Dodaj do listy

Cierpienia młodego Wertera

Biografia autora

Johann Wolfgang Goethe urodził się 28 VIII 1749 r. we Frankfurcie nad Menem. Był synem cesarskiego radcy, Johanna Kaspra Goethego i Elżbiety z domu Textor. Początkowo uczył go ojciec, który szczególne znaczenie przypisywał przedmiotom ścisłym: matematyce, fizyce, przyrodzie.

1755 r. (mając 16 lat) Goethe wyjechał do Lipska, gdzie podjął studia prawnicze. Tymczasem naprawdę interesowały go literatura i teatr. Czytał wszystko - od Homera i Dantego po współczesnych mu pisarzy. Studiował historię sztuki, uczył się rysunku, malarstwa, a nawet miedziorytnictwa. Wolny czas spędzał w jednej z małych Lipskich winiarni na burzliwych dyskusjach o sztuce i literaturze. W tym czasie Goethe napisał pierwsze wiersze i małe formy dramatyczne. Ujawniły się jego zdolności do przenikliwej analizy psychologicznej bohaterów. Pisarz Pisarz literat.
Czytaj dalej Słownik terminów literackich
coraz bardziej interesował się historią religii. Pasjonowały go dzieje średniowiecznej herezji, studiował stare księgi alchemików i dzieła Paracelsusa. Przydały się później podczas pisania Fausta.

Studia przerwała choroba. Goethe wrócił do Frankfurtu, skąd udał się do Strasburga. Tu zbliżył się do przedstawicieli nurtu “burzy i naporu”. W 1771 r. Goethe otrzymał dyplom licencjata praw i powrócił do Frankfurtu, gdzie objął stanowisko adwokata.

Po roku wyjechał do miasteczka Wetzlar, aby kontynuować praktykę adwokacką. Tu zaprzyjaźnił się z sekretarzem poselstwa hanowerskiego Kestnerem i poznał jego narzeczoną, Charlottę Buff. Goethe zakochał się w niej i stanął przed poważnym problemem moralnym. Uczucie było tak silne, że pisarz pospiesznie opuścił miasto. Już we Frankfurcie dowiedział się o śmierci jednego z wetzlarskich znajomych, który popełnił samobójstwo z powodu miłości do zamężnej kobiety. Te wydarzenia złożyły się na genezę najbardziej znanej powieści Goethego pt.: Cierpienia młodego Wertera.

We Frankfurcie pisarz pochłonięty był własną twórczością. Powstały jego najlepsze dzieła. Goethe stał się europejską sławą. Odwiedzali go: Fryderyk Fryderyk A. Domańska Historia żółtej ciżemki, bohater epizodyczny; postać historyczna, zw. Frydruszem, królewicz: pilny, elokwentny, bystry. Jako dziecko lubił psikusy i krotochwile. Później został biskupem. Jako... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - gimnazjum Klinger i Ryszard Wagner. W 1775 r. Goethe przeniósł się do Weimaru. Tu zaangażował się w działalność społeczną i polityczną, która jednak nie przyniosła mu satysfakcji. W 1786 r. wyruszył w wielką podróż po Włoszech. Nieustannie pisał. W latach 1794-1805 Goethe przyjaźnił się z Schillerem. Wspólnie tworzyli, zajmując się także teatrem. Doskonale się rozumieli. Śmierć Schillera była dla Goethego ciężkim ciosem. Uważał go bowiem za wielkiego narodowego poetę Niemiec.

W ostatnich latach życia Goethe czuł się samotny i nie rozumiany. Zajął się sztuką Wschodu, z uporem uczył się języków: arabskiego, hebrajskiego, perskiego. Poświęcił się uporządkowaniu całości własnego dorobku literackiego, kończył Fausta. Nałożył pieczęcie na rękopis, ponieważ zgodnie z jego życzeniem dramat miał być wydany po jego śmierci. W parę miesięcy później, 22 III 1832 r., Goethe zmarł.

J. W. Goethe jest uważany za najwybitniejszego pisarza niemieckiego. Jego najważniejsze dzieła to: powieść Cierpienia młodego Wertera (1774 r.), dramaty Götz von Berlichingen (1773 r.), Faust (lata 1768-1831), oraz poezje i ballady (Rybka, Król Olch, Śpiewak).

Teksty dostarczyło Wydawnictwo GREG. © Copyright by Wydawnictwo GREG

autorzy opracowań: B. Wojnar, B. Włodarczyk, A. Sabak, D. Stopka, A. Szóstak, D. Pietrzyk, A. Popławska
redaktorzy: Agnieszka Nawrot, Anna Grzesik
korektorzy: Ludmiła Piątkowska, Paweł Habat

Zgodnie z regulaminem serwisu www.bryk.pl, rozpowszechnianie niniejszego materiału w wersji oryginalnej albo w postaci opracowania, utrwalanie lub kopiowanie materiału w celu rozpowszechnienia w szczególności zamieszczanie na innym serwerze, przekazywanie drogą elektroniczną i wykorzystywanie materiału w inny sposób niż dla celów własnej edukacji bez zgody autora podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności.