 |
|
| strona główna | lektury | prace | słowniki | dodaj pracę | egzaminy | jak pisać | forum |
kabała (hebr. qabbala - tradycja)skrajnie irracjonalny nurt judaizmu, wywodzący się z tradycji wykraczających poza Talmud. Wytworzył bogate piśmiennictwo symboliczne i magiczne, doszukujące się ukrytych sensów w Biblii. Uporządkowanym wykładem kabały jest XIII-wieczna księga Zohar napisana po aramejsku. zobacz szczegóły » ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich kabaretteatrzyk, widowisko humorystyczne, złożone ze skeczy, monologów, piosenek, połączonych przez konferansjerkę, wystawione na ogół w kawiarniach lub małych salach. Kabaret narodził się we Francji pod koniec XIX w. i rozprzestrzenił stamtąd po całej Europie. W okresie Młodej Polski zasłynął kabaret "Zielony Balonik", w którym jednym z autorów ... zobacz szczegóły » ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich kabuki (jap.)tradycyjna forma japońskiego teatru, połączenie dialogu, tańca, pantomimy, teatru kukiełkowego z muzyką. Kabuki operuje tradycyjnymi wątkami czerpanymi z historii. zobacz szczegóły » ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich kaczka dziennikarskaniesprawdzona wiadomość podana w prasie, sensacyjne doniesienie, które nie ma potwierdzenia w rzeczywistości. zobacz szczegóły » ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich kalamburgra słów polegająca na wykorzystaniu ich wieloznaczności oraz podobieństwa brzmieniowego. Może również występować w postaci neologizmu, łączącego dwie formy słowne lub odkształcającego wyraz. Kalambur bywa podstawą aforyzmu, anegdoty, ma wywołać efekt komiczny. Jednak we współczesnej poezji coraz częściej traktowany jest jako środek odsłaniający skomplikowaną strukturę słowa. Przykład ... zobacz szczegóły » ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich kalendarium (łac.)jedna z form współczesnej biografistyki naukowej, dzieło oparte na dokumentach, przedstawiające życie wybitnej postaci w sposób porządkujący wydarzenia według dat. zobacz szczegóły » ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich kalendarzwydawnictwo roczne, zawierające wykaz dat, świąt, rocznic, uroczystości oraz różne teksty dodatkowe: porady praktyczne, przepowiednie, utwory literackie, kawały. Stanowi jedną z form literatury popularnej. zobacz szczegóły » ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich kaligrafia (gr. kalligraphia, od kallos - piękno + graphein - pisać)sztuka pięknego, wyraźnego pisania. zobacz szczegóły » ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich kaligram (fr.)utwór poetycki, którego układ graficzny stanowi obraz, kompozycję odwołującą się do jego znaczenia. Nazwa pochodzi od tytułu tomu wierszy G. Apollinaire'a Calligrammes. W Polsce kaligramy tworzyli B. Jasieński i T. Czyżewski. Przykłady współczesnych kaligramów: V. Havel Bariera: V. Havel Ja-Ty: zobacz szczegóły » ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich kalkawyraz lub zwrot będący dosłownym przekładem cząstek składowych obcojęzycznego wyrazu lub zwrotu, np.: czasopismo - Zeitschrift, listonosz - Briefträger (niem.). replika. zobacz szczegóły » ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich kalokagatia (gr. kalos kai agathos - piękny i dobry)w starożytnej Grecji kategoria estetyczno-etyczna określająca harmonijny rozwój człowieka, propagowana przez Platona. zobacz szczegóły » ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich kalwinizmjeden z odłamów chrześcijaństwa, związany z reformacją, zapoczątkowany w Szwajcarii przez Jana Kalwina w XVI w., głoszącego naukę o predestynacji, czyli przeznaczeniu człowieka do zbawienia bądź potępienia. Według jego teorii zbawienie człowieka nie zależy od dobrych uczynków ani osobistych przymiotów. Kalwin podkreślał także wartość dóbr materialnych, których ... zobacz szczegóły » ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich kancjonał (łac. cantio - pieśń)zbiór pieśni religijnych ściśle związanych z liturgią. Pierwszy polski kancjonał pochodzi z 1435 r. zobacz szczegóły » ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich kantata (wł.)wokalno-instrumentalna forma muzyczna ukształtowana we Włoszech w XVII w., będąca jedną z głównych form muzycznych baroku (Bach, Haydn). Obok zespołowej istniała kantata solowa, niekiedy zbliżona do monodramu. Kantaty miały charakter zarówno religijny (wykorzystywano wówczas teksty biblijne) jak i świecki, okolicznościowy. Tworzono je także do znanych utworów literackich ... zobacz szczegóły » ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich kantyczkizbiór pieśni religijnych, w tym kolęd, adresowany do szerokich kręgów wiernych. Pierwsze polskie kantyczki pochodzą z 1 poł. XVI w. zobacz szczegóły » ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich kantylena (łac. cantilena - piosenka)Krótka pieśń epicka w poezji średniowiecznej, wykonywana z towarzyszeniem liry. Pieśni tego typu stanowiły najprawdopodobniej jedno ze źródeł chansons de geste. Kunsztowna strofa 6-wersowa, oparta na dwóch rymach, o budowie klamrowej: dwa pierwsze wersy są powtórzone jako końcowe. zobacz szczegóły » ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich karykatura (wł. caricatura - dosł. przeładowanie)sposób ukazywania postaci literackich, polegający na wyolbrzymieniu i przerysowaniu. Karykatura wyolbrzymia ludzkie wady lub cechy wyglądu zewnętrznego, a przez to ośmiesza. Stosowana bywa w celach satyrycznych, np. w Satyrach I. Krasickiego. zobacz szczegóły » ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich kasyda (arab. kasida)poemat celowy, główny gatunek klasycznej poezji arabskiej, także perskiej i tureckiej. Cel utworu to pochwała lub nagana plemienia, rodu lub konkretnej osoby, a przez to stworzenie wzoru osobowego Beduina. Kończy się morałem, maksymą filozoficzną. W okresie romantycznego zainteresowania poezją orientalną gatunek był naśladowany przez poetów europejskich m.in. ... zobacz szczegóły » ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich katabaza (gr. katabasis - zejście)w tragedii antycznej obniżenie napięcia akcji, które następuje po perypetii; w starożytnym eposie motyw schodzenia bohatera do Hadesu - świata zmarłych, występuje np. w Odysei Homera i Eneidzie Wergiliusza. zobacz szczegóły » ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich kataleksa (gr. kataleksis - zakończenie, ostatnia zgłoska)w metryce antycznej i w wierszu sylabotonicznym skrócenie ostatniej stopy wersu o jej element słaby - sylabę krótką lub nieakcentowaną. W polskim wierszu sylabotonicznym kataleksa występuje w klauzuli, rzadziej przed średniówką. Dotyczy najczęściej daktyla, rzadziej amfibracha lub trocheja. zobacz szczegóły » ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich |
|||||||||||||||||||||||||||||||
|
Baza prac
Słowniki
Dodaj pracę
Arkusze egzaminacyjne
Jak pisać
Brykowisko
Forum
projekt i wykonanie: Fabryka Stron Internetowych Sp. z o.o. |
1