 |
|
| strona główna | lektury | prace | słowniki | dodaj pracę | egzaminy | jak pisać | forum |
idea (gr. - kształt, gatunek)myśl przewodnia utworu literackiego, prawda, której utwór dowodzi. Jest ona odbiciem postawy autora wobec rzeczywistości pozaliterackiej, do której utwór nawiązuje poprzez swój świat przedstawiony. Może występować jako problem utworu lub przeważająca tendencja. zobacz szczegóły » ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich idealizacjasposób przedstawiania rzeczywistości w dziele sztuki według określonego wzorca, uznawanego za doniosły idealny. Postulat idealizacji pojawił się w sztuce antycznej Arystoteles sformułował zasadę mimesis, zgodnie z którą artysta powinien przedstawiać ludzi nie takich, jakimi są, lecz takich, jakimi być powinni. Za antykiem kategorię idealizacji przejęło średniowiecze ze ... zobacz szczegóły » ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich idealizmkierunek filozoficzny uznający wyższość ducha, myśli, świadomości nad materią (bytem, rzeczą, substancją). W ontologii idealizm wyraża się w tezie, że przyczyną wszelkiego bytu jest myśl, materia jest bądź stworzona (w filozofii chrześcijańskiej), bądź w ogóle nie istnieje. Główni przedstawiciele: Platon, G. W. Leibniz, G. W. F. Hegel ... zobacz szczegóły » ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich ideologia dzieła literackiegotreści ideowe utworu, zespół idei dających się uogólnić na podstawie dzieła literackiego, odnoszących się do rzeczywistości pozaliterackiej. Idee te mogą być wypowiedziane w utworze wprost, jako deklaracja autora lub tej postaci, która reprezentuje jego stanowisko (porte-parole, rezoner). Częściej jednak mamy do czynienia z wypowiedzią zmetaforyzowaną, która da ... zobacz szczegóły » ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich idiolekt (gr. idios - własny, swoisty + leksis - mowa)zespół indywidualnych cech określających mowę danej osoby, związanych z jej pochodzeniem, wykształceniem, zawodem, upodobaniami językowymi itd. zobacz szczegóły » ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich idiom (gr. idioma - właściwość, cecha)stały związek frazeologiczny, występujący w danym języku i nie dający się przełożyć w sposób dosłowny. Użycie idiomów jest charakterystyczne zwłaszcza dla języka potocznego (mówionego). W literaturze może być elementem stylizacji na język potoczny. Przykłady: smalić cholewki, zbić z pantałyku, bić głową o ścianę, rozdzierać szaty. zobacz szczegóły » ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich idyllasielanka. zobacz szczegóły » ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich ikonografia (gr. eikon - obraz + graphein - pisać)Dział historii sztuki zajmujący się analizą tematyki dzieł plastycznych, przede wszystkim symboli, alegorii. Osiągnięcia ikonografii mają też znaczenie dla nauki o literaturze, gdyż tej samej tematyce może być poświęcone dzieło plastyczne. Zbiór wszelkiego rodzaju materiałów ilustracyjnych dotyczących osoby, miejsca, tematu. zobacz szczegóły » ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich Iksów Towarzystwozespół pisarzy wywodzących się z elity społeczno-kulturalnej Królestwa Polskiego, uformowanej w l. 1815-1819 w stały zespół recenzentów, oceniających przedstawienia teatru warszawskiego. Recenzje były drukowane w prasie pod kryptonimem X lub XX. Autorzy reprezentowali estetykę późnego klasycyzmu, krytykowali dramę i łzawą komedię oraz zbyt ekspresywne aktorstwo. Wypracowali typ ... zobacz szczegóły » ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich iloczasdłuższe lub krótsze wymawianie głosek, występujące w niektórych językach (np. w greckim i łacińskim), będące źródłem ich podziału na długie i krótkie oraz powodujące zmianę znaczenia wyrazów. Układ sylab długich i krótkich (tzn. z długą lub krótką samogłoską) stanowił podstawę wersyfikacji antycznej. We współczesnym języku polskim iloczas ... zobacz szczegóły » ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich iluzja (łac. illusio - drwina, kpina, złudzenie)zdolność utworu literackiego do wywołania u odbiorcy wrażenia bezpośredniego obcowania z rzeczywistością, bez pośrednictwa dzieła. Efekt taki osiąga się poprzez zacieranie literackości, unikanie metafor, symboli, sięganie do języka potocznego. Natomiast ujawnienie się narratora, zwroty do czytelnika, uwagi na temat czynności twórczych łamią iluzję. W kierunkach realistycznych występuje ... zobacz szczegóły » ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich imagizm (łac. imago - obraz)kierunek w poezji angielskiej i amerykańskiej, żywotny w l. 1912-1920, który za najistotniejszy element poezji uznał obraz. Obraz miał być precyzyjny, oszczędny, jasny i dokładny. Miał się realizować w języku prostym, operującym skrótami, swobodnym w doborze tematów i form stylistycznych. Imagizm odegrał wielką rolę w poezji angielskiej ... zobacz szczegóły » ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich imażynizmkierunek w poezji rosyjskiej rozwijający się w połowie l. 20. pod wpływem ang. imagizmu. Za główny środek poezji uważał pojedynczy obraz lub ciąg obrazów luźno powiązanych. Bohaterem lirycznym w tej poezji był człowiek samotny, zagubiony w obcym sobie mieście, tęskniący za pierwotnymi formami życia na wsi. Najwybitniejszym ... zobacz szczegóły » ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich imiona znaczącenazwiska znaczące. zobacz szczegóły » ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich imionniksztambuch. zobacz szczegóły » ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich impresjonizm (fr. impression - wrażenie)kierunek artystyczny, który rozwinął się najpełniej w malarstwie francuskim, w l. 70. XIX w. Później na przełomie XIX i XX w. upowszechnił się w całej Europie, oddziałując również na muzykę i literaturę. Założeniem impresjonizmu było przedstawianie świata takiego, jaki daje się ogarnąć zmysłami, jakim postrzega go artysta ... zobacz szczegóły » ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich impromptu (czyt. ęprompti, fr. - bez przygotowania)utwór powstały szybko, bez namysłu, bez prac wstępnych. Termin stosowany w muzyce, dotyczy także dramatu, rewii, komedio-baletu, wystawianego z muzyką w dworskiej scenerii. Autorem takich utworów był m.in. Molier (Natręci). Do formy tej nawiązywali także pisarze XX w. m.in. J. Giraudoux, R. de Obaldia. zobacz szczegóły » ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich improwizacja (łac. improvisus - nieprzewidziany)akt twórczy dokonywany bez przygotowania w obecności słuchaczy, a także efekt tego aktu. Najczęściej spotykana jest w kulturze ludowej, przejawiała się też w salonowej jako element rywalizacji. Jako utwór nie ma określonych cech gatunkowych. Współcześnie występuje w happeningu. zobacz szczegóły » ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich in folio (łac.)format książki odpowiadający złożonemu na pół arkuszowi. zobacz szczegóły » ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich incipit (łac. - dosł. "zaczyna się")pierwsze słowa utworu lub jego fragmentu. W utworach lirycznych bez tytułu spełnia jego funkcję. zobacz szczegóły » ten tekst pochodzi z książki: Słownik terminów literackich « poprzednie |
|||||||||||||||||||||||||||||||
|
Baza prac
Słowniki
Dodaj pracę
Arkusze egzaminacyjne
Jak pisać
Brykowisko
Forum
projekt i wykonanie: Fabryka Stron Internetowych Sp. z o.o. |
1