surrealizm.   zobacz szczegóły »

ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich

nagłos

początek wyrazu; stojące w tej pozycji głoski lub sylaby ulegają wpływom wyrazów, głosek poprzedzających, albo następujących po nich, np. strzelba: szczelba.   zobacz szczegóły »

ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich

nagrobek

krótki, najczęściej dwuwersowy utwór poetycki, będący napisem nagrobnym, zawierającym pochwałę zmarłego. Bywał także używany w celach stylizacyjnych jako utwór żartobliwy, satyryczny, np. J. A. Morsztyn Nagrobek Perlisi, W. Szymborska Nagrobek. epitafium.   zobacz szczegóły »

ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich

nagrody literackie

wyróżnienia, przeważnie pieniężne, przyznawane pisarzom indywidualnie i zbiorowo, za szczególne osiągnięcia, przez państwo, instytucje społeczne, czasopisma, fundacje. Najcenniejszą nagrodą międzynarodową jest Nagroda Nobla, przyznawana dorocznie od 1901 r. przez Akademię Szwedzką. Z pisarzy polskich otrzymali ją: H. Sienkiewicz za Quo vadis (1905), W. S. Reymont za powieść ...   zobacz szczegóły »

ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich

nagromadzenie

zagęszczenie na pewnym odcinku utworu wielu analogicznych elementów w formie np. wyliczenia. Mogą to być synonimy, określenia bliskoznaczne, wyrazy o podobnym zabarwieniu. Celem ich jest uwydatnienie, podkreślenie wagi jakiegoś przedmiotu, np.: "Drżąc muślemin całuje stopy twej opoki, Maszcie krymskiego statku, wielki Czatyrdahu! O minarecie świata! O gór ...   zobacz szczegóły »

ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich

nakład

liczba wydanych jednorazowo egzemplarzy książki lub czasopisma.   zobacz szczegóły »

ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich

narracja auktorialna

rodzaj narracji, w której opowiadacz stoi na zewnątrz świata przedstawionego, nie uczestniczy w zdarzeniach i opisuje wszystko z pewnego dystansu. Ten typ narracji występował w powieści pozytywistycznej. Przeciwieństwem narracji auktorialnej jest narracja personalna, ukazująca świat przez pryzmat świadomości bohatera. Występuje w powieściach współczesnych.   zobacz szczegóły »

ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich

narracja dyskursywna

typ narracji, w której narrator odwołuje się do czytelnika przez używanie pytań retorycznych i apostrof, np. Szkice węglem H. Sienkiewicza.   zobacz szczegóły »

ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich

narracja (łac. narratio - opowiadanie, wypowiedź monologowa)

słowna prezentacja ciągu zdarzeń w utworze epickim. Składają się na nią elementy statyczne (opis) i dynamiczne (opowiadanie) oraz szereg form mieszanych, pośrednich. Towarzyszą jej, jako druga płaszczyzna językowa, wypowiedzi postaci, które są wobec niej podrzędne. Bieg narracji wyznacza kształtowanie się świata przedstawionego: fabuły, postaci, tła wydarzeń. Zależą ...   zobacz szczegóły »

ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich

narracja polifoniczna

typ narracji, w której ukazywane są różne punkty widzenia bohaterów, traktowane przez autora na równych prawach. Ten typ narracji charakterystyczny jest dla powieści współczesnej, np. Zbrodnia i kara F. Dostojewskiego, W poszukiwaniu straconego czasu M. Prousta.   zobacz szczegóły »

ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich

narratologia

kierunek badań naukowych, rozwiniętych głównie we Francji w l. 60. XX w., obejmujący dociekania nad sposobami konstruowania fabuł w opowiadaniach, bajkach, mitach, filmie, rozmowie, komiksie, a także obrazie, witrażu, fotografii itd. Pokrewieństwo tych różnych dziedzin polega na opowiadaniu, które nie jest wyłącznie zależne od postaci językowej, ale ...   zobacz szczegóły »

ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich

narrator

opowiadacz, podmiot mówiący w utworze epickim, ukształtowany zgodnie z obowiązującym w danej epoce, gatunku, prądzie, wzorcem postępowania. Kategoria narratora charakteryzowana jest ze względu na stosunek do świata przedstawionego: dystans między czasem opowiadania a czasem wydarzeń typowy jest dla narracji auktorialnej, przynależność narratora do świata przedstawionego w roli ...   zobacz szczegóły »

ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich

narrator w dramacie

osoba opowiadająca o zdarzeniach, które nie są bezpośrednio ukazane na scenie, ale mają znaczenie dla rozwoju akcji. Może to być posłaniec lub goniec, opowiadający o przebiegu bitwy lub obrad, jak w Odprawie posłów greckich J. Kochanowskiego. Postać ta znajduje się najczęściej poza światem przedstawionym, może też zwracać ...   zobacz szczegóły »

ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich

natchnienie

szczególny stan wewnętrzny, odczuwanie napięcia i podniecenia twórczego, umożliwiający tworzenie dziel literackich furor poeticus. Istnieją dwie opozycyjne teorie na temat warunku powstawania dzieła sztuki: nadrzędną rolę odgrywa natchnienie (entuzjazm), furor poeticus, bez tego rodzaju stanów wewnętrznych nie można tworzyć literatury; nadrzędną rolę odgrywa znajomość reguł tworzenia poezji ...   zobacz szczegóły »

ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich

naturalizm (łac. naturalis - wrodzony, naturalny)

podstawowy obok realizmu kierunek w literaturze 2 poł. XIX wieku, ukształtowany we Francji. Nawiązywał do realistycznej twórczości G. Flauberta i braci Goncourt oraz do filozofii pozytywistycznej, przede wszystkim zaś do teorii H. Taine'a, którą próbował on wprowadzić do literatury. Główny twórca i teoretyk naturalizmu, E. Zola, próbował ...   zobacz szczegóły »

ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich

nauka o literaturze (literaturoznawstwo)

dział humanistyki, zajmujący się badaniami nad dziełami literackimi, twórczością pisarzy, procesem historycznoliterackim, recepcją literatury. Powstała w XIX w. w okresie pozytywizmu. Obecnie zalicza się do niej: historię literatury, teorię literatury, poetykę, metodologię badań literackich, krytykę literacką. Dyscyplina ta rozwija się w powiązaniu z filozofią, językoznawstwem, socjologią, historią ...   zobacz szczegóły »

ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich

nazwiska znaczące

nazwiska bohaterów literackich utworzone od słów pospolitych, często o wyraźnym zabarwieniu stylistycznym, wskazujące na cechy postaci, np. Zołzikiewicz z opowiadania Szkice węglem H. Sienkiewicza, Gadulski z komedii Powrót posła J. U. Niemcewicza, Rejent Milczek i Cześnik Raptusiewicz z Zemsty A. Fredry; imiona bohaterów charakterystyczne dla jakiegoś gatunku ...   zobacz szczegóły »

ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich

nekrolog (łac. nekros - trup + logos - słowo)

artykuł omawiający życie i działalność osoby zmarłej, publikowany tuż po jej śmierci; ogłoszenie o zgonie.   zobacz szczegóły »

ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich

neoklasycyzm (łac. neo - nowy + classicus - wzorowy, pierwszorzędny)

zespół tendencji w poezji XX w. zakładających powrót do tradycji, klasycznych wartości, dyscypliny formalnej. Neoklasycyzm łączy się na ogół z podejmowaniem tradycyjnych wątków i dawnych konwencji literackich, często również ze stylizacją. Stanowi zazwyczaj opozycję wobec kierunków awangardowych. Po raz pierwszy pojawił się pod koniec XIX w. jako ...   zobacz szczegóły »

ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich

neologizm (gr. neos - nowy + logos - słowo)

wyraz nowo utworzony zgodnie z normami obowiązującymi w danym języku, na podstawie słów już istniejących. Neologizmy powstają w związku z potrzebą nazywania nowych przedmiotów lub w obrębie języka poetyckiego jako nowe rozwiązania stylistyczne służące celom ekspresywnym. Obok nowych formacji słowotwórczych, tj. długopis, ślizg, pojawiają się neologizmy znaczeniowe ...   zobacz szczegóły »

ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich

« poprzednie 1 2 następne »